Απόψεις...

 

« Το ‘χω ξαναγράψει και ορισμένοι με πήραν με τις πέτρες, αλλά δεν μ’ ενδιαφέρει, οπότε το επαναλαμβάνω. Όσοι έχετε δυνατότητα κρατήστε μετρητά, διότι η καινούρια κρίση βρίσκεται στην εξώπορτα μας και σκουπίζει τα παπούτσια της στο χαλάκι. Η προηγούμενη κρίση ξεκίνησε οικονομική και κατέληξε πολιτική, τούτη εδώ που έρχεται θα είναι ανάποδη. Θα ξεκινήσει πολιτική και θα καταλήξει οικονομική. Πάντως θα την φάμε στο κεφάλι και πολύ θα την χαρούμε. 

Άντε, γιατί μπουχτίσαμε από πολιτική σταθερότητα και από ρυθμούς ανάπτυξης, πράγματα βαρετά και ανούσια. Εμείς οι Έλληνες είμαστε λαός της περιπέτειας και της έκπληξης, τα πολύ σταθερά και προγραμματισμένα τα σιχαινόμαστε. Εμείς θέλουμε να κοιμόμαστε το βράδυ και να μην ξέρουμε τι θα μας βρει το πρωί, δεν θέλουμε ζωή γραμμική και προβλέψιμη σαν κι αυτή που ζούμε σήμερα. 

Υ.Γ. Την ίδια περίοδο που ο Λαζαρίδης διοριζόταν παρατύπως επιστημονικός συνεργάτης στο υπουργείο Παιδείας, ο Πολάκης ως δήμαρχος ομολογούσε ότι διατηρούσε διπλά βιβλία στον δήμο Σφακίων. Του ενός το ηθικό ζήτημα παραμένει ζωντανό μετά από 20 χρόνια, του άλλου ουδέποτε υπήρξε θέμα».

                                                                  (Δ. Καμπουράκης- liberal.gr)

«Αδειες αίθουσες θα συναντήσουν για μία ακόμη χρονιά οι καθηγητές που διδάσκουν στη Γ΄ Λυκείου από τη Δευτέρα, όταν θα επαναλειτουργήσουν τα σχολεία. Οι μεταπασχαλινές «κοπάνες» των μαθητών της Γ΄ Λυκείου έχουν γίνει θεσμός πλέον στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Στην τελική ευθεία πριν από τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, σχεδόν όλοι οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου «αρρωσταίνουν» και απουσιάζουν από το σχολείο. 

Εξαρτάται βέβαια πόσες απουσίες έχουν ξοδέψει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, καθώς το όριο των επιτρεπόμενων απουσιών είναι 114, εκ των οποίων οι 50 αδικαιολόγητες, ενώ οι υπόλοιπες πρέπει να είναι δικαιολογημένες από γονείς ή με ιατρική γνωμάτευση. «Και πηγαινοέρχονται γονείς και χαρτάκια γιατρών, που πιστοποιούν του λόγου το “αληθές”. 

Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι πώς να πείσεις τους μαθητές να παρακολουθούν τα μαθήματά τους. Ερώτημα που καθώς είναι δύσκολο να απαντηθεί, είναι εντέλει δηλωτικό της αποτυχίας του ελληνικού σχολείου».

                                                                    (Απ. Λακασάς-ATHEnsvoice)