Απόψεις...

 

@  Μια από τις μεγαλύτερες αυταπάτες στην Ελλάδα σήμερα είναι ότι οι νέοι μεταναστεύουν για περισσότερα χρήματα. Αν υπάρχει ένα πράγμα που είδα όλα αυτά τα χρόνια που ζω και εργάζομαι στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι ότι δεν μεταναστεύουν μόνο οι νέοι ή τα ταλέντα ή οι πιο εργατικοί και δυναμικοί. Μεταναστεύει κυριολεκτικά όποιος μπορεί. Και το κάνει για να μπορεί να εργάζεται και να ζει σαν άνθρωπος.

Στο ΗΒ, τουλάχιστον από την προσωπική μου εμπειρία, ο ρόλος είναι ρόλος. Ξέρεις τι κάνεις. Ξέρεις τι πληρώνεσαι. Ξέρεις πού μπορείς να φτάσεις. Και ξέρεις τι πρέπει να κάνεις για να φτάσεις εκεί που στοχεύεις. Δεν είπε ποτέ κανείς ότι είναι παράδεισος. Αλλά είναι δίκαιο, τίμιο και καθαρό παιχνίδι. Συνήθως. 

Στην Ελλάδα αντίθετα, αν δεν ανήκεις σε κάποια από τις παντοειδείς κλίκες και παράγκες, η παρτίδα είναι χαμένη. Θα κάνεις 5 δουλειές με έναν μισθό. Θα σε αξιολογεί κάποιος λιγότερο ικανός αλλά με βύσμα. Θα ξέρεις εξαρχής πως η επόμενη προαγωγή δεν είναι για σένα. Και μετά η κλασική φράση: “δεν βρίσκουμε κόσμο να δουλέψει”.

Μάγκες, η ελεύθερη αγορά τα προβλήματα αυτά τα έχει λύσει. Ο καπιταλισμός δεν συγκινείται από γκρίνιες και κλάψες. Δουλεύει με προσφορά και ζήτηση. Όποιος τα φέρνει πρέπει και να τα παίρνει. Δεν βρίσκεις ανθρώπους; Κόψε από τα κέρδη σου, πλήρωσε περισσότερο και θα βρεις. Δεν μπορείς να πληρώσεις; Προσαρμόσου με ότι μπορείς να έχεις. Δεν προσαρμόζεσαι; Κλείνεις. Τόσο απλά. Κανείς δεν έριξε ποτέ τιμές με παράπονα. Ούτε στα μούσμουλα, ούτε στην εργασία. 

                                                  (Vassilis Stergiou-ευρωπαϊστές f/B)