Για έναν δήμο όπως ο
Δήμος Ιωαννιτών, που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη λίμνη ως τουριστικό και
συμβολικό κεφάλαιο το να αφήνει νεκρά ψάρια να επιπλέουν για μέρες στη λίμνη
χωρίς να τα περισυλλέγει —και μάλιστα σε περίοδο αυξημένων αφίξεων— δείχνει
τρία βασικά πράγματα:
1. Έλλειψη άμεσης αντίδρασης - Τέτοια φαινόμενα απαιτούν επέμβαση
αμέσως μόλις εντοπιστούν και όχι σε κάποιες μέρες και σίγουρα όχι μόνο σε κάποια
σημεία. Υπάρχουν συγκεκριμένα πρωτόκολλα για συλλογή νεκρών οργανισμών και έλεγχο των αιτίων
(ρύπανση, έλλειψη οξυγόνου, θερμικό στρες κ.λπ.) Η καθυστέρηση σημαίνει σίγουρα μέγιστη αδιαφορία.
2. Υποτίμηση του κινδύνου - Τα νεκρά ψάρια δεν είναι μόνο αισθητικό
πρόβλημα. Μπορεί να συνδέονται με: ευτροφισμό, ρύπανση, παθογόνους
μικροοργανισμούς. Αν δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση, δημιουργείται εύλογη
ανησυχία για τη δημόσια υγεία.
3. Πλήγμα στην τοπική οικονομία και αξιοπιστία - Σε μια πόλη
που «πουλάει» τη λίμνη ως εμπειρία, τέτοιες εικόνες ακυρώνουν την τουριστική
αφήγηση. Ο επισκέπτης δεν θα θυμάται τα αξιοθέατα, θα θυμάται τη δυσοσμία και
την εγκατάλειψη. Και πρέπει να έχει κανείς ιδιαίτερο ταλέντο για να μετατρέψει μια λίμνη-σύμβολο σε πλωτή βιτρίνα
αδιαφορίας. Και ακόμη μεγαλύτερο για να το το κάνει αυτό μέσα σε τριήμερο
τουριστικής αιχμής.
Και το πρόβλημα βεβαίως δεν είναι μόνο η δυσωδία, είναι και η ...συνήθεια. Η συνήθεια να αφήνεις τα πράγματα να φτάνουν πρώτα σε ένα ορατό σημείο σήψης
πριν κινηθείς. Η συνήθεια να
θεωρείς ότι η εικόνα θα ξεχαστεί πιο γρήγορα από τη δική σου ευθύνη.
Η λίμνη όμως δεν είναι
ντεκόρ, είναι ζωντανός οργανισμός. Και όταν αυτός ο οργανισμός αρχίζει να «μιλάει» με
νεκρά ψάρια, ζητάει σωστή διαχείριση. Αλλά η διαχείριση απαιτεί και ετοιμότητα. Γιατί
ο επισκέπτης που ήρθε για μια ήρεμη απόδραση δεν θα θυμάται ούτε τα σοκάκια,
ούτε την ιστορία, ούτε τη θέα. Θα θυμάται τη στιγμή που κοίταξε τη λίμνη και
σκέφτηκε: «Πω, πω ψόφια ψάρια… πώς βρωμάει…»
Πέρα όμως από την αιτία του φαινομένου -που αργά ή γρήγορα θα τη μάθουμε - το πρόβλημα εντοπίζεται ακόμη και σήμερα στην αδιαφορία της Δημοτικής Αρχής να περισυλλέξει τα νεκρά ψάρια. Αυτή τη στιγμή όλη η έκταση δίπλα στο λιμανάκι της Σκάλας βρωμάει από απόσταση, αφού τα ψάρια αποσυντίθενται μέσα στη βλάστηση και πάνω στο νερό. Και η ντροπή είναι διπλή αν σκεφτεί κανείς πως στην πόλη βρίσκονται αθλητές από όλον τον κόσμο και αρκετά τηλεοπτικά συνεργεία για τον ποδηλατικό γύρο της χώρας...
Και νa σκεφτεί κανείς ότι δίπλα ακριβώς υπάρχει παιδική χαρά και γονείς που κάθονται στα παγκάκια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου