Απόψεις...

 

 «Η Ελλάδα κουβαλά εδώ και χρόνια ένα βαρύ φορτίο: τη χαμηλή εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς και τη διεθνή εικόνα μιας χώρας που παλεύει ακόμη με τη διαφθορά, τη γραφειοκρατία και την ατιμωρησία. Η δικαστική συνωμοσία εναντίον του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου, δεν αφήνει αμφιβολίες για τα κίνητρα και τις επιδιώξεις. Ο κ. Γεωργίου, επειδή κατέγραφε τα ελλείμματα, βρέθηκε στο στόχαστρο των «ψεκασμένων», που υποστήριζαν πως η χώρα δεν μπήκε στα μνημόνια επειδή χρεοκόπησε, αλλά χρεοκόπησε επειδή μπήκε στα μνημόνια. Η ελληνική δικαιοσύνη, αντί να προστατεύσει τον αγγελιοφόρο, επέλεξε να τον εξοντώσει. Παρά ταύτα, αυτό που μας ενδιαφέρει τώρα πρωτίστως είναι το μέλλον».

                                                                               (Κ. Στούπας-liberal.gr)

@ Αξιότιμε κε. Στούπα...

Στην Ελλάδα ανέκαθεν το ονομάζαμε «αεργία».Η μεγάλη διαφορά είναι πως αυτήν τη στάση ζωής, για πρώτη φορά ο Καπιταλιστικός κόσμος, έχει αποφασίσει να την επιδοτήσει.Δεν σας κάνει εντύπωση που οι εταιρείες πιστοληπτικής αξιολόγησης, καθόλου δεν ενοχλούνται από τις επιδοματικές πολιτικές για τους μακροχρόνια ανέργους που χαράσσουν οι πρωθυπουργοί της Ε.Ε;

Ξαφνικά, εκεί που πριν μερικά χρόνια πίεζαν τις κυβερνήσεις να μειώσουν τα κονδύλια για τα επιδόματα ανεργίας, ώστε να αναγκαστούν οι άνεργοι να ψάξουν για δουλειά, σήμερα τους επιβραβεύουν όταν τα αυξάνουν.Η Τεχνητή Νοημοσύνη, επιταχύνει απίστευτα τις εξελίξεις στον τομέα της εργασίας και σύντομα η υπογεννητικότητα από πρόβλημα ίσως και να εξελιχθεί σε λύση, ενώ η οκνηρία από «θανάσιμο αμάρτημα», προβλέπεται να εξελιχθεί σε στάση ζωής…    

                                                                                    (Δ.Χριστοδουλάκης)

@Αγαπητέ κ. Στούπα, 

τα τελευταία 40–50 χρόνια παρατηρείται διεθνώς ένα έντονο «άνοιγμα ψαλίδας» μεταξύ:των βασικών, ανελαστικών δαπανών (στέγη, σίτιση, υγεία, εκπαίδευση), που ακριβαίνουν συστηματικά ταχύτερα από τον γενικό πληθωρισμό, καιτων βιομηχανικών αγαθών, που άλλοτε θεωρούνταν πολυτέλειες, αλλά σήμερα είναι ιστορικά φθηνά σε σχέση με το εισόδημα.

Η τάση αυτή καταγράφεται καθαρά στα στοιχεία πληθωρισμού, όπου το κόστος στέγης αποτελεί τον μακράν μεγαλύτερο και πιο επίμονο παράγοντα αύξησης τιμών (βλ. στοιχεία Fed & BLS).Αντίστροφα, χαρακτηριστικό παράδειγμα των «φθηνών πολυτελειών» είναι οι τηλεοράσεις: σε πραγματικούς όρους, η τιμή τους έχει μειωθεί σχεδόν κατά 99% από το 1950 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τα στοιχεία του U.S. Bureau of Labor Statistics.

                                                                                                  (liberal.gr)