Απόψεις...

 

«Ο προπηλακισμός ενός πολιτικού προϊσταμένου, επειδή τυγχάνει πολιτικός αντίπαλος, όταν μένει ατιμώρητος, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Τούτο δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη πολιτική ή κοινωνιολογική σοφία για να υποστηριχθεί.Για χιλιάδες χρόνια πάνω σε αυτή την αρχή στηρίζεται η ανθρώπινη κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη.Η ανταμοιβή από την κοινωνία των συμπεριφορών που είναι επιθυμητό να πολλαπλασιαστούν και η τιμωρία όσων πρέπει να μειωθούν, γιατί είναι διαβρωτικές και διαλυτικές, αποτελούν τον βασικό κανόνα της κοινωνικής ανέλιξης και της συνύπαρξης σε ολοένα και πολυπλοκότερες μορφές συμβίωσης.

Ο νεαρός γιατρός που άσκησε ή επιχείρησε να ασκήσει βία θα πρέπει να τιμωρηθεί αναλογικά και παραδειγματικά, τόσο από το κράτος δικαίου για παράβαση του νόμου, όσο και από τη διοίκηση του νοσοκομείου για παράβαση των κανόνων λειτουργίας, αλλά και από τον επαγγελματικό του σύλλογο για παράβαση της επαγγελματικής δεοντολογίας.Ήταν λάθος του Υπουργού Γεωργιάδη να αποσύρει ή να μην υποβάλει καθόλου τη σχετική μήνυση..Αν όσοι προβαίνουν σε παρόμοιες πράξεις δεν τιμωρούνται, η κοινωνία και η πολιτεία είναι σαν να επιδιώκουν την επανάληψη και τον πολλαπλασιασμό τους.

Ο καθένας μπορεί να διαμαρτύρεται για τη Γάζα, την Κούβα ή για τη μη διάθεση δωρεάν ηλεκτρικών κουβερτών στους πιγκουίνους. Δεν μπορεί, όμως, να επιβάλει σε κανέναν τις απόψεις του με τη βία. Αν θέλαμε το ΚΚ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να διοικεί τα νοσοκομεία ή τα σχολεία, θα ψηφίζαμε αλλιώς και, αν χάναμε, θα αναζητούσαμε αλλού μια σοβαρή χώρα.Δεν θα ανακαλύψουμε τώρα τον τροχό.Παρόμοιες συμπεριφορές θα πρέπει να τιμωρούνται, για να μη πολλαπλασιάζονται και οδηγούν στο χάος και την αταξία».

                                                                                 (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Αριστερός μαζοχισμός*: όρος του υπογράφοντος που επιχειρεί να κατανοήσει και να περιγράψει τα βαθύτερα κίνητρα της αριστερής ιδεολογίας μετά το 1990. Μετά την υποστολή των κόκκινων σημαιών στο Κρεμλίνο, η κομμουνιστική και σοσιαλιστική ιδεολογία χρεοκόπησαν και ενταφιάστηκαν και επίσημα.

Το μόνο που απέμεινε στα πολιτικά και ιδεολογικά λείψανα της Αριστεράς, ώστε να διατηρούν το κοινό τους συσπειρωμένο και οι ηγεσίες να απολαμβάνουν τα οικονομικά και πολιτικά προνόμια που προσφέρουν οι αστικές δημοκρατίες, είναι η λατρεία των μαρτύρων και των νεκρών ηρώων.Από τα Τέμπη και τη Γάζα έως το Πολυτεχνείο και κάθε κοινωνική ή πολιτική ένταση, η Αριστερά αναζητεί νεκρούς και θύματα, προκειμένου να αντλήσει λόγους ύπαρξης και πολιτικής νομιμοποίησης.

Επιπλέον, ο «αριστερός μαζοχισμός», σε μια διευρυμένη έννοια, αποτελεί πολιτικο - ιδεολογικό όρο που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη στάση κατά την οποία άτομα ή ρεύματα της Αριστεράς υποστηρίζουν πολιτικές, ιδέες ή κοινωνικές επιλογές που:Βλάπτουν τα ίδια τα κοινωνικά στρώματα που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται (π.χ. εργαζόμενους, χαμηλά εισοδήματα, εθνικά συμφέροντα).

Ο όρος συνήθως υπονοεί:Υπερβολική αυτοκριτική ή ενοχοποίηση της Δύσης ή της ίδιας της χώρας τους-Ανοχή σε φαινόμενα που δημιουργούν κοινωνικό κόστος (π.χ. ανομία, ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές)-Ιδεολογική προτεραιότητα των αρχών έναντι των πρακτικών συνεπειών-Τάση να θεωρείται κάθε θυσία ηθικά ανώτερη, ακόμη κι όταν οδηγεί σε δυσμενέστερα αποτελέσματα

Μαζοχισμός*: είναι ο όρος που περιγράφει την ψυχολογική ή συμπεριφορική τάση ενός ατόμου να αντλεί ικανοποίηση - συναισθηματική, ηθική ή ακόμη και σωματική - μέσα από τον πόνο, τη στέρηση, την ταπείνωση ή την αυτοθυσία».

                                                                        (Κ.Στούπας- liberal.gr)