Απόψεις...

 

«Αν ρωτήσεις έναν ελεύθερο επαγγελματία του λιανεμπορίου, η απάντηση θα είναι σχεδόν αυτονόητη: «κρίση». Αν, όμως, κοιτάξεις τους μακροοικονομικούς δείκτες, η εικόνα μοιάζει διαφορετική. Το ΑΕΠ αυξάνεται, οι καταθέσεις ενισχύονται, οι μισθοί κινούνται ανοδικά, το δημόσιο χρέος και η ανεργία υποχωρούν. Στα χαρτιά, η χώρα διανύει μία από τις καλύτερες περιόδους της τελευταίας δεκαπενταετίας.Κι όμως, μια βόλτα στην Πατησίων, στο Μαρούσι ή στο Χαλάνδρι αρκεί για να γεννήσει αμφιβολίες. Ξενοίκιαστα ισόγεια, «ενοικιάζεται» στις βιτρίνες, δρόμοι που δεν θυμίζουν σε τίποτα τη ζωντάνια του παρελθόντος. 

Δεν πρόκειται για συγκυριακή κάμψη. Πρόκειται για διαρθρωτική μετατόπιση.Ο βασικός αντίπαλος του παραδοσιακού καταστήματος δεν είναι πια το διπλανό μαγαζί, αλλά το κινητό τηλέφωνο. Το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι πλατφόρμες και οι «έξυπνες» θυρίδες παράδοσης άλλαξαν ριζικά την εξίσωση κόστους και ευκολίας. Ο καταναλωτής αγοράζει φθηνότερα, ταχύτερα, χωρίς ωράριο. Ο μικρός έμπορος, με ενοίκιο, προσωπικό και στοκ, αδυνατεί να ανταγωνιστεί μια αλυσίδα που λειτουργεί με κλίμακα, δεδομένα και αυτοματοποίηση.  

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανατροπής είναι η έκρηξη των smart lockers. Από περίπου 850 σημεία το 2022, το δίκτυο ξεπερνά σήμερα τα 5.500 σημεία και τις 330.000 θυρίδες. Σε ορισμένα δίκτυα, οι παραδόσεις μέσω lockers φτάνουν το 30%-40%, όταν σε ώριμες αγορές αγγίζουν το 70%. Το μοντέλο προσφέρει 24/7 πρόσβαση και θεαματική αύξηση παραγωγικότητας, μειώνοντας δραστικά κόστος και χρόνο».

                                                                              (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Ας αρχίσουμε από το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Η Ελλάδα είναι έκτη από το τέλος στην Ευρώπη, έχοντας από κάτω την Κροατία, τη Λετονία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία (στοιχεία του 2024, δείτε τον παρακάτω πίνακα). Ευρύτερα, ως αποτέλεσμα της δεκαετίας των μνημονίων, παρότι το κατά κεφαλήν εισόδημα των νοικοκυριών στην Ευρωπαϊκή Ενωση αυξήθηκε κατά 22% μεταξύ 2004 και 2024, στην Ελλάδα μειώθηκε. Σήμερα στη χώρα μας παραμένει κατά 5,2% χαμηλότερο σε σύγκριση με το 2004, αλλά και κάτω από το 2010, όταν μπαίναμε στη δεκαετία της οικονομικής κρίσης. 

Σε ό,τι αφορά τον μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης, που αποτέλεσε και βασικό ζήτημα στην πολιτική αντιπαράθεση, η Ελλάδα είναι προτελευταία στην Ευρώπη (στοιχεία 2024, στον παρακάτω πίνακα), έχοντας από κάτω μόνο τη Βουλγαρία. Δηλαδή με βάση τον μέσο μισθό, όχι απλώς παραμένουμε χαμηλά, αλλά χάνουμε και έδαφος σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, οι οποίες ανεβαίνουν με ταχύτερο ρυθμό. 

Τραγικά είναι επίσης τα στοιχεία της Eurostat για το διαθέσιμο εισόδημα που πλήττεται από τον πληθωρισμό. για την κατά κεφαλήν κατανάλωση των νοικοκυριών δείχνουν μια άλλη εικόνα. Αντί για δεύτερη από το τέλος, 26η στις 27 χώρες της ΕΕ, η χώρα μας ανεβαίνει στην 17η θέση των 27, έχοντας δέκα χώρες από κάτω της. 

Η παραοικονομία στην Ελλάδα παραμένει από τις υψηλότερες στην ευρωζώνη, υπολογιζόμενη (έως τα τέλη του 2025) να κυμαίνεται μεταξύ 30% και 40% του ΑΕΠ, με την αξία της να υπερβαίνει τα 40-50 δισ. ευρώ. Περιλαμβάνει αδήλωτη εργασία, φοροδιαφυγή και μη καταγεγραμμένες συναλλαγές. Η αξία των «μαύρων» συναλλαγών υπολογίζεται περίπου στα 46-50 δισ. ευρώ (στοιχεία του 2025), σύμφωνα με ανάλυση από ΕΕ, ΔΝΤ και ΤτΕ, η οποία βασίζεται στη διαφορά δηλωθέντων εισοδημάτων και κατανάλωσης».

                                                                               (Protagon Team)

«Οταν οι κυβερνώντες μπορούν να εξουδετερώνουν τους αντιπάλους τους μέσω ενός νομικού πολέμου (lawfare), όπως συνέβη στην Τουρκία με τον Ιμάμογλου, αλλά και στη Βενεζουέλα του Μαδούρο, οι δημόσιοι θεσμοί χάνουν την αξιοπιστία τους και η πολιτική εξαρτάται από τις στρατηγικές επιβίωσης εκείνων που βρίσκονται στην εξουσία. Αυτό είναι προσωποπαγής εξουσία, όχι σταθερότητα»/

                                                                                    (Protagon.gr)