Απόψεις...

 

«Τα υπερπλεονάσματα φουσκώνουν από τον πληθωρισμό και τον ΦΠΑ, αλλά στην πραγματική οικονομία η πίεση σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις εντείνεται: ακρίβεια, ενοίκια και κόστος ζωής διαβρώνουν εισοδήματα, αφήνοντας την «ευημερία των αριθμών» χωρίς κοινωνικό αντίκρισμα. Το πρωτογενές αποτέλεσμα (έσοδα μείον δαπάνες χωρίς τον υπολογισμό των τόκων) ανήλθε σε 4,39 δισ. ευρώ, σχεδόν διπλάσιο από τον στόχο (2,73 δισ. ευρώ) που είχε θέσει η κυβέρνηση με τον Προϋπολογισμό που ψήφισε η Βουλή για το 2026. 

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ο κύριος λόγος είναι η αύξηση των φορολογικών εσόδων που εισπράττει το κράτος από τον ΦΠΑ (24%). Τα έσοδα από τον ΦΠΑ «τρέφονται» από τον πληθωρισμό, ο οποίος ανέβηκε λόγω της ενεργειακής κρίσης στο 3,9% (!) τον Μάρτιο, και την ακρίβεια σε όλα τα βασικά είδη των σουπερμάρκετ και των υπηρεσιών, που έχει εγκατασταθεί στην ελληνική αγορά. 

Αφού όμως το Δημόσιο έχει υπερπλεονάσματα, γιατί δεν μειώνει τους συντελεστές της φορολογίας και γιατί δεν δίνει (τουλάχιστον) κάποια επιδόματα στους ασθενέστερους ώστε να τα βγάλουν πέρα με την ακρίβεια;»

                                                                (Ζ . Τσώλης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«To 2003 ο μέσος άνθρωπος μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι για 2,5 λεπτά συνεχόμενα κατά μέσο όρο, πριν αφαιρεθεί ή στρέψει την προσοχή του σε κάτι άλλο. Το 2025, ο αντίστοιχος μέσος όρος ήταν 40 δευτερόλεπτα. Είναι ένα φαινόμενο, βεβαίως, που δεν χρειάζεται να διαβάσετε τις έρευνες για να το πιστέψετε. Το βλέπουμε όλες και όλοι στην καθημερινότητά μας. Κάνουμε περισσότερα πράγματα κατά τη διάρκεια της ημέρας και, έχοντας διαθέσιμα ολοένα και περισσότερα ερεθίσματα, δυσκολευόμαστε να εστιάσουμε σε κάθε ένα πράγμα ξεχωριστά. 

Όταν το 2022 ρώτησαν τους Βρετανούς «πόσες φορές κοιτάζετε το κινητό σας», ο μέσος όρος των απαντήσεων ήταν «20 φορές την ημέρα». Αλλά όταν οι ερευνητές τσέκαραν τα κινητά τους, διαπίστωσαν ότι στην πραγματικότητα τα κοιτάζουν κατά μέσο όρο 80 φορές την ημέρα. Ο μέσος Αμερικανός, δε, κοιτάζει το κινητό του 144 φορές την ημέρα. Οι Έλληνες περνούν το 1/3 της ημέρας τους κοιτάζοντας οθόνες.  Το μέσο τραγούδι τη δεκαετία του 1990 διαρκούσε 4 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα. Τη δεκαετία του διανύουμε, διαρκεί 3:15. Όλα πρέπει να γίνονται πιο γρήγορα, πιο σύντομα, πιο εύκολα. 

Στο Netflix λένε στους δημιουργούς των σειρών να βάζουν τους πρωταγωνιστές να επαναλαμβάνουν βασικά στοιχεία της πλοκής, επειδή οι τηλεθεατές πλέον βλέπουν επεισόδια χαζεύοντας και στο κινητό ή κάνοντας μια άλλη ασχολία, και δεν προσέχουν πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει στην υπόθεση. Και υπάρχουν και σοβαρότερες επιπτώσεις. 

Έρευνες έχουν δείξει ότι, περνώντας πολύ χρόνο μπροστά σε οθόνες, πηδώντας από δραστηριότητα σε δραστηριότητα, επιβαρύνουμε τη σωματική και την ψυχική μας υγεία, την ποιότητα του ύπνου και την ικανότητά μας να συγκεντρωνόμαστε και να λύνουμε δύσκολα προβλήματα ή να κάνουμε περίπλοκες σκέψεις.Και κάτι άλλο: σταματάμε να διαβάζουμε μεγάλα κείμενα». 

                                                       (Θ.Γεωργακόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)