Απόψεις...

«Ο Μιλέι πήρε μία χώρα διαλυμένη από τον περονισμό, το τύπωμα χρήματος, τις επιδοτήσεις, την κρατική αυθαιρεσία και την πολιτική δειλία, και την έβαλε ξανά στον χάρτη της σοβαρότητας.Το πιο πρόσφατο σήμα ήρθε από τη Fitch. 

Η Αργεντινή αναβαθμίστηκε σε B-, με σταθερή προοπτική, επειδή οι αγορές βλέπουν βελτίωση στη δημοσιονομική και εξωτερική ισορροπία, πρόοδο στις μεταρρυθμίσεις και μεγαλύτερη αξιοπιστία στην οικονομική πολιτική. Για μία χώρα που μέχρι χθες ήταν συνώνυμο της χρεοκοπίας, αυτό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. 

Για να γίνει αντιληπτός ο άθλος του Μιλέι αρκεί να αναλογιστούμε ότι ανέλαβε τη χώρα με αξιολόγηση αντίστοιχη αυτής που είχαμε το καταστροφικό καλοκαίρι του 2015 και μέσα σε ενάμιση χρόνο την έφερε στο σημείο που ήμασταν στο τέλος του 2017, χωρίς μνημόνια, χωρίς τρόικα, χωρίς δημοσκοπικές απώλειες, και χωρίς πρώτη φορά αριστερά. 

Η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε 5% τον Μάρτιο σε ετήσια βάση, πρώτη θετική μέτρηση ύστερα από οκτώ μήνες πτώσης. Μετά το σοκ της προσαρμογής, ορισμένα κομμάτια της οικονομίας αρχίζουν να αναπνέουν. Δεν είναι ακόμη ανάσταση. Είναι όμως σφυγμός.

Η μεγάλη προοπτική βρίσκεται στην ενέργεια και στα ορυχεία. Λίθιο, χαλκός, φυσικοί πόροι, εξαγωγές, μεγάλες επενδύσεις. Η κυβέρνηση χτίζει το αφήγημα μιας χώρας που δεν ζει πια από το κράτος, αλλά από παραγωγή, κεφάλαιο, ρίσκο και εξωστρέφεια. Αυτό ακριβώς φοβούνται οι κρατιστές. Μία κοινωνία που μαθαίνει ότι ο πλούτος δεν βγαίνει από υπουργική απόφαση.

Ο Μιλέι σταμάτησε την αιμορραγία. Τώρα πρέπει να πείσει ότι ο ασθενής θα περπατήσει.Διότι εκεί ένας πολιτικός κάνει, με όλα τα λάθη και τις υπερβολές του, αυτό που εμείς συχνά αναβάλλουμε με ευγένεια. Συγκρούεται με το κράτος που τρέφεται από την κοινωνία».

(Αλ. Σκούρας-liberal.gr)