Απόψεις...

 

«Εν αρχή τα γεγονότα: Στη δίκη των υποκλοπών είχαν συμβεί τα εξής:

Από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδικάστηκαν τέσσερα άτομα σε θηριώδεις ποινές, για τη διάπραξη του σχετικού εγκλήματος των υποκλοπών. Ταυτόχρονα, με απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, διαβιβάστηκαν τα πρακτικά της καταδικαστικής απόφασης στον εισαγγελέα, προκειμένου να εξεταστεί περαιτέρω αν προκύπτουν στοιχεία για τη διάπραξη και του εγκλήματος της κατασκοπείας εις βάρος της χώρας. Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου που μελέτησε τα πρακτικά, προφανώς, δεν βρήκε τέτοια στοιχεία. Αποφάνθηκε λοιπόν το αυτονόητο: ότι από τα διαβιβασθέντα πρακτικά δεν προκύπτουν στοιχεία για τη διάπραξη και του εγκλήματος της κατασκοπείας. Οπότε έθεσε υποχρεωτικά την υπόθεση στο αρχείο. (Επί το ακριβέστερο: δεν την ανέσυρε).

Μετά τη δημοσιοποίηση της εισαγγελικής αυτής διάταξης, οι δημαγωγοί του διαδικτύου αποδύθηκαν σε αχαλίνωτη δημαγωγία. Και δηλητηριάζουν την κοινωνία με τη διαστροφή της πραγματικότητας, χρησιμοποιώντας το τέχνασμα κάθε αγοραίου απατεώνα: προβάλλουν το προς απόδειξη σαν δεδομένο (το λέμε και «λήψη ζητουμένου»). Έτσι, επειδή είναι υποχρεωμένοι να αποδείξουν ότι υπάρχει κάποιο τέτοιο στοιχείο, αλλά ξέρουν ότι δεν υπάρχει, επιδίδονται σε μία πανουργία: το προβάλλουν σαν δεδομένο πως υπάρχει! Και επειδή η κοινωνία δεν μπορεί να υποπτευθεί ότι υπάρχουν τόσο κυνικοί δημαγωγοί, πιστεύει στο ψέμα».

                                                             (Κ. Κούρκουλος-booksjournal.gr)

«Στη μεγάλη εικόνα όμως, αυτή της γεωπολιτικής, η Ελλάδα εμφανίζεται, και δικαίως, ισχυρή. Προκαλώντας τον θαυμασμό και αποσπώντας τα εύσημα της ΕΕ και των ΗΠΑ. Και αυτό οφείλεται στις γρήγορες και εύστοχες επιλογές του Κ. Μητσοτάκη και του επιτελείου του σε μια κρίσιμη εποχή. Τούτων δοθέντων, η χώρα έξω πάει καλά. Προνοεί, επεμβαίνει, κάνει ισχυρές συμμαχίες, εξοπλίζεται, μετράει στα διεθνή φόρα, συμμετέχει στις γεωπολιτικές εξελίξεις, κερδίζει τα εύσημα των ισχυρών. 

Στο εσωτερικό κυριαρχούν η σκανδαλοθηρία, η μικροπολιτική, τα χτυπήματα κάτω απ’ τη μέση, η αφόρητη μεμψιμοιρία, ο ελληνικός επαρχιωτισμός. Θα κρατήσω τη μεγάλη εικόνα, χωρίς να αγνοήσω, βεβαίως, το επιβλαβές για τη δημοκρατία εσωτερικό κλίμα. Αλλά αυτό είναι η Ελλάδα. Ας προσπαθήσουν όλοι για καλύτερες μέρες. Και κυρίως οι κυβερνώντες, που έχουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους. Δεν επιτρέπονται άλλα λάθη».

                                                            (Μ. Βουλαρίνος-Athenvoice)

«Στην Ελλάδα η εικόνα είναι χαοτική. Πατίνια σε πεζοδρόμια, πατίνια ανάμεσα σε αυτοκίνητα, δύο άτομα πάνω σε ένα όχημα, ακροβατικά εν κινήσει. Το κράνος σχεδόν ανύπαρκτο. Η αστυνόμευση είναι περιορισμένη και η κοινωνική ανοχή μεγάλη. Το αποτέλεσμα, ένα εκρηκτικό μείγμα που αργά ή γρήγορα θα οδηγούσε σε τραγωδίες».

                                                              (Λ. Σταμπούλογλου–protagon.gr)