Απόψεις...

 

«Η τεχνητή νοημοσύνη και η ρομποτική αλλάζουν τη ζωή μας σε ασύλληπτο βαθμό. Οι Κινέζοι παρουσίασαν ήδη το πρώτο ρομπότ που μπορεί να αναλάβει πλήρως τις εργασίες μιας οικιακής βοηθού. Σε πέντε χρόνια από σήμερα - όχι σε πενήντα- οι κοινωνίες μας θα έρθουν αντιμέτωπες με ένα μεγάλο σοκ. Θα χαθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας και οι περισσότεροι από εμάς θα βρεθούμε απροστάτευτοι σε μια νέα αγορά εργασίας. Οι σπουδές μας, οι δεξιότητές μας; Άχρηστες! 

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια απίστευτη καταστροφή που όμοιά της δεν έχει υπάρξει. Τα πανεπιστήμιά μας βγάζουν δικηγόρους, φιλόλογους, γιατρούς και μηχανικούς ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σκεφτείτε ότι με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης οι περισσότεροι άνθρωποι απ’ αυτούς θα μείνουν άνεργοι. Η ζήτηση για τις υπηρεσίες τους θα μειωθεί. Αλλά κι αυτοί που θα έχουν μείνει «πίσω», που θα έχουν εξασφαλίσει την εργασία τους, θα ζουν μέσα στην ανασφάλεια, αφού εκείνοι που θα περιμένουν να πάρουν τη θέση τους θα είναι πολλοί περισσότεροι απ’ ότι σήμερα. 

Για να καταλάβουμε το μέγεθος του προβλήματος, μεγάλοι οργανισμοί που απασχολούν μεταξύ άλλων δικηγόρους προετοιμάζονται για να διατηρήσουν λιγότερο από το 30% των υπαρχόντων θέσεων εργασίας!  Δεν υπάρχει πιθανότητα αυτή η επερχόμενη κρίση να μην δημιουργήσει πολιτικά γεγονότα. Οι κοινωνίες θα τιμωρήσουν αυτούς που δεν μπήκαν καν στον κόπο να προετοιμαστούν στοιχειωδώς για κάτι που όλοι πλέον το γνωρίζουμε».

                                                                           (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

 «Η πρόωρη αποπληρωμή χρέους ύψους 6,9 δισ. ευρώ, την οποία ανακοίνωσε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, δεν είναι μια απλή λογιστική πράξη. Είναι μια πολιτική δήλωση. Είναι η στιγμή που η Ελλάδα επιστρέφει, νωρίτερα από το αναμενόμενο, ένα μέρος των πρώτων δανείων διάσωσης που έλαβε από τις ευρωπαϊκές χώρες. Δηλαδή των δανείων που σημάδεψαν την πιο ταπεινωτική περίοδο της μεταπολίτευσης. Τότε που η χώρα κοίταξε την άβυσσο. Τότε που η χρεοκοπία έπαψε να είναι θεωρητικό σενάριο και έγινε καθημερινός εφιάλτης. 

Αυτά τα δάνεια δεν ήταν απλώς χρήματα. Ήταν το σύμβολο μιας εθνικής αποτυχίας. Ήταν η απόδειξη ότι ένα κράτος που μοιράζει περισσότερα από όσα παράγει, κάποια στιγμή χάνει την κυριαρχία του. Όχι επειδή το θέλουν οι «ξένοι». Αλλά επειδή η αριθμητική δεν έχει πατρίδα, κόμμα ή ιδεολογία. Όταν ξοδεύεις το μέλλον, το μέλλον έρχεται και σου ζητάει τον λογαριασμό.

Γι’ αυτό η απόφαση πρόωρης αποπληρωμής έχει ειδικό βάρος. Δεν σβήνει το παρελθόν. Δεν ακυρώνει τα λάθη. Δεν κάνει την Ελλάδα ξαφνικά Ελβετία. Αλλά δείχνει ότι η χώρα μπορεί, έστω και αργά, να αλλάξει πορεία. Από τον επαίτη στον αξιόπιστο οφειλέτη. Από τον ασθενή της Ευρώπης σε μια οικονομία που μειώνει το χρέος της και φιλοδοξεί να το φέρει κοντά στο 130% του ΑΕΠ το 2027, όπως είπε ο Πιερρακάκης».

                                                                            (Αλ. Σκούρας-liberal.gr)