Aπόψεις...

 

@ Ο δήμαρχος της Αθήνας έδωσε συνέντευξη στον Guardian και δήλωσε πως πρότεινε στο υπουργείο πολιτισμού να γίνει προσπάθεια να μειωθούν οι τουρίστες στην πόλη. Η Αθήνα δεν ήταν τουριστικός προορισμός άξιος λόγου. Λειτουργούσε περισσότερο ως προορισμός transit για τα νησιά. Οι εξελίξεις στις υπηρεσίες φιλοξενίας (πχ Airbnb, Booking), αλλά και η μείωση των τιμών στα αεροπορικά εισιτήρια, την έβαλαν στον χάρτη. Πλέον, επισκέπτες από το εξωτερικό επιλέγουν σαν κύριο προορισμό την Αθήνα, η οποία παρουσιάζει και δείγματα ιδιαίτερα εκτενούς τουριστικής περιόδου. 

Εν τούτοις, αυτή η πόλη, με την τουριστική άνθηση που βιώνει, είναι μόλις ο δέκατος προρισμός στην Ευρώπη. Πρώτο έρχεται το Λονδίνο με 21 εκ. τον χρόνο, δεύτερο το Παρίσι με 19 εκ., ακολουθούν η Κωνσταντινούπολη και η Ρώμη με κοντά 15 εκ. Η Αθήνα με 6 εκ. είναι πίσω από την Πράγα και τη Βιέννη. Θα σκεφτόσασταν τους δημάρχους του Παρισίου και του Λονδίνου να ζητούσαν μείωση του αριθμού των τουριστών; 

Με ποια έννοια ο κος Δούκας φοβάται μήπως και η Αθήνα ξεπεράσει την Πράγα σε τουρισμό; Μήπως στόχος είναι να βγει η πόλη από το top 20 της Ευρώπης; Μήπως να βάλουμε αστυνομία στο αεροδρόμιο να εμποδίζουμε την είσοδο επισκεπτών και να τους υποχρεώνουμε να επιστρέφουν με την πρώτη πτήση στη χώρα τους; Ό,τι δεν κάνουμε δηλαδή με τους λαθρομετανάστες; Τι σχέδιο ακριβώς είναι αυτό για την πιο ιστορική πόλη του πλανήτη; Τι φοβικότητα, τι ιδεοληψία, τι μικρότητα, τι έλλειψη φιλοδοξίας; Η Αθήνα γέννησε τη Δημοκρατία .Ίσως για αυτό δεν της ταιριάζουν οι Δούκες.

                                                                             (Ε.Μ.- Epopteia.com.gr)

@Η εικόνα που επικρατεί εδώ και χρόνια στα ιστορικά Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι αποκαλυπτική για το κράτος της μεταπολίτευσης. Ένα ολόκληρο συγκρότημα πολυκατοικιών, δημόσιας ιδιοκτησίας, παραμένει κατειλημμένο και σε άθλια κατάσταση επί δεκαπενταετία. Το παράδοξο είναι ότι βρίσκεται ανάμεσα στον Άρειο Πάγο και τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής. 

Επομένως, μιλάμε  για μια κατάφωρη καταπάτηση δημόσιας περιουσίας, που συντελείται επί χρόνια κάτω από τα μάτια της Δικαιοσύνης και της Αστυνομίας, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση για την αποκατάσταση της νομιμότητας. Η αντίφαση είναι τόσο κραυγαλέα, που ακυρώνει στην πράξη κάθε έννοια κράτους δικαίου. Αντί αυτού, ο χώρος τελεί υπό κατάληψη από συλλογικότητα που μιλά για «εναλλακτικό τρόπο ζωής». 

Σύμφωνα με δικά της στοιχεία, εκεί διαμένουν περίπου 400 άτομα από 27 εθνικότητες. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι ιδεολογικό αλλά απολύτως πρακτικό: ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;Διότι το ρεύμα, το νερό και οι φορολογικές επιβαρύνσεις δεν καλύπτονται από τους καταληψίες, αλλά από τους φορολογούμενους. Με άλλα λόγια, μια αυθαίρετη κατάσταση συντηρείται με δημόσιους πόρους, την ώρα που η αξιοποίηση ενός ιστορικού συγκροτήματος προς όφελος της κοινωνίας παραμένει παγωμένη.

Η παρατεταμένη αυτή ανοχή δεν μπορεί να θεωρηθεί ουδέτερη. Δημιουργεί εύλογα ερωτήματα όχι μόνο για την ανεπάρκεια του κράτους, αλλά και για το τι πραγματικά συντηρεί και προστατεύει αυτή τη γκρίζα ζώνη στο κέντρο της πόλης.Κάποια στιγμή, η συζήτηση οφείλει να ξεφύγει από τα συνθήματα και να περάσει στην ευθύνη, θεσμική και πολιτική. Γιατί όταν η παρανομία εγκαθίσταται μόνιμα δίπλα στους θεσμούς, δεν πρόκειται για αδυναμία. Πρόκειται για επιλογή.

                                             (Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου-ευρωπαϊστές f/B)