Στην Περιφέρεια Ηπείρου έχουν αποφασίσει να πάρουν την οδική ασφάλεια στα σοβαρά αφού στη μέση του πουθενά ξεφυτρώνουν κυκλικοί κόμβοι (βλ. Γοργόμυλος) ή μαρμάρινα πεζοδρόμια (βλ. Λαψίστα). Και την ίδια στιγμή, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, σε κάποιους κυκλικούς κόμβους οι οδηγοί κινούνται μεταξύ ενστίκτου και τύχης. Γιατί εκεί δεν υπάρχουν σαφείς λωρίδες κίνησης αφού οι διαγραμμίσεις έχουν σβηστεί. Λένε πως ήταν λευκές. Σήμερα είναι περισσότερο μια φιλοσοφική έννοια: «υπάρχουν αν τις πιστεύεις». Κι έτσι η ελληνική εκδοχή της οδικής ασφάλειας δοκιμάζεται ακόμη και σε εντελώς καινούριους και πανάκριβους δρόμους.
Η διαγράμμιση μπορεί βέβαια να μην "κόβει κορδέλες" αλλά καθοδηγεί και προστατεύει. Προλαβαίνει ατυχήματα. Γιατί λέει στον οδηγό: «εδώ σταματάς», «εδώ περνάς», «εδώ περιμένεις». Χωρίς αυτήν, ο
δρόμος γίνεται υπόθεση χαρακτήρα. Ο πιο διστακτικός κολλάει. Ο πιο επιθετικός
περνάει και ο πιο άτυχος… πληρώνει.
Όσο για τους κόμβους έχουμε από όλα τα είδη: κουρεμένο γκαζόν, ακούρευτα χόρτα, βλάστηση Αμαζονίου. Λες και ήταν τόσο δύσκολο σε έναν δρόμο των εκατομμυρίων να είχαν εξαρχής οι κόμβοι πλαστικό γκαζόν όπως γίνεται σε άλλες περιοχές της χώρας.
Εκτός αυτού, η άγρια βλάστηση και ειδικά στη Λεωφόρο/Είσοδο της πόλης έχει ξεπεράσει προ πολλού τα διαχωριστικά σε ύψος και σε πολλά σημεία δεν φαίνεται καν η απέναντι στροφή.
Αν όμως είχαμε διαγραμμίσεις και κουρεμένο γκαζόν στην ώρα του πώς θα ξεχώριζε ο αρχοντοχωριατισμός μας; Να δίνουμε δηλαδή 27 εκατομμύρια ευρώ για έναν δρόμο αλλά να μην έχουμε πέντε φράγκα για μπογιά και γκαζόν στους κόμβους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου