Απόψεις...

 

«Ο σκληρός πυρήνας της ΝΔ μετρήθηκε επί Αντώνη Σαμαρά. Είναι εκεί κάπου στο 18%. Από εκεί μέχρι το 41% του 2023 υπάρχει έντονη η συνεισφορά του κέντρου και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό αποτυπώθηκε το 2023, όταν ένας στους 3 ψηφοφόρους του 41% ψήφιζε προσωπικά Κυριάκο Μητσοτάκη. Στο επόμενο χρονικό διάστημα η μάχη χαρακωμάτων θα «παιχτεί» εκεί ακριβώς, στην προσπάθεια να αναλωθεί το προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο του κ. Μητσοτάκη. Να εμφανιστεί ως αναξιόπιστος στο δικό του ακροατήριο. Είναι ο μόνος τρόπος για να υποχωρήσουν αισθητά τα ποσοστά της ΝΔ.Ο ενορχηστρωτής είναι γνωστός. Αποκαλύπτεται καθημερινά μόνος του. 

Η επιλογή στρατοπέδου στον πόλεμο της Ουκρανίας εξυπηρέτησε τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά προκάλεσε την οργή της Μόσχας. Εκείνο που δεν υπολόγισε σωστά ο κ. Μητσοτάκης είναι το πλέγμα των σχέσεων της ελληνικής ολιγαρχίας με την Ρωσία. Η οικονομική της εξάρτηση μέσω της ναυτιλίας και της ενέργειας. Τα υπόλοιπα είναι από λίγο ως πολύ γνωστά. 

Η προσπάθεια να πέσει ο κ. Μητσοτάκης έχει πάρει πλέον επικές διαστάσεις. Έχουν τα μέσα. Χρήματα, μέσα ενημέρωσης, εξωτερική «βοήθεια». Έχουν την εμπειρία. Δεν έχουν το πρόσωπο εκείνο που θα μπορούσε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στον κ. Μητσοτάκη. Αλλά αυτό δεν τους σταματά. 

Ο κ. Μητσοτάκης από την πλευρά του έχει μια μόνο επιλογή: Να τους εκθέσει στον ελληνικό λαό και να ζητήσει την ετυμηγορία του. Είναι ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσει την παγίδα που του έχουν στήσει. Σε διαφορετική περίπτωση, αφήνοντας τον χρόνο να κυλήσει, θα έχει δαπανήσει το μεγαλύτερο μέρος από το πολιτικό κεφάλαιο που διαθέτει».

                                                                 (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

 «Η αμυντική τεχνολογία δεν αποτελεί πλέον προνόμιο λίγων ανεπτυγμένων χωρών, αλλά έχει διαχυθεί σε δεκάδες αναπτυσσόμενες. Όλοι πλέον σχεδιάζουν τα δικά τους ιπτάμενα, πλωτά και υποβρύχια drones. Αυτό οδηγεί σε έναν πολυπολικό κόσμο. Ζούμε πλέον σε έναν κόσμο πολλών δυνάμεων, πολλών συγκρούσεων και ρευστών συμμαχιών. Η Σαουδική Αραβία, για παράδειγμα, υπέγραψε πρόσφατα αμυντική συνεργασία με την Ουκρανία. Όταν οι ΗΠΑ εξέφρασαν αντιρρήσεις, η απάντηση ήταν ότι στράφηκαν σε αυτή την επιλογή επειδή δεν κατάφεραν να την προστατεύσουν από το Ιράν.Ο φιλελευθερισμός, η δημοκρατία και η ελεύθερη αγορά - προϊόντα της δυτικής κυριαρχίας - εξασθενούν μαζί με αυτήν. Πλέον αμφισβητούνται ακόμη και στο εσωτερικό των ΗΠΑ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ επιταχύνει την αποδόμηση του μεταπολεμικού κόσμου που έχτισε η Αμερική. Απειλεί το NATO, περιφρονεί τα Ηνωμένα Έθνη, περιορίζει το ελεύθερο εμπόριο, ενισχύει τον κρατικό παρεμβατισμό και εγκαταλείπει τον ρόλο των ΗΠΑ ως εγγυητή της διεθνούς σταθερότητας.Βρισκόμαστε ήδη σε έναν αναδυόμενο πολυπολικό κόσμο, στον οποίο ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Κίνα μπορούν να επιβληθούν εύκολα. Αυτό σημαίνει ότι οι τοπικές συγκρούσεις θα πολλαπλασιάζονται αντί να μειώνονται τα επόμενα χρόνια.

Ήδη, στην εύφλεκτη περιοχή μας, η Ελλάδα επιχειρεί να αναχαιτίσει την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη, μέσω συμμαχιών με τη Γαλλία και το Ισραήλ, που λειτουργούν αποτρεπτικά. Οι εξελίξεις αυτές συνεπάγονται αύξηση των αμυντικών δαπανών, με πιθανές επιπτώσεις τόσο στο κράτος πρόνοιας όσο και στις κοινωνικές και πολιτικές ισορροπίες. Συμβαίνει όμως αυτό που διδάσκει η ιστορία: η παρακμή της Ρώμης δεν έφερε ειρήνη και ευημερία, αλλά πολέμους, φτώχεια και το σκοτάδι του Μεσαίωνα».

                                                                                (Κ. Στούπας-liberal.gr)