Τα σύνορα δεν "σχολιάζονται", φυλάσσονται...

 

«Ας ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη. Τα σύνορα υπάρχουν ή δεν υπάρχουν. Και αν υπάρχουν, φυλάσσονται. Δεν «επιτηρούνται», δεν «παρακολουθούνται», δεν «σχολιάζονται»... Φυλάσσονται! Αν όμως φυλάσσονται, τότε όσοι επιχειρούν να τα παραβιάσουν δεν είναι απλώς “παράτυποι”. Είναι παράνομοι! "Παράτυπος" είναι αυτός που μπήκε νόμιμα (με τουριστική βίζα) και παρέμεινε αφότου έληξε η βίζα του ή έπιασε δουλειά χωρίς άδεια εργασίας.

Πριν δυόμιση χρόνια 47 μίλια ανοιχτά της Πύλου, ζήσαμε το αποκορύφωμα της παράνοιας. Σκάφος υπερφορτωμένο, υπό τον έλεγχο διακινητών, προερχόμενο από τη Λιβύη, δεν ζητά διάσωση, δηλώνει ότι πάει Ιταλία.Το Λιμενικό παρακολουθεί για ώρες -  και κατηγορείται γιατί δεν επενέβη.Τελικά επιχειρεί ρυμούλκηση - και κατηγορείται γιατί επενέβη. Το σκάφος τελικά ανατρέπεται — και το Λιμενικό κατηγορείται γιατί έδρασε. Συμπέρασμα: ό,τι κι αν κάνει το Λιμενικό, στο τέλος "φταίει"!Κι ό,τι κι αν κάνουν οι διακινητές, είναι περίπου… αόρατοι.Αυτό δεν είναι "κράτος δικαίου".Είναι δικαστική παγίδα ακινητοποίησης του κράτους.

Το γεγονός ότι είχε μέσα πάνω από 700 άτομα - σε ένα σκάφος που δεν σήκωνε πάνω από 50 - χωρίς σωσίβια, δεν αφορά κανένα. Αν οι υπεράριθμοι που βρέθηκαν στη θάλασσα φορούσαν σωσίβια δεν θα πνίγονταν 300 άτομα!

Το κρίσιμο σημείο που όλοι αποφεύγουν: Αν το Λιμενικό δεν έχει δικαίωμα απώθησης, αν δεν έχει δικαίωμα σύλληψης και κράτησης, αν μετά τη «διάσωση» οι παράνομοι απλώς αποβιβάζονται και εξαφανίζονται στο δαιδαλώδες "σύστημα", τότε η φύλαξη των συνόρων δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.Τότε το Λιμενικό δεν φυλά σύνορα.Λειτουργεί αποκλειστικά ως πλωτό ΕΚΑΒ.Και οι συνοριοφύλακες γίνονται απλοί "διασώστες"!

Οι διακινητές γνωρίζουν άριστα το παιχνίδι:• ξέρουν ότι το κράτος φοβάται να ενεργήσει, ξέρουν ότι οι ΜΚΟ θα στήσουν "αφήγημα", ξέρουν ότι στο τέλος δεν θα πληρώσουν οι ίδιοι.Και ναι: υπάρχουν ΜΚΟ που ΔΕΝ «σώζουν». Διευκολύνουν τους διακινητές!Παρέχουν πληροφορίες, χρονισμό, κάλυψη, πίεση, νομική ασπίδα.Δεν είναι όλες ίδιες.Αλλά όσες λειτουργούν έτσι, είναι αντικειμενικά συνεργοί στη "διακίνηση"!

Η Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι έκανε κάτι αδιανόητο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα: επανέφερε τη λογική αλληλουχία.Παράνομη είσοδος → κράτηση → έλεγχος → επιστροφή.Το αν θα πάρουν "Άσυλο" αποφασίζεται εκτός ιταλικού εδάφους, όχι ως αυτόματο "έπαθλο" παραβίασης συνόρων.Αποτέλεσμα; λιγότερες ροές, λιγότεροι πνιγμοί, λιγότερο κέρδος για διακινητές. Γι’ αυτό τη μισούν. Όχι για «ακροδεξιά».Αλλά γιατί έκλεισε τις "Κερκόπορτες" των διακινητών.

Το τελικό συμπέρασμα: Χωρίς σύλληψη και κράτηση, δεν υπάρχουν σύνορα.Χωρίς επιστροφή, δεν υπάρχει αποτροπή.Χωρίς αποτροπή, οι διακινητές θα συνεχίσουν να σκοτώνουν.Και όσο βαφτίζουμε την παρανομία “παρατυπία”,

όσο μετατρέπουμε τους συνοριοφύλακες σε διασώστες,όσο θεωρούμε αυτονόητο δικαίωμα την παραβίαση συνόρων, τόσο οι τραγωδίες θα επαναλαμβάνονται.Και τόσο το κράτος θα συρρικνώνεται. Αυτό δεν είναι "ανθρωπισμός".Είναι παραίτηση».

                             (Απόσπασμα άρθρου του Θανάση Κ. από το lastpoint.gr)