Απόψεις...

 

«Με την εμβληματική φράση του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: «είναι ευκολότερο να ξεκινήσεις έναν πόλεμο παρά να τον τελειώσεις», ξεκίνησε την ομιλία του ο διευθύνων σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), στην πρόσφατη σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας όπου συγκεντρώθηκε η ελίτ της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής.

Αυτή είναι η απλή αλήθεια. Για την έναρξη ενός πολέμου αρκεί μια μονομερής απόφαση, αλλά για τον τερματισμό απαιτείται μια πολυμερής συναίνεση. Κάτι που προς το παρόν φαντάζει μακρινό. Παράλληλα μετά τον τερματισμό, απαιτείται μια ευρύτατη συνεργασία για το ξεπέρασμα των επιπτώσεων, που δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας από την πρώτη ημέρα της ειρήνευσης».

                                                                         (Κ. Χαροκόπος-liberal.gr)

«Το ερώτημα λοιπόν επανέρχεται: ποιος θα θελήσει να ασχοληθεί στο μέλλον με την πολιτική, με ρίσκο να δει το όνομά του στα «μανταλάκια», να στοχοποιηθεί, να στιγματιστεί με χαρακτηρισμούς που μπορεί να μετατραπούν σε ένα hashtag που θα τον συνοδεύει σε βάθος χρόνου; 

Η ενασχόληση των «αρίστων» με τα πολιτικά είναι διαλεκτικό ζήτημα που απασχόλησε την ελληνική γραμματεία από την αρχαιότητα. Μόνο που τότε ο φόβος και ο δισταγμός συνοδεύονταν από το βάρος της ευθύνης και όχι από τον φόβο μιας ανυπόστατης αλλά τερατώδους φήμης. Κι αν αυτό το τελευταίο δεν αλλάξει, αν η δημόσια σφαίρα δεν εξυγιανθεί, τότε μόνο κακέκτυπα των σημερινών αδίστακτων «παικτών» θα βλέπουμε να αναδύονται στην πολιτική σκηνή».

                                                             (Σ. Καλαμαντή–Αthensvoice)

«Πόσο μικρά τα γράμματα μιας αθώωσης αντιστρόφως στις τυμπανοκρουσίες μιας σύλληψης. Ο Νίκος Ρωμανός ομόφωνα αθώος. Μάλιστα. Και οι 18 μήνες κράτησης; Περίσσευαν χρόνια από τη ζωή του; «Καλύτερα να μου πείτε ότι είμαι ένα πρόσωπο που δεν συμπαθείτε και γι’ αυτό με βάζετε φυλακή. Είναι πιο τίμιο απ' αυτό με τη σακούλα». Ευγενικά το έθεσε. 

Εντέλει τι ήταν ο Ρωμανός; Το εύκολο λάφυρο; Το εντυπωσιακό; Οφείλω να αναδεικνύω υποθέσεις και να συγχαίρω συλλήψεις υπανθρώπων που δεν τους πρέπει η συμβίωση με την Κοινωνία. Η εξιχνίαση τόσων και τόσων εγκλημάτων, ιδίως στα άγρια χρόνια μας, που η εγκληματικότητα έχει εκτιναχθεί. Αλλά οφείλω να αναδεικνύω και περιπτώσεις αυθαιρεσιών όπως π.χ. του Δημήτρη Ινδαρέ για να μην επαναληφθούν».

                                                                       (Ρέα Βιτάλη-protagon.gr)