Πρωτοφανές πλεόνασμα...

«Λες και υπάρχει κάποιος στο γνωστό Σύμπαν μας που να πιστεύει πως τα 3 εκατομμύρια φορολογούμενοι που δεν έχουν να πληρώσουν όσα τους ζητάει το κράτος, επειδή έτσι του κάπνισε ότι τόσα του χρειάζονται, θα βρουν να τα πληρώσουν τώρα και για τα επόμενα 42 χρόνια ώς το 2060 που έχει δεσμεύσει ο κ. Τσακαλώτος την Ελλάδα.Το αποτέλεσμα θα είναι να ανεβαίνουν κάθε χρόνο οι καθυστερημένες οφειλές φόρων κατά 12 δισ. ευρώ. Υπάρχει ποτέ περίπτωση να είναι ευχαριστημένοι;

Για μισό, τι είπαμε παραπάνω; Πάμε πάλι: το κράτος έβαλε τόσο πολλούς φόρους (πάνω από το 50% του ΑΕΠ), που παρά το γεγονός ότι έμειναν απλήρωτα πάνω από 12 δισ. ευρώ όχι μόνο εισέπραξε όσα ξόδεψε, αλλά έβγαλε και «πρωτοφανές πλεόνασμα» 5,2% το 2017, αντί για 3,5% που είχε δεσμευτεί, με άλλα τόσα δισ. να περισσεύουν για μοίρασμα πριν από τις εκλογές, συγγνώμη μέρισμα ήθελα να πω!

Δηλαδή, υπάρχει ον στο γνωστό Σύμπαν που να πιστεύει ότι μπορεί να υπερφορολογήσεις έναν λαό σε τέτοιο βαθμό που πάνω από 3 εκατομμύρια φορολογούμενοι να έχουν καθυστερήσει πληρωμές φόρων 13 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή το 7% του ΑΕΠ σε μόνο μία χρονιά, και αυτός ο κόσμος να είναι ευχαριστημένος; Για να πάρεις 1,7% του ΑΕΠ παραπάνω από όσο σε δέσμευσαν οι «σκληροί Ευρωπαίοι»! Πλάκα μας κάνουν;

Και να μην ξεχάσουμε, για αυτές τις παράνομες οφειλές (ως προς το άρθρο 4 παράγραφος 5 του Συντάγματος της αναλογικότητας των φορολογικών βαρών) θα γίνουν κατασχέσεις πρώτης κατοικίας από το κράτος και τα κατασχεθέντα σπίτια θα πωληθούν διαδικτυακά σε «κοράκια», ξεκινώντας από το 1/3 της αντικειμενικής αξίας τους και φτάνοντας προς τα κάτω ώς τα 500 ευρώ!

Την ίδια στιγμή, χιλιάδες κρατικοί λειτουργοί αμνηστεύονται για αξιόποινες πράξεις, με πρόχειρες τροπολογίες που ψηφίζουν με σκοπό να εμποδίσουν τη Δικαιοσύνη από το να τις κρίνει μελλοντικά, ή να μπλοκάρουν εισαγγελικές έρευνες σε εξέλιξη.

Είναι δυνατόν κάποιοι να είναι τόσο ανεγκέφαλοι ώστε να ζητούν ψήφο ευαρέσκειας όταν επιδίδονται σε όργιο ασυλίας και αμνήστευσης «ημετέρων» και την ίδια ώρα τσακίζουν με το ρόπαλο τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, τη μεσαία τάξη;Μάλλον κάτι άλλο συμβαίνει...

Συγκεκριμένα η συμπολίτευση προσπαθεί να θέσει εκβιαστικά διλήμματα στον λαό: «Εμείς ή αυτοί;». Η απάντηση θα είναι «αυτοί» με νταμπλ σκορ!»

                                                    (Αρθρο του Α.Βεγούτη από το liberal.gr)

Ρήσεις...

Χρυσή ευκαιρία...

«Το βράδυ της περασμένης Κυριακής, λίγες μόλις ώρες αφού έκλεισαν οι κάλπες στην Τουρκία και πριν ολοκληρωθεί η καταμέ τρηση των ψήφων, ένας ηγέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης έσπευσε να τονίσει ότι είναι θετικό τουλάχιστον το ότι οι εκλογές διεξήχθησαν με «έναν πολύ δημοκρατικό τρόπο». Ο ηγέτης αυτός δεν ήταν ο Βλαντιμίρ Πούτιν ή ο Βίκτορ Όρμπαν αλλά ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας.

Θα περίμενε κανείς ότι οι παλαιότερες αστοχίες αυτής της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά σε συνδυασμό με την πραγματική εθνική διπλωματική επιτυχία στις Πρέσπες θα είχαν βοηθήσει τον Αλέξη Τσίπρα να κατανοήσει ότι θα πρέπει να διαβάζει σωστά τις εξελίξεις και να μετρά κάθε λέξη του. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει στην ίδια πολιτική οικογένεια με το φιλοκουρδικό κόμμα (HDP), με τον επικεφαλής του Σελαχατίν Ντεμιρτάς να απευθύνει χαιρετισμό στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2016. Πριν από μερικούς μήνες μάλιστα, αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχε στο συνέδριο του HDP στην Άγκυρα. Λίγες μέρες μετά την παρουσία του στην Αθήνα, ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς συνελήφθη κι από τότε παραμένει στις τουρκικές φυλακές, όπως και αρκετά ακόμα κορυφαία στελέχη του κόμματος του. 

Έθεσε υποψηφιότητα για το αξίωμα του Προέδρου από το κελί του και η βασική προεκλογική του ομιλία έγινε τηλεφωνικά μέσα από τη φυλακή, με τη σύζυγο του να την καταγραφεί και να την δημοσιεύει στο διαδίκτυο. Το βράδυ της περασμένης Κυριακής, δεκάδες κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πανηγύρισαν στα social media για την επιτυχία του HDP να αντέξει στις δυσκολίες και να περάσει το όριο του 10% που απαιτείται για την εκπροσώπηση του στο τουρκικό κοινοβούλιο. 

Όχι τυχαία, τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ φρόντισαν την ίδια ώρα να υποβαθμίσουν ή και να αποκρύψουν τελείως την επίμαχη αναφορά Τσίπρα, η οποία ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με την επικοινωνιακή γραμμή του κόμματος του.

Μιας και ήταν όμως ο πρώτος ηγέτης της Ε.Ε που ταυτίστηκε ουσιαστικά με τη ρητορική Ερντογάν περί «δημοκρατικών εκλογών», ο Αλέξης Τσίπρας προσέφερε μια χρυσή ευκαιρία στον πανίσχυρο μηχανισμό προπαγάνδας του συστήματος Ερντογάν. Η δήλωση του αναπαράχθηκε ευρέως από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ της Τουρκίας, προκαλώντας την αντίδραση της…άλλης μισής Τουρκίας, εκείνης δηλαδή που έδωσε τα πάντα για να πετύχει τη δημοκρατική αλλαγή απέναντι στον αυταρχισμό του Ερντογάν.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο επίτιμος πρόεδρος του HDP Ertuğrul Kürkçü επιτέθηκε στον πρωθυπουργό της Ελλάδας μέσω Twitter, πρώτα στα τουρκικά και έπειτα καλώντας τον στα αγγλικά να ενημερωθεί, παραπέμποντας τον σε σχετική ανάλυση του Freedom House για την έλλειψη ελευθεριών στην Τουρκία.

Οι εκλογές στην Τουρκία δεν διεξήχθησαν «με πολύ δημοκρατικό τρόπο», όπως έσπευσε να αποφανθεί ο Αλέξης Τσίπρας. Αντιθέτως, η άνετη επικράτηση Ερντογάν εδραίωσε στους κόλπους των αντιπολιτευόμενων κομμάτων μια ισχυρή αίσθηση καχυποψίας για την αξιοπιστία των εκλογικών αποτελεσμάτων. 

Εξάλλου, δυο μέρες μετά τις τουρκικές εκλογές, το Γενικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόνισε στα συμπεράσματα του, με ειδική αναφορά στους δυο Έλληνες στρατιωτικούς που κρατούνται ακόμα στην Ανδριανούπολη, ότι το Κράτος Δικαίου στη γειτονική χώρα εξακολουθεί να υποχωρεί και ότι «η Τουρκία έχει απομακρυνθεί ακόμα περισσότερο από την Ευρωπαϊκή Ένωση». Κατά συνέπεια, είναι χάσιμο χρόνου να εξηγήσει κανείς γιατί η δήλωση Τσίπρα είναι είναι απόλυτα ατυχής ως προς την ουσία της».

                         (Απόσπασμα άρθρου του Τ.Μυλωνά από την ΑΤΗensvoice)

Eδώ... γελάμε

                                                                                            (Α. Πετρουλάκης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Η δικτατορία του ακαταλόγιστου ...

«Ενας από τους υπέρτατους πάτους που έχει πιάσει η ελληνική τηλεόραση είναι όταν κάπου στα μέσα των ’00s, κατά τη διάρκεια του ριάλιτι τραγουδιού «Dream Show» του Alpha, ο Ηλίας Ψινάκης, ως μέλος της κριτικής επιτροπής, γυρνά και λέει σε μία ανυποψίαστη διαγωνιζόμενη που μόλις είχε τραγουδήσει: «Εχετε αδυνατίσει, ή μήπως έχω καιρό να γ@μ@σ@;» Το ρώτησε με το γνωστό, μειλίχιο ύφος του και το υπαινικτικό χαμόγελό του. Η κοπέλα τα έχασε όπως όλοι. Εκανε μια παύση, ξεροκατάπιε και του απάντησε: «Εχω αδυνατίσει». Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πόσο μεγάλη δύναμη, τηλεοπτική και όχι μόνο, έχει η δικτατορία του ακαταλόγιστου.

Τα χρόνια πέρασαν και ο Ψινάκης από μάνατζερ έφτασε να γίνει δήμαρχος Μαραθώνα. Η σοουμπίζ όμως δεν τον ξεχνά ποτέ. Ειδικά όταν θέλει να κάνει νούμερα και τώρα πλέον, στην εποχή των social media, να κάνει views. mad Ο Ηλίας Ψινάκης οπλισμένος με μικρόφωνο και δίπλα του ένας αμήχανος Θέμης Γεωργαντάς. Και κάπως έτσι, φτάνουμε στο κρεσέντο βωμολοχιών και επίδειξης εξουσίας κατά τη διάρκεια της απονομής των μουσικών βραβείων Mad.

Ο Ψινάκης κλήθηκε επί σκηνής προκειμένου να απονείμει ένα βραβείο στον Κωνσταντίνο Αργυρό και μόνο αυτό δεν έκανε. Προτίμησε να κάνει το σόου του από τις κερκίδες με ένα μικρόφωνο στο χέρι. Εβριζε, έκανε φτηνό χαβαλέ και πάμφθηνο χιούμορ, άφηνε υπονοούμενα πάσης φύσεως για παρόντες και απόντες. Σαν τον εκκεντρικό θείο που τα ‘χει τσούξει, κάνει μαντάρα μια οικογενειακή γιορτή, σε ρεζιλεύει και δεν τολμάς να του αντιμιλήσεις για να μην πει κι άλλα τόσα. 

Πόσο όμως αρμόζει η ρήση «ασ’ τον τρελό στην τρέλα του» ή ένα σλόγκαν του τύπου «Ψινάκης είναι ό,τι θέλει κάνει» για έναν άνθρωπο που έχει εκλεγεί να εκπροσωπεί έναν ολόκληρο δήμο;

Ψάχνοντας να βρω πώς αντέδρασαν την επόμενη μέρα οι διάφοροι παρουσιαστές και πανελίστες, αυτό που είδα ήταν ακόμη πιο σοκαριστικό από την ίδια την εικόνα του χειμαρρώδους Ψινάκη – «χαριτωμένος /με το γνωστό του χιούμορ / έκλεψε την παράσταση / ο αιώνιος Ψινάκης», ήταν μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς για την αχαρακτήριστη συμπεριφορά του.

Συμβαίνει πολύ συχνά και μέσα στο μετρό: μπαίνει ξαφνικά κάποιος που έχει τα διαόλια του με κάτι. Στοχοποιεί κάποιον, συνήθως τον δύσμοιρο που κάθεται ή στέκεται απέναντί του. Και αρχίζει να τον στολίζει με ό,τι του κατέβει στο κεφάλι, λες και του σκότωσε τη μάνα. Εκείνη την ώρα, όλος αυτός ο θόρυβος, όλη αυτή η άχρηστη παραφωνία ανεβάζει το αίμα όλων στο κεφάλι. 

Κανείς όμως δεν βρίσκεται να τον βάλει στη θέση του, να του πει να βγάλει τον σκασμό. Κάποιοι γελάνε, κάποιοι σχολιάζουν, κάποιοι άλλοι τραβάνε βιντεάκια για να τα ανεβάσουν στα social. Αλλά κανείς δεν κάνει κάτι.

Δεν βγάζω τον εαυτό μου απέξω. Ούτε κι εγώ αντιδρώ. Προσεύχομαι να τελειώσει γρήγορα όλο αυτό το μπινελίκωμα και να συνεχίσουμε τις ζωές μας. 

Υποκύπτουμε όλοι μαζί, λες και είμαστε συνεννοημένοι, στην απόλυτη κυριαρχία του τσιφλικά, που ήρθε για να μας κάνει ό,τι γουστάρει, σαν να είμαστε οι κακόμοιροι, άβουλοι υποτελείς του. Εχουν υπάρξει στιγμές που κι εγώ έχω ελάσει με κάποια έξυπνη ατάκα του Ψινάκη και που τον έχω βρει χαριτωμένο. Ομως από την έξυπνη ως την εξυπνακίστικη ατάκα υπάρχει τεράστια απόσταση. Και ο λεκτικός χείμαρρος δεν αργεί να γίνει οχετός και να παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του.

Πού ακριβώς νόμιζε ότι βρισκόταν ο κ. Ψινάκης; Στο Χόλιγουντ; Στο Studio 54; Στο Super Paradise της Μυκόνου; Οπου κι αν βρισκόταν, κάποιος έπρεπε να τον μαζέψει. Είναι κουλ; Είναι φαν; Είναι viral; Ο,τι κι αν είναι, κάποιος έπρεπε να τον μαζέψει. Αντί γι’ αυτό όμως, όλοι υπέκυψαν στον μαραθώνιο μονόλογό του. Οσοι βρίσκονταν εκεί, το τραβούσαν σε βίντεο κι όσοι δεν ήταν, έκαναν like και share από το σπίτι. 

Το πιο αστείο απ’ όλα ξέρετε ποιο είναι; Οτι σε τακτά χρονικά διαστήματα, ο Ψινάκης απειλούσε ότι θα πει κι άλλα. «Αντε να μην ανοίξω το στόμα μου» απείλησε κάποια στιγμή. Φανταστείτε και να το άνοιγε δηλαδή! Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι δεν χρησιμοποιεί το μετρό, για να μην τον δούμε ξαφνικά μπροστά μας». 

                                       (Aρθρο της Α.Λαζαρίδου από το protagon.gr)

Ρήσεις...