Απόψεις...

 

«Η Ευρώπη γερνά και έχει ανάγκη από μετανάστες. Δεν χρειάζεται, όμως, πληθυσμούς που εργαλειοποιούνται από τρίτες χώρες για γεωπολιτικούς εκβιασμούς, ούτε ανθρώπους που βλέπουν την Ευρώπη ως έναν πλούσιο χώρο χωρίς κανόνες. Χρειάζεται ανθρώπους πρόθυμους να ενσωματωθούν κοινωνικά, πολιτισμικά και θεσμικά, να ζήσουν με τους κανόνες της και να συμβάλουν στη συνέχιση της πολιτικής και οικονομικής της εξέλιξης. 

Υπάρχουν αριστεροί που δολίως ζητούν ανοιχτά σύνορα και αθρόα εισροή, με στόχο να αλλάξει η σύνθεση των εκλογικών σωμάτων προς όφελός τους. Επειδή οι πολίτες απορρίπτουν τις πολιτικές τους προτάσεις, ιδίως μετά την κατάρρευση της σοβιετίας λόγω αποτυχίας, θεωρούν πως, αν υποστηρίξουν την είσοδο παράνομων μεταναστών, θα αποκτήσουν νέο εκλογικό ακροατήριο.  Η ιστορία της Aριστεράς του Ιράν που στήριξε το Χομεϊνί και μετά σφαγιάστηκε από τους ισλαμιστές δεν τους έμαθε τίποτα. 

Η χώρα και η Ευρώπη χρειάζονται μετανάστες, αλλά και έλεγχο των συνόρων.Πρέπει να αποτρέπουν τις παράνομες εισόδους και να απελαύνουν όσους εισέρχονται χωρίς άδεια. Από την άλλη, οφείλουν να δέχονται οργανωμένα τους νόμιμους και να φροντίζουν για την ενσωμάτωση όσων επιθυμούν να ζήσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με τους κανόνες και τις συνήθειες της Ευρώπης».

                                                                            (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Η περίπτωση του Σαμαρά είναι ξεκάθαρη. Ενώ ο ίδιος πιστεύει ότι πρέπει να κυβερνά την υφήλιο, ίσως και το σύμπαν, αναγκάζεται να διαχειρίζεται την αποστρατεία του. Χωρίς κάμερες και παρατρεχάμενους. Το ίδιο περίπου κάνει κι ο Καραμανλής. Σιώπησε σχεδόν 15 χρόνια, μέχρι που κατάλαβε ότι ο Μητσοτάκης γράφει ιστορία στον τόπο και κυρίως στο …οικογενειακό του κόμμα. Και μάλιστα χωρίς κουμπαριά με τον Ερντογάν!

Ο Καραμανλής τα έχωσε στον Μητσοτάκη επειδή διέγραψε πριν ένα χρόνο τον Σαμαρά, ισχυριζόμενος ότι τους έμπειρους δεν τους διαγράφεις. Είχε ξεχάσει προφανώς ότι εκείνος είχε διαγράψει τον συνυποψήφιό του για την ηγεσία της ΝΔ κι ένα σωρό κορυφαία στελέχη της, επειδή ήταν σαφώς πιο «ψηλά» από εκείνον.  Ξέχασε ότι κι ο ίδιος συνάντησε ως πρωθυπουργός τον Ερντογάν και δη μέσα σε ακραίες επιθετικές κινήσεις της Τουρκίας; 

Ξέχασε ότι την Άνοιξη του 2013, πήγε στην Κωνσταντινούπολη με 12 υπουργούς της κυβέρνησής του κι υπέγραψε δεκάδες διμερείς συνεργασίες, την ώρα που οι τουρκικές παραβιάσεις στον αέρα της χώρας ήταν δεκάδες καθημερινά; Ξέχασε ο Σαμαράς ότι τότε από το «Ντολμά Μπαξέ» βροντοφώναζε για λύση «win – win» για τα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου; Αυτό τότε δεν ταυτιζόταν κι εναρμονιζόταν με την σταθερή επιδίωξη της Άγκυρας για συμμετοχή της στην ενεργειακή εκμετάλλευση του Αιγαίου;

Τα ξεχνάει αυτά ο Σαμαράς; Ξεχνάει ότι λίγες μόλις ημέρες μετά την επιστροφή του από την Τουρκία, ψήφισε το Μνημόνιο Συνεργασίας ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, για συνεργασία σε θέματα ενέργειας στο Αιγαίο; Ξέχασε ότι αυτή η ρύθμιση αφορούσε το ζήτημα των αγωγών φυσικού αερίου; 

Κι επειδή δεν έχει εφευρεθεί ακόμη το ψυχόμετρο, κάποιοι εξ εκείνων που αγαπούν τους Καραμανλή και Σαμαρά, πρέπει να τους μιλήσουν, να τους μαζέψουν. Να τους πείσουν ότι έχουν καταντήσει γραφικοί κι ότι η ιστορία δεν τους επιφυλάσσει καλή μεταχείριση. Επίσης, κάποιος πρέπει να τους πει, ότι οι εποχές άλλαξαν κι εκείνοι δεν το έχουν καταλάβει κι έχουν καταστεί απολιθώματα. Κι ότι τα κόμματα οφείλουν να εκσυγχρονίζονται και να μεγαλώνουν».

                                                           (Ν. Γ. Σακελλαρόπουλος- emvolos.gr)