Απόψεις...

 

«Το φαινόμενο δεν είναι σημερινό. Από τα φοιτητικά μου χρόνια μού είχε κάνει εντύπωση το ανθρωπολογικό μείγμα των λεωφορείων και των τρόλεϊ: δεν συναντούσα ποτέ ανθρώπους σαν τους γονείς μου, ανθρώπους σαν τους φίλους των γονιών μου ή ανθρώπους σαν τους γονείς των φίλων μου ή των συμφοιτητών μου. Αργότερα, ως μαθητευόμενος δημοσιογράφος, συνειδητοποίησα ότι ελάχιστοι από τους νέους συναδέλφους μου χρησιμοποιούσαν μέσα μαζικής μεταφοράς. Οσοι δεν είχαν ήδη δικό τους Ι.Χ. έπαιρναν για ψύλλου πήδημα ταξί. Μου έκανε εντύπωση η τόσο τακτική χρήση ταξί από ανθρώπους που ζούσαν από τον μισθό τους. Συνειδητοποιούσαν τη σπατάλη; 

Με τη λειτουργία του μετρό οι παλιές ισορροπίες κλονίστηκαν. Η μεσαία τάξη που απαξιούσε να πατήσει το πόδι της στα λερά λεωφορεία, γοητευμένη από το υψηλό επίπεδο της νέας συγκοινωνιακής υπηρεσίας, ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό. Αφού σιγουρεύτηκε ότι οι δύο νέες γραμμές δεν θύμιζαν σε τίποτα τον «τριτοκοσμικό» Ηλεκτρικό, τις εποίκισε μαζικά. Σε χρόνο-ρεκόρ το μετρό της Αθήνας έγινε το αγαπημένο μεταφορικό μέσο της μεσαίας τάξης – εκτός φυσικά από το Ι.Χ., που βρίσκεται στην κορυφή, εκτός συναγωνισμού, δρέποντας τους καρπούς μιας παθολογικής, εξαρτητικής σχέσης. Αντί το μετρό να επηρεάσει το επίπεδο υπηρεσιών των λεωφορείων και των τρόλεϊ, σταδιακά συνέβη το αντίθετο. 

Παρ’ όλα αυτά, τον τελευταίο χρόνο ο στόλος των λεωφορείων έχει ανανεωθεί σημαντικά. Τα σαράβαλα που κυκλοφορούσαν μέχρι πέρυσι έχουν δώσει σε μεγάλο βαθμό τη θέση τους σε νέα, σύγχρονα οχήματα. Κι όμως. Δεν βλέπω καμία αλλαγή στην ανθρωπογεωγραφία των λεωφορείων. Εξακολουθούν να τα χρησιμοποιούν κατά βάση οι ίδιοι άνθρωποι: συνταξιούχοι, φοιτητές, αλλοδαποί εργαζόμενοι».

                                                                  (Δ. Ρηγόπουλος-liberal.gr)

«Η Τράπεζα της Ελλάδος, δηλαδή η κεντρική τράπεζα της χώρας, που διαχειριζόταν το εθνικό νόμισμα (μέχρι την είσοδό μας στην Ευρωζώνη) και επόπτευε τη λειτουργία των εμπορικών τραπεζών (ειδικά μετά το 1988 και την εφαρμογή του Σχεδίου Καρατζά), υπήρξε, σε αυτή τη μακρά ιστορική διάρκεια, μια άξια κεντρική τράπεζα.Κυρίως γιατί συγκρατούσε, άλλοτε αποτελεσματικότερα και άλλοτε δυσκολότερα, την εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση (και το κομματικό σύστημα) από καταστροφικές, υποταγμένες στην εκλογική συγκυρία, αποφάσεις και ενέργειες».

                                                              (Μπ. Παπαδημητρίου-liberal.gr)

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πανάκεια. Δεν θα εξαλείψει τη διαφθορά από μόνη της. Αλλά μπορεί να την κάνει πολύ πιο δύσκολη και πολύ πιο εύκολα ανιχνεύσιμη. Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν τεχνολογική αποτυχία. Ηταν αποτυχία θεσμών. Ωρα να μάθουμε από τα λάθη μας πριν το επόμενο σκάνδαλο κοστίσει ακόμα περισσότερα χρήματα των φορολογουμένων και των πραγματικών αγροτών».

                                                            (Δ. Χατζηγιαννάκης- Protagon.gr)