Απόψεις...

 

@ Πραγματικά λυπηρό ότι 7 νέοι άνθρωποι σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Λυπηρό και το ότι, όπως προκύπτει από τις τοξικολογικές εξετάσεις, κάποιοι εξ αυτών ήταν υπό την επήρεια ουσιών, γεγονός που οδήγησε στο δυστύχημα. Πολλά ερωτηματικά ως προς το γιατί ο επαναπατρισμός των σορών τους έπρεπε να γίνει με C130, δημοσία δαπάνη και σχεδόν με τιμές πεσόντων σε μάχη. Θεμελιώνεται πλέον αντίστοιχο δικαίωμα για οποιονδήποτε Έλληνα χάνει συγγενή του στο εξωτερικό;(Άλκης)

@ Με προβληματίζει έντονα η ηρωοποίηση απερίσκεπτων νέων. Αλλά από ποιο κοινό; Από το οπαδικό κοινό της ομάδας του ΠΑΟΚ — που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι οποιασδήποτε άλλης ομάδας. Το φαινόμενο δεν είναι τοπικό· είναι δομικό.Με προβληματίζει επίσης η δημόσια κίνηση της διοίκησης του ΠΑΟΚ να στηρίξει τις οικογένειες. Κι αυτό «βγάζει μάτι». Γιατί; Πρόκειται για ανάληψη ευθύνης ή για διατήρηση της πατρότητας της αγέλης; Είναι συστημική υποχρέωση ή ηθική πράξη; Και στις δύο αναγνώσεις, η δημόσια τοποθέτηση μπάζει. Αν η στήριξη ήταν σιωπηλή, θα ήταν ανθρώπινη. 

Και τότε θυμήθηκα την ταινία Το Κύμα (Die Welle), που πραγματεύεται υποδειγματικά τη δημιουργία και την κατάληξη της αγέλης. Η ανθρωπιά δεν χρειάζεται ανακοινώσεις. Χρειάζεται σιωπή. Όταν όμως συνοδεύεται από δημόσιο λόγο, παύει να είναι απλή βοήθεια και μετατρέπεται σε συμβολική ανάληψη ευθύνης, ακόμη κι αν αυτή δεν υφίσταται θεσμικά. Έτσι, αντί να αποδομηθεί ο μύθος, συντηρείται. Και αντί να τεθεί όριο, επαναβεβαιώνεται η λογική του «ανήκουμε και μας ανήκουν». Αυτή η στάση δεν σπάει την αγέλη. Τη θωρακίζει.                                                               

@ Το ότι μπορεί να κατονομάζεται προδότης ένας πρωθυπουργός ο οποίος εξόπλισε τη χώρα στον βαθμό που την εξόπλισε τα τελευταία 5 χρόνια, ή ότι κάποιοι επικαλούνται την πείρα τους τη στιγμή που ο Μητσοτάκης κοντεύει να έχει διάρκεια πρωθυπουργικής πείρας ισόχρονη με το σύνολο της θητείας αυτών που τον κατηγορούν και μάλιστα άκρως πιο επιτυχημένη, είναι κάτι που με ξεπερνά. Μπορεί ο Μητσοτάκης να μην είναι ο τέλειος πρωθυπουργός, αλλά φαίνεται να είναι ο καλύτερος σε μια Ευρώπη που φαίνεται να έχει τρομακτικό έλλειμμα ηγετών, και το κυριότερο, να διαπράττει τα λιγότερα λάθη από τους προκατόχους του. Πράγμα το οποίο εκτιμάται δεόντως από ένα κρίσιμο ποσοστό το οποίο μπορεί να μην είναι εντοπισμένο μέσα στον κομματικό μηχανισμό της Νεας Δημοκρατίας (ή του ΠΑΣΟΚ), αλλά στο τέλος της ημέρας, αυτό του δίνει τη νίκη.

                                                                               King Kenway II (KKII     

                                                                                           (idiotes f/B)