Απόψεις...

 

«Στη Ρώμη οι ψηφοφόροι ονομάζονταν πελάτες. Oσοι ήθελαν να εκλεγούν ύπατοι όχι μόνον τους αναλάμβαναν υπό την προστασία τους, αλλά τους πλήρωναν κιόλας. Γι’ αυτό, όταν τέλειωνε η θητεία τους ως υπάτων, η δημοκρατία τούς έδινε τη διοίκηση μιας επαρχίας για να βγάλουν τα σπασμένα. Αλήθεια, τι κάνουν οι λομπίστες στην Αμερική ή στην Ευρωπαϊκή Eνωση; Και πώς ασκείται το ευγενές επιτήδευμα των δημοσίων σχέσεων;

Από κει και πέρα αρχίζει η ρουσφετολογία που ταυτίζεται με την ηθικολογία. Κοινώς με την υποκρισία. Είναι ανήθικο το ρουσφέτι; Εξαρτάται. Είναι ανήθικο αν δίνεις μια θέση σε κάποιον που αξίζει 2 στα 10 αντί γι’ αυτόν που αξίζει 9 στα 10. Αν έχεις τις κατάλληλες επαφές σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο και έχεις 8 στα 10, μπορεί να ξεπεράσεις αυτόν που έχει 8 στα 10 αλλά δεν έχει επαφές. Το ρουσφέτι σε μας γίνεται ανήθικο όταν δίνεις τη θέση σ’ αυτόν που έχει 2 στα 10, σαν τον μοιραίο σταθμάρχη της Λάρισας.

Οπότε, αντί να ηθικολογούμε, καλόν θα ήτο να βάλουμε σε μια τάξη τα ρουσφέτια και να μην τα απομονώνουμε από το αξιακό σύστημα που υποτίθεται πως διέπει τη λειτουργία της κοινωνίας μας».

                                                      (Τ.Θεοδωρόπουλος –ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 «Όχι τόσο για τη νίκη του Μάγιαρ, όσο για τη συντριβή του Βίκτορ Όρμπαν που για 16 ολόκληρα χρόνια ήταν κυρίαρχος, έχοντας δημιουργήσει ένα σκληρό και διεφθαρμένο καθεστώς σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ένα μοντέλο που συνηθίζεται σε τέως χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού μιας και για τις χώρες αυτές της Κεντρικής Ευρώπης η κλασσική δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία ήταν απούσα για πολλά χρόνια και ακόμα δυσκολεύονται να την αφομοιώσουν. Στη Ρωσία προφανώς δεν έχουν πρόβλημα μιας και εκεί δεν γνώρισαν ποτέ δημοκρατία και δεν τους νοιάζει, αρκεί ο δυνάστης τους να είναι αρκούντως σκληρός και αδίστακτος όπως επιβάλει η κουλτούρα και η παράδοση της χώρας.  

Το πιο εντυπωσιακό είναι που τα τρία κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή είναι όλα δεξιάς απόχρωσης εφόσον κανένα παραδοσιακό αριστερό κόμμα δεν τα κατάφερε. Ακόμα και ο «Δημοκρατικός Συνασπισμός» για πρώτη φορά από το 1989 έπεσε κάτω από το 5%. Βλέπετε, οι χώρες αυτές που βίωσαν στο πετσί τους τον σκληρό σοβιετικό ολοκληρωτισμό, που ονομάστηκε σοσιαλισμός ή κομμουνισμός, έπαθαν πολλά και έμαθαν περισσότερα και πολύ δύσκολα θα φέρουν στην εξουσία και πάλι ένα αριστερό μόρφωμα, εν αντιθέσει με τις δυτικές δημοκρατίες που χρόνια τώρα φλερτάρουν με κόμματα που υπόσχονται τον σοσιαλισμό ίσως γιατί θέλουν και αυτές να μάθουν τι εστί βερίκοκο».

                                                                          (Λ. Kαστανάς-ATHensvoice)