«Ευτυχώς, τις πρώτες πρωϊνές ώρες της Μεγάλης Τετάρτης δεν καταστράφηκε ένας πολιτισμός χιλιάδων ετών, όπως είχε απειλήσει ο πρόεδρος Τράμπ. Αυτό που έχει κλονιστεί - αν δεν έχει ακόμη καταστραφεί - στη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ είναι οι σχέσεις εμπιστοσύνης της Αμερικής με τους συμμάχους της. Για την Ευρώπη οι ΗΠΑ ήταν η ηγέτιδα δύναμη του ελεύθερου κόσμου. Η προστάτιδα της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο δυτικός κόσμος δεν καταστρέφει πολιτισμούς. Υπερασπίζεται τις αξίες του και τον πολιτισμό του.
Στο Ιράν οι Μουλάδες δεν έπεσαν. Θα συνεχίσουν να κερδίζουν χρήματα από το πετρέλαιο και να εξάγουν τον ισλαμικό εξτρεμισμό. Η Ευρώπη έχει κάθε λόγο να νιώθει αμήχανα από το γεγονός ότι κλήθηκε εκ των υστέρων να συμμετάσχει σε έναν πόλεμο, για τον οποίον δεν ζητήθηκε καν η γνώμη της. Όλο αυτό μπορεί να της δίνει άλλοθι, αυτήν τη στιγμή, για να κρύψει την ανεπάρκειά της, αλλά αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.
Σε πολλές γειτονιές των μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων αυτή η
πραγματικότητα είναι ήδη εδώ. Η Ευρώπη του διαφωτισμού και των ελευθεριών
πολιορκείται από την Σαρία και τις ονειρώξεις αποφασισμένων νέων να αλλάξουν
τον κόσμο. Τον δικό μας κόσμο».
(Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)
«Προτείνω σταθερά την αποχή από τα social media, αλλά υπάρχει και λιγότερο δραστική εναλλακτική. Σκέψη πριν από κάθε ανάρτηση, προσοχή στην ορθογραφία, σεβασμό στη γλώσσα («Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», όπως έλεγε ο Σολωμός), σεβασμό στους άλλους. Και λίγη ηρεμία επιτέλους: ας μη φτάνουμε στα πρόθυρα του εγκεφαλικού επεισοδίου.
Η
εχθροπάθεια, η έλλειψη ψυχραιμίας και η προπέτεια («με πνίγει το δίκιο! Θα
σκάσω!») καθιστούν τα posts επιταχυντές λαθών: οι χρήστες γίνονται ευάλωτοι σε
σφάλματα υψηλού κόστους, κατασκευάζουν εχθρούς, δηλητηριάζουν ένα ήδη δύσοσμο
κλίμα. Το στοίχημά μας δεν είναι ποιος θα βρίσει πιο μεγαλόφωνα τον άλλον, αλλά
πώς θα βρούμε λύσεις για τα προβλήματα που αφορούν όλους μας».
(Σώτη Τριανταφύλλου-ATHensvoice)
«Κάποτε, το να φεύγουμε
το Πάσχα ήταν αυτονόητο. Τώρα είναι επιλογή που κοστίζει, συχνά περισσότερο από
όσο έχουμε υπολογίσει. Ακτοπλοϊκά, καύσιμα, διόδια, διαμονή, φαγητό, όλα
προστίθενται σε μια εξίσωση που στο τέλος σε κάνει να αναρωτιέσαι αν η ανάσα
που πας να πάρεις αξίζει την πίεση που προηγήθηκε και το ξόδεμα που δημιούργησε».
(Λ.Σταμπούλογλου-protagon.gr)
«Από τις αρχές της δεκαετίας του '60-70 μέχρι και σήμερα οι
ΗΠΑ πολέμησαν σε τέσσερα μέτωπα και σε κανένα από αυτά δεν κατάφεραν να
ολοκληρώσουν την εμπλοκή τους με μία έστω στρατηγικής σημασίας επικράτηση».
(Ν. Γεωργιάδης-ATHEnsvoice)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου