Νέα τακτική: Πετάξτε παραπέρα...

 

Η ανεξέλεγκτη απόθεση πράσινων απορριμμάτων  και η  παράνομη απόρριψη κλαδεμάτων που οδηγούν σε περιβαλλοντική υποβάθμιση έχει γίνει κανόνας για τη Δημοτική Αρχή . Σε πολλά σημεία θα δει κανείς  παράνομες εστίες συσσώρευσης οργανικών υλικών - σε κοινόχρηστους χώρους, οικόπεδα ή άκρες δρόμων και πεζόδρομων με τα  κλαδιά  να αντιμετωπίζονται ως "αόρατα" σκουπίδια από όσους τα κόβουν.

Κι ας προειδοποεί το επίσημο κράτος ότι ξερά κλαδιά και θάμνοι γίνονται εξαιρετικό καύσιμο υλικό το καλοκαίρι. Κι ας υπάρχει  προσέλκυση τρωκτικών, εντόμων και διόγκωση άλλων σκουπιδιών. Κι ας υποβαθμίζεται η εικόνα της πόλης και ας εμποδίζονται πεζοδρόμια ή δρόμοι.

Τι βλέπει κανείς;

Συσσώρευση ξερών φύλλων και κλαδιών κάτω από πεύκα, δίπλα σε πεζοδρόμιο. Αυτό αποτελεί πυριτιδαποθήκη για το καλοκαίρι, καθώς τα ξερά πευκοβελόνα και τα κλαδιά αρπάζουν φωτιά αμέσως.

Μεγάλοι σωροί από ξερά χόρτα ή υπολείμματα καθαρισμού (πιθανόν από καταστροφέα ή θεριστήρι) παρατημένα στην άκρη του δρόμου. Αυτό ονομάζεται ανεξέλεγκτη εναπόθεση βιομάζας και πέρα από τον κίνδυνο πυρκαγιάς, πνίγει τη φυσική βλάστηση.

Φρεσκοκομμένα, μεγάλα κλαδιά δέντρων παρατημένα στη μέση ενός πλακόστρωτου πεζοδρόμου/πεζοδρομίου. Αυτό αποτελεί παρεμπόδιση διέλευσης πεζών και συνιστά άμεση παράβαση καθώς κλείνει τον κοινόχρηστο χώρο.

Παρατεταμένη εγκατάλειψη φυτικών υπολειμμάτων, η οποία μετατρέπει τους κοινόχρηστους χώρους σε εστίες κινδύνου και υποβαθμίζει πλήρως την αισθητική της πόλης.

Ξερά, σπασμένα κλαδιά έχουν αφεθεί κατά μήκος του κράσπεδου, ακριβώς δίπλα στο πλακόστρωτο. Δείχνει ότι οι εργασίες κοπής έγιναν, αλλά τα υπολείμματα «σπρώχτηκαν» στην άκρη και ξεχάστηκαν.

Καμαρώστε:

 

Πανηγυρισμοί που καλύπτουν ευθύνες..

 

Στα Γιάννενα έχει να κατασκευαστεί καινούργιο, μεγάλο δημόσιο σχολικό κτίριο (δημοτικό, γυμνάσιο ή λύκειο) για τον αστικό ιστό εδώ και περίπου δύο δεκαετίες. Αν εξαιρέσει κανείς ιδιωτικές πρωτοβουλίες όπως το Αρσάκειο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων που ολοκληρώθηκε και λειτουργεί από το 2009, πολλά σχολεία στεγάζονται αποκλειστικά σε κτίρια που κατασκευάστηκαν πριν από πολλές δεκαετίες ή και αιώνες (π.χ. Ζωσιμαίες, Παυλίδειο, Ελισσαβέτειο, Βαλάνειο,Καπλάνειος κτλ.) τα οποία έχουν συνεχώς ανάγκη από εκτεταμένες συντηρήσεις. 

Σημαντικά έργα όμως, όπως η κατασκευή νέου κτιρίου για το Μουσικό Σχολείο Ιωαννίνων ή η ίδρυση Καλλιτεχνικού Σχολείου, παραμένουν επί χρόνια σε στάδιο σχεδιασμού και όπως φαίνεται δεν θα γίνουν ποτέ.  Κατά τα άλλα ο Δήμαρχος πανηγυρίζει γιατί  η Εθνική Τράπεζα δώρισε στον Δήμο τρία ιστορικά σχολικά κτίρια.

Την Παυλίδειο  που ιδρύθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα (περίπου το 1888 με δωρεά του Ιωάννη Παυλίδη), την Ελισσαβέτειο που ιδρύθηκε επίσης τον 19ο αιώνα (περίπου το 1890) και τη Βαλάνειο που ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα, ενώ το νεότερο κτίριο της νέας εποχής ανεγέρθηκε τη δεκαετία του 1950 (περίπου 1952-1954) από τα Αγαθοεργά Καταστήματα.

Και μην ξεχνάμε πως πως τα κτίρια αυτά χτίστηκαν από μεγάλα κληροδοτήματα όπως άλλωστε και η Εθνική Τράπεζα και λόγω παλαιών οικονομικών και νομικών διευθετήσεων ανάμεσα στην Εθνική Τράπεζα και τη Μητρόπολη Ιωαννίνων, η επίσημη κυριότητα των κτιρίων είχε περιέλθει νομικά στην τράπεζα.

Δείτε πώς είναι τα μουσικά Σχολεία σε άλλες πόλεις της χώρας μας:

Σχολεία υπό θερινή... εγκατάλειψη

 

Πολλά σχολεία –και στην πόλη μας και αλλού- δείχνουν το καλοκαίρι προς τα έξω μια άθλια εικόνα... άκοφτα χόρτα, απεριποίητα, παρατημένα, βανδαλισμένα.

Και όμως. Τα Σχολεία θα έπρεπε να είναι η βιτρίνα του πολιτισμού μας. Και ακριβώς επειδή το καλοκαίρι τα σχολεία είναι κλειστά, υπάρχει  χρόνος να γίνει η στοιχειώδης συντήρηση. Να κουρευτούν τα χόρτα, να καθαριστούν οι αυλές, να βαφτούν οι φθορές, να διορθωθούν τα κάγκελα και οι πόρτες. Δεν χρειάζεται κάποια μεγαλειώδης ανάπλαση. Λίγη συντήρηση χρειάζεται μόνο.

Εδώ όμως, αφού τα αφήσουν όλο το καλοκαίρι εγκαταλελειμμένα,  θα τα θυμηθούν λίγες μέρες πριν χτυπήσει το κουδούνι για να ακολουθήσει η γνωστή ανακοίνωση από τους Δήμους ώστε όλοι να χειροκροτήσουμε το... κατόρθωμα.

Οι φωτογραφίες από το Δημοτικό Σχολείο της Πλαταριάς που βρίσκεται δίπλα στη παραλία και το οποίο βλέπουν κάθε καλοκαίρι χιλιάδες ντόπιοι και ξένοι επισκέπτες. Ξηλωμένη στέγη από κεραμίδια, -χρόνια στην ίδια κατάσταση- χόρτα άκοφτα, σκουπίδια…. Κρίμα…

Εδώ ... γελάμε

 
                                                                                                           (Χρ.Παπανίκος - "Ελλάδα 24")

Πριν πάμε στις κάλπες..

 

«Είναι πρόδηλο ότι ένα μέρος του σημερινού πολιτικού συστήματος και οι πολίτες που το εμπιστεύονται δεν έμαθαν τίποτα από την άκρως επικίνδυνη χρεοκοπία που βίωσε η χώρα. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, προτείνουν για τις εκλογές του επόμενου χρόνου τις δοκιμασμένες παρελθοντικές πολιτικές χρεοκοπίας, υπερακοντίζοντας σε λαϊκισμό. 

Ένα μέρος των πολιτών που ακολουθούν αυτά τα ανεύθυνα, λαϊκίστικα κόμματα έχει με τη βοήθεια τους ξεχάσει ότι η πατρίδα τους έφτασε στο χείλος της καταστροφής και βίωσε την παγκόσμια απαξίωση. Εν τούτοις οι ίδιοι αυτοί λαϊκιστές υπερακοντίζουν σε πατριωτισμό κατηγορώντας την Κυβέρνηση για ενδοτισμό στο κεφάλαιο, την ίδια στιγμή που όλοι οι ολιγάρχες της χώρας αυτούς στηρίζουν.  

Η υπερίσχυση αυτών των λαϊκιστικών κομμάτων στις εκλογές του 2027 θα οδηγήσει με βεβαιότητα σε ακυβερνησία ή σε μια κυβέρνηση ασυντόνιστων ατάκτων, αυξάνοντας κατακόρυφα την πιθανότητα μιας νέας χρεοκοπίας. Οι διεθνείς συνθήκες όμως που θα συμβεί η νέα χρεοκοπία θα είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές της προηγούμενης.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαφαίνεται η πιθανότητα να επικρατήσουν ακροδεξιές φυγόκεντρες, εθνικιστικές δυνάμεις σε κορυφαία της κράτη-μέλη όπως η Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία με ελαττωμένο το αίσθημα της Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης. 

Η σύμμαχος για δεκαετίες Αμερική έχει μπει σε μια εντελώς άλλη τροχιά από αυτήν που γνωρίσαμε μετά τον πόλεμο. Έχει σήμερα καλύτερες σχέσεις με απολυταρχικά καθεστώτα, όπως αυτά της Ρωσίας, της Β. Κορέας, την Τουρκίας απ’ ότι οι πρώην δημοκρατικές σύμμαχες της χώρες, όπως ο Καναδάς, η Ευρώπη, η Αυστραλία. Η Αμερική μυρίζει ήδη απολυταρχία και εάν δεν αλλάξει κάτι στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου θα είναι δύσκολα αναγνωρίσιμη τον επόμενο χρόνο. 

Μια νέα χρεοκοπία σε μια χώρα σε κυβερνητική κρίση και μέσα στις διαμορφούμενες νέες διεθνείς συνθήκες θα αυξήσει την πιθανότητα μιας εθνικής κρίσης με την Τουρκία, η οποία άρχισε ήδη να πιέζει. Μια Κυβέρνηση και ένας Πρωθυπουργός ανίσχυρος κοινοβουλευτικά και δίχως διεθνές κεφάλαιο θα βάλουν τη χώρα σε εθνικές περιπέτειες. Ιδιαίτερα μια κυβέρνηση λαϊκιστών πολιτικών που δεν πιστεύουν στα σύνορα, εναγκαλίζονται τον ισλαμοφασισμό (όπως ο αναθεωρητικός γείτονας μας) και προσπαθούν ιδεοληπτικά να τραυματίσουν τη συμμαχία μας με τον μόνο ισχυρό σύμμαχο μας στην περιοχή, το Ισραήλ. 

Η Τουρκία πάντα επωφελείται των πολιτικών μας κρίσεων, έτσι πάτησε την Κύπρο, και εάν της δώσουμε την ευκαιρία τα αμέσως επόμενα δύο χρόνια δεν θα περιμένει το 2030 να εκφράσει δυναμικά τον αναθεωρητισμό της στο Αιγαίο. 

Δεν θα περιμένει δηλαδή να δράσει όταν η χώρα θα διαθέτει, μετά από μια ιστορικά πρωτόγνωρη ενίσχυση της άμυνας μας τα τελευταία 7 χρόνια, με λειτουργικά στο πεδίο 180 πολεμικά αεροσκάφη 4.5/5 γενιάς, με 4 υπερ-φρεγάτες Belharra, με την ασπίδα του ελληνο-ισραηλινού Αχιλλέα πάνω από τα νησιά μας και με μια εγχώρια αμυντική βιομηχανία να παράγει ίσως και 1.000.000 drones διαφόρων τύπων τον χρόνο. 

Οι Έλληνες πολίτες οφείλουν να τα γνωρίζουν όλα αυτά πριν μπουν στις κάλπες τον επόμενο χρόνο».

(Απόσπασμα άρθρου του Αχ.Γραβάνη  από το  liberal.gr)

 

 

 

Υποθαλάσσιος κόσμος...

 

Ο σκορπιός και η μικρή Μαρία...

 

«Τον Αύγουστο του 2022, ομάδα 38 μεταναστών που προσπαθούν να μπουν παράνομα στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας, από τον Εβρο, εγκλωβίζεται σε νησίδα, στην ελληνική πλευρά του ποταμιού. Στις 12 Αυγούστου, εμφανίζονται στα σόσιαλ μίντια μηνύματα οργής, που υιοθετούν μια τραγική «είδηση»: «Η 5χρονη Μαρία κείται νεκρή και άταφη 5 μέρες, σε μια νησίδα του Έβρου όπου εκτοπίστηκε μαζί με άλλους 39 Σύρους από τις ελληνικές δυνάμεις στα μέσα Ιουλίου. Η μητέρα της θρηνεί πάνω από το κορμάκι της που το βυθίζουν στο νερό για να το κρατάνε δροσερό & να το συντηρήσουν».  

Σύντομα λοιπόν φουντώνει η σχετική «ειδησεογραφία» και η αναπαραγωγή της «είδησης» επινοεί περισσότερο σπλάτερ, περισσότερη οργή και περισσότερα δάκρυα. Ενα υπόγειο κύμα διαμαρτυρίας εναντίον της ανάλγητης και φονικής κυβέρνησης Μητσοτάκη κλιμακώνεται, αφού τα αρχικά δημοσιεύματα στα σόσιαλ μίντια σχεδόν αμέσως υιοθετούνται από τα περισσότερα επαγγελματικά ΜΜΕ – μεταξύ των οποίων και τα κρατικά.  

Κι ύστερα, το δράμα έφτασε στο απόγειό του. Και η συγκίνηση με την οργή κλιμακώθηκαν όταν «διέρρευσε» το όνομα της μικρής νεκρής που μούλιαζε στο δροσερό νερό: Μαρία. Στο μεταξύ, ο τότε υπουργός Μετανάστευσης, Νότης Μηταράκης, υιοθέτησε και αυτός την εκδοχή της ύπαρξης της μικρής Μαρίας και, αντί να ζητήσει από τις αρχές μια σαφή αναφορά, μπήκε και αυτός στο κλίμα της πάνδημης θλίψης – όταν αργότερα έγινε σαφές ότι μικρή Μαρία δεν υπήρχε κι ότι ήταν μια επινόηση, ότι ήταν ένα ψέμα, πολλοί επισήμαιναν ότι ο υπουργός άλλαξε «αφήγημα», ότι ο υπουργός προσχώρησε στο ψέμα. 

Οι μετανάστες τελικά πέρασαν στην Ελλάδα. Η μικρή Μαρία, που υποτίθεται ότι διατηρούνταν στο νερό του Έβρου, είπαν ότι τελικά τάφηκε στη νησίδα, η συγκίνηση μεγάλωνε έστω κι αν κανείς δεν μπορούσε να δώσει το στίγμα του υποτιθέμενου τάφου της. Η ιστορία πέρασε αμέσως στον ξένο Τύπο, στο σάιτ του γερμανικού περιοδικού Spiegel μάλιστα δόθηκε μεγάλη έμφαση, το θέμα επικαιροποιούνταν συνεχώς, οι εξελίξεις έτρεχαν, ο πόνος και η οργή για την ακροδεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ελλάδα ήταν πλέον υπόθεση της ευρωπαϊκής, σε λίγο και της παγκόσμιας κοινής γνώμης. 

Στο μεταξύ, όταν οι αρχές άρχισαν να διερευνούν το περιστατικό και η κανονική δημοσιογραφία αναζήτησε τα τεκμήρια του δράματος, έγινε βεβαιότητα ότι νεκρή μικρή Μαρία δεν υπήρξε κι ότι όλη η ιστορία ήταν στημένη. Βόλευε βέβαια πολλούς. Τηρουμένων των αναλογιών, το δηλητήριο του φανταστικού σκορπιού ο οποίος δάγκωσε τη φανταστική μικρή Μαρία είχε τη σύνθεση των ξυλολίων που, αργότερα, μετά το τρομερό δυστύχημα των Τεμπών, επινοήθηκαν για να ξεσηκωθεί ο οργισμένος κόσμος κατά του Μητσοτάκη.  Ακόμα και η δυσφήμηση της χώρας ως ρατσιστικής και φονικής, κι αυτή ήταν μέρος της ίδιας μηχανής που είχε στήσει το ψεύτικο θέμα. 

Το γεγονός ότι, ύστερα από μερικούς μήνες, ακόμα και το Spiegel απέσυρε τα δημοσιεύματά του, αρχικά υιοθετώντας αμφιβολίες για κάποιες από τις «πληροφορίες» και τελικά κατεβάζοντάς τα από τη σελίδα του, λέει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται πολλά ΜΜΕ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.  

Oπως και στα ξυλόλια, έτσι και στην ανύπαρκτη νεκρή μικρή Μαρία του Έβρου ανακατεύτηκαν πολλά πρόσωπα, ο ρόλος των οποίων δεν ξεκαθαρίστηκε ποτέ. Ανακατεύτηκαν εκπρόσωποι ΜΚΟ με αντικείμενο το Προσφυγικό που έκαναν και τους δημοσιογράφους. Ανακατεύτηκαν προσωπικότητες του διαδικτύου που υιοθέτησαν ασμένως χωρίς διασταύρωση τις ψεύτικες φήμες. Ανακατεύτηκε και μια κυρία ονόματι Μπάιντα Αλ Σάλεχ, μόνιμη κάτοικος ενός χωριού στη Ρηνανία, συγγραφέας στα αραβικά, που είχε εμφανιστεί ως πρόσφυγας στον Έβρο υποτίθεται με τη γιαγιά της. 

Όταν οι μετανάστες ζήτησαν άσυλο πρόσφυγα και μεταφέρθηκαν στη Δράμα, αυτή τους εγκατέλειψε, παράτησε και την ανύπαρκτη γιαγιά της και, σύντομα, από την Αθήνα πέταξε για τη Γερμανία. Τι έμεινε από εκείνη την εποχή; Μια προσπάθεια να ξεχαστούν η διαστρέβλωση και το ψέμα, επειδή η πολιτική ζωή στην Ελλάδα συνεχίζεται μέσα από διαστρεβλώσεις και ψέματα.  

Αν ήμουν κυβέρνηση, πάντως, θα έκανα τα πάντα για να μην ξεχαστεί η μικρή Μαρία –έστω, το φάντασμά της. Όπως θα έκανα τα πάντα για να αποκαλύψω τους μηχανισμούς μέσω των οποίων διακινήθηκαν τα παραμύθια για ξυλόλια και μπαζώματα. Όπως θα έκανα τα πάντα για να μη δεσπόζει στην είσοδο της κρατικής ραδιοτηλεόρασης το μνημείο των υποτιθέμενων νεκρών της ΕΡΤ, όταν την έκλεισε ο Αντώνης Σαμαράς. 

Κι αν φοβούνται μην κατηγορηθούν ότι γκρεμίζουν ένα έργο τέχνης, ας το κρατήσουν αλλά ας αλλάξουν το νόημά του, σε αυτό που πραγματικά είναι: σε μνημείο διαστρέβλωσης και πολιτικής συκοφαντίας, σε μνημείο των ψεμάτων με τα οποία κατά σύστημα γίνεται προσπάθεια να εκβιαστεί το λαϊκό αίσθημα».

(Απόσπασμα άρθρου του Ηλ. Κανέλλη από το protagon.gr)