Απόψεις...

 

«Την πρώτη τετραετία τους, οι πρωθυπουργοί κάρβουνο πιάνουν, χρυσάφι γίνεται. Στη δεύτερη, και ειδικά προς το τέλος της, χρυσάφι πιάνουν και κάρβουνο γίνεται. Ε, σ’ αυτή τη φάση είναι τώρα ο Μητσοτάκης, μην κοροϊδευόμαστε. Ζορίζεται η κατάσταση. Στην πρώτη τετραετία, του σκάσανε πανδημίες, Τέμπη και υποκλοπές, αλλά χαμπάρι δεν πήρε το εκλογικό σώμα.

Τώρα, μοιράζει περισσότερο χρήμα απ’ όσο μοίρασε οποιοσδήποτε άλλος την τελευταία 20ετία, εξοπλίζει τη χώρα όσο κανένας άλλος την τελευταία 30ετία, έχει κάνει τις μεγαλύτερες από οποιονδήποτε άλλον αλλαγές στο ελληνικό κράτος από το 1974, εξοφλεί ραγδαία χρέος από την πλάτη των παιδιών μας για να μην φάνε νέα χρεωκοπία στο κεφάλι, όμως κινδυνεύει να γονατίσει ανεπανόρθωτα διότι ο Λαζαρίδης είχε προσληφθεί ως επιστημονικός συνεργάτης το … 2007, επί συγχωρεμένης Μαριέττας.Ξέρω, μοιάζει αστείο όλο αυτό, πλην δεν είναι».

                                                                     (Δ.Καμπουράκης-liberal.gr)

«Τη σημερινή κατάσταση παραλληλίζω με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το 1945 η ναζιστική Γερμανία ηττήθηκε έπειτα από εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις των Συμμάχων — μεταξύ αυτών το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ — καθώς και με τη ρίψη των δύο ατομικών βομβών στην Ιαπωνία, που συνέβαλαν καθοριστικά στη συνθηκολόγησή τους.

Αν και η ναζιστική Γερμανία είχε αναπτύξει πρόγραμμα πυρηνικής έρευνας, δεν είχε φτάσει στο στάδιο κατασκευής ατομικής βόμβας (ήταν πίσω από το Manhattan Project), ωστόσο, είναι ευρέως αποδεκτό ότι εάν αποκτούσε τέτοια δυνατότητα, θα την χρησιμοποιούσε στο πλαίσιο του πολέμου.Μετά την ήττα της, η Γερμανία συνθηκολόγησε και της επιβλήθηκαν αυστηροί όροι, οι οποίοι καθόρισαν για δεκαετίες τη μεταπολεμική της πορεία.

Το ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι: ποιες είναι οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας και του Ισλαμιστικό Ιράν, ώστε να οδηγούν ορισμένες δυτικές χώρες να αντιτίθενται σε στρατιωτικές ενέργειες εναντίον του; Θα έπρεπε να προηγηθεί μια άμεση επιθετική ενέργεια μεγάλης κλίμακας εναντίον Δυτικών χωρών πέραν του Ισραήλ, για να υπάρξει ευρύτερη συναίνεση; Είναι γνωστό το δόγμα των Ισλαμιστών ότι πρέπει να εξοντωθούν οι άπιστοι. Τι διαφορά έχει από το ναζιστικό δόγμα της υπέροχης της Αρείας φυλής;

Τέλος, τίθεται και το επιχείρημα ότι οι σύγχρονες συγκρούσεις έχουν οικονομικά κίνητρα, όπως η ενέργεια και το πετρέλαιο. Ωστόσο, ποιος αμφισβητεί ότι και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε οικονομικές και γεωπολιτικές διαστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου στρατηγικών πόρων;»

                                                      (Άγγ. Φραγκόπουλος-ευρωπαϊστές f/B)