Συνεχίζονται
αυξανόμενες οι πράξεις καταστροφομανίας και
βανδαλισμών ενάντια στη δημόσια περιουσία στην πόλη μας. Κτίρια,
μεταλλικά κολωνάκια, κάγκελα, παιδικές χαρές, πάρκα πέφτουν κάθε μέρα -ή μάλλον
κάθε νύχτα- θύματα νεοβάνδαλων. Οι λόγοι
είναι καθαρά ψυχιατρικού και ποινικού
ενδιαφέροντος χωρίς όμως απολύτως καμία επίπτωση για τους ίδιους. Το ερώτημα
είναι βέβαια τι κάνει η συντεταγμένη πολιτεία και ο Δήμος για να προφυλάξουν
την πόλη και τις υποδομές της. Και εκεί η απάντηση είναι: σχεδόν τίποτα.
Τι νόημα έχει όμως να αποκαθιστάς με δημόσιο χρήμα ένα νεοκλασικό ή ιστορικό κτίριο, ας πούμε, αφού στη συνέχεια δεν θέλεις να το προστατεύσεις δίνοντας έτοιμο καμβά στους νεοβάνδαλους; Είναι όλοι αυτοί εχθροί της πόλης ή όχι; Αν ναι, έχουν στοχοποιηθεί από τη Δημοτική Αρχή και την Αστυνομία; Πώς εξηγείται λοιπόν ότι τόσα χρόνια δεν έχει συλληφθεί ούτε ένας από όλους αυτούς; Αόρατοι είναι; Διαβάζουμε ότι πάνω από 100.000 ευρώ κόστισε στον Δήμο η αποκατάσταση μόνο των παιδικών χαρών από βανδαλισμούς και μόνο για ένα χρόνο. Να πληρώνουμε λοιπόν τα δημοτικά μας τέλη για να μπορούν κάποιοι να καταστρέφουν ανενόχλητα και ατιμώρητα;
Δεκάδες μεταλλικά κολωνάκια που έχουν στο πάνω μέρος μια μεταλλική κυκλική σφαίρα και τοποθετήθηκαν τελευταία έχουν αποκεφαλιστεί από τους νεοβάνδαλους για…χόμπυ.Τώρα γεμίζουν με νερό της βροχής και σκουριάζουν ενώ κανείς δεν σοκάρεται πια αφήνοντάς τους να συνεχίζουν ανενόχλητοι. Ούτε και είδαμε κάποια αντίδραση από τη Δημοτική Αρχή. Πόσο να κόστισαν άραγε αυτά τα κολωνάκια; Αμ τα νέα φωτιστικά που μπήκαν στην πλατεία Γλυκήδων και κάθε μέρα καταστρέφεται κι από ένα;
Επίσης ανενόχλητα συνεχίζουν να καταστρέφουν παιδικές χαρές, το άλλο όμορφο κάγκελο
της λίμνης στο πάρκο Κάτσαρη, φωτιστικά δρόμου κτλ. Τώρα άρχισαν να βάφουν με σπρέι γράφοντας τα γνωστά χαζοσυνθήματα και στη νέα πλακόστρωση της Μιαούλη. Σε άλλες κοινωνίες ο βανδαλισμός θεωρείται
έγκλημα. Εδώ μοιάζει με αυτόματο
μηχανισμό υποδοχής κάθε δημόσιου έργου.
Και ρωτάμε: Έχουν σκοπό οι
θεσμικοί φορείς να προστατέψουν την πόλη;
Το σίγουρο είναι ότι
για να αποτραπούν παρόμοια φαινόμενα απαιτείται καλός φωτισμός σε πλατείες και πεζοδρόμους,
κάμερες σε ευαίσθητα σημεία και ταχεία
αποκατάσταση ζημιών ώστε να μην μένουν τα σημάδια της εγκατάλειψης αλλά και σταθερή
αστυνόμευση τις κρίσιμες ώρες (μετά τη νυχτερινή διασκέδαση).
Όταν όμως δεν υπάρχει
σχεδόν ποτέ ταυτοποίηση ή τιμωρία, το κόστος της πράξης είναι μηδενικό. Επίσης τοπικές
καμπάνιες που κάνουν σαφές πως ό,τι καταστρέφεται ανήκει σε όλους μας άρα οι
καταστροφείς είναι εχθροί του λαού και όχι σύμμαχοί του όπως θέλουν οι ίδιο να
φαίνονται. Επίσης τα υλικά σε παγκάκια,
κάδους, προστατευτικά δέντρων κτλ. πρέπει
να είναι ανθεκτικά και όχι σαν αυτά τα μεταλλικά καπελάκια που τα ξηλώνουν για πλάκα.
Για να γίνουν όμως όλα αυτά πρέπει να υπάρχει η βούληση να αντιμετωπιστεί το νοσηρό αυτό φαινόμενο στη ρίζα του και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε από τη Δημοτική αρχή ούτε από την αστυνομία. Και ως γνωστόν είναι μισθοδοτούμενες υπηρεσίες που στόχο έχουν την προστασία του δημόσιου συμφέροντος και την εξυπηρέτηση του πολίτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου