Απόψεις...

 

 

«Ασχέτως του αντικειμένου των ερευνών και ανεξάρτητα από την όποια βαρύτητα των αδικημάτων, εδώ και περίπου έναν χρόνο η πολιτική ζωή, η κυβέρνηση και εν τέλει η χώρα είναι όμηροι μιας φανερά μεθοδευμένης τακτικής. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ερευνά, διαπιστώνει, κρίνει, εκδίδει και διαβιβάζει δικογραφίες σε τεύχη, προκαλώντας κατά κύματα κρίσεις στην κυβέρνηση και βάζοντας την ταμπέλα του (οιονεί) κατηγορουμένου ή/και ενόχου σε υπουργούς και βουλευτές. Προηγείται πάντα η διαρροή στις παραπολιτικές στήλες ότι «έρχεται δικογραφία», συνοδευόμενη και από φημολογία για τα ονόματα που περιέχονται σε αυτήν και κάπως έτσι η χώρα χορεύει στους ρυθμούς που βαράει στο νταούλι της η κυρία Κοβέσι. 

Είναι άλλο πράγμα η ουσία της όποιας υπόθεσης και άλλο αυτές οι μέθοδοι που όλοι παρακολουθούμε. Από πού ακριβώς εκπορεύονται οι διαρροές δεν είναι γνωστό. Αν πάντως υπέθετε κανείς ότι η όποια αντιπολίτευση είχε κάποια πρόσβαση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και πληροφόρηση από εκεί, θα ήταν εύλογο να καταλήξει στο ότι η διαχείριση της φημολογίας είναι μεθοδευμένη. Το ερώτημα δεν είναι αν οι βουλευτές έχουν δίκιο όταν υπερασπίζονται τον παμπάλαιο ρόλο τους. 

Το ερώτημα είναι αν η χώρα αντέχει να συνεχίσει έτσι. Και αν μια κυβέρνηση που επένδυσε στην εικόνα της «μεταρρύθμισης» μπορεί να επιβιώσει πολιτικά υπερασπιζόμενη παλαιοκομματικές πρακτικές που όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν ομολογεί».

                                                           (Δ. Ευθυμάκης -Protagon Team)

«Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 στήθηκαν παράδρομοι, παρακάμψεις κι οτιδήποτε μπορούσε να στηρίξει τη διασπάθιση δισεκατομμυρίων ευρωπαϊκού χρήματος, με …πονηρά τετράποδα, επιδοτήσεις όλων των κιλών και λοιπά παρόμοια…Δηλαδή,  ένα άτυπο σύστημα «επινοητικής επιδότησης» που λειτούργησε εις βάρος της πραγματικής παραγωγής. Γέμισε Καγιέν και βίλες η αγροτική Ελλάδα κι υπήρχαν βουλευτές που η πελατεία τους ήταν τέτοια. 

Οι οποίοι έστησαν νομοθετικά μια τερατώδη γραφειοκρατία σοβιετικού τύπου, για να μπορούν εκείνοι να μεσολαβούν και να είναι χρήσιμοι. Μέρος της κοινωνίας και πολιτικοί εξαντλούσαν την ευφυΐα ή την κουτοπονηριά τους για να εφευρίσκουν τρόπους και μεθόδους… ΟΠΕΚΕΠΕ…Ξεχνάμε άραγε ότι στην περίοδο της κυβέρνησης Παπαδήμου κι αργότερα στη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου , η αναλογία ρουσφετιών ήταν 40 -40-20%;»

                                                           (Ν. Γ. Σακελλαρόπουλος-emvolos.gr)

Το να βρίσκεται το κόμμα σου 15 μονάδες πίσω από το κόμμα που κυβερνά, η δημοτικότητά σου να εφάπτεται του εδάφους κι εσύ και οι συνεργάτες σου να ζητάτε εκλογές, αυτό πραγματικά κινείται σε ένα σουρεαλιστικό επίπεδο. Η πολιτική αυτοκτονία δεν υπακούει σε καμία λογική.

                                                                   (Σ. Μουμτζής- liberal.gr)