Απόψεις...

 

«Παρά την έξοδο από τη χρεοκοπία του 2010 και την αντικατάσταση των χρόνιων δημοσιονομικών ελλειμμάτων με πλεονάσματα, η Ελλάδα δεν έχει διορθώσει όλες τις πηγές της κακοδαιμονίας της. Εκτός από τον εκτεταμένο κρατικοδιαιτισμό της οικονομίας και την αναξιοπιστία της Δικαιοσύνης, μια βασική παράμετρος που κρατά τη χώρα δέσμια του παρελθόντος είναι η πελατοκρατία. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί χαρακτηριστική επιτομή ρουσφετολογικής, κοινοβουλευτικής, διακομματικής πελατοκρατίας».

                                                                          (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Κανένας δεν θα του πιστώσει την ύπαρξη ενός Πιερρακάκη (που έφτασε να γίνει πρόεδρος του Eurogroup) ή ενός Χατζηδάκη (που όπου καταπιάστηκε έφερε χειροπιαστό αποτέλεσμα), όλοι θα του χρεώσουν τους τίτλους σπουδών ενός Λαζαρίδη. Μπορεί να καταπολέμησε την διαφθορά στις εφορίες (τρομερή διαχρονική πληγή) ή στις πολεοδομίες (άλλο χτικιό) ή στα εξοπλιστικά (θλιβερές αναμνήσεις έχουμε απ’ αυτά), όμως όλοι του χρεώνουν το ρουσφέτι που δεν καταπολέμησε στις κτηνοτροφικές επιδοτήσεις. 

Είπαμε, η πολιτική είναι σκληρό άθλημα, αμείλικτο. Αλλά από την άλλη, η χώρα ή η παράταξη δεν είναι μπακαλικάκι της γειτονιάς να το παρατήσει ο μπακάλης και να φύγει, επειδή κάποιος πελάτης τον έθιξε. Εδώ παίζονται πολλά και όποιος αξιώθηκε να φθάσει στη θέση του πρωθυπουργού δεν μπορεί να μην τα λαμβάνει υπ’ όψη του».

                                                                   (Δ. Καμπουράκης-liberal.gr)

«Ο πολιτικός στίβος παραμένει, κατά κύριο λόγο, καταφύγιο των μετρίων και των κρατικοδίαιτων. Πρόσωπα που έχουν αποδείξει πως μπορούν να φέρουν εις πέρας ένα έργο που θα τους ανατεθεί, όπως ο Πιερρακάκης, ο Χατζηδάκης, ο Γεωργιάδης, ο Δένδιας ή ακόμη και ο νεαρός Κυρανάκης (άλλοι με δεξιό και άλλοι με κεντρώο πρόσημο), δεν φαίνονται στον πολιτικό ορίζοντα ως εναλλακτικές λύσεις. Ο καθένας από τους παραπάνω έχει αλλάξει δύο με τρία υπουργεία τα τελευταία χρόνια και, από όπου έχει περάσει, έχει αφήσει ευδιάκριτο έργο.

Προς το παρόν, το ισχυρό χαρτί της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται πως είναι ο πάγκος της. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που η εικόνα που παρουσιάζει το πολιτικό σκηνικό μερικούς μήνες πριν από τις επόμενες εκλογές είναι ταυτόχρονα ίδια αλλά και εντελώς διαφορετική από την εικόνα που παρουσίαζε πριν από τις εκλογές του 2023».

                                                                      (Κ. Στούπας-liberal.gr)