Τα οφέλη της ανομίας...

 

«Οσοι κυκλοφορούν στα αστικά κέντρα το ζουν, δίχως να το πολυσκέπτονται. Μιλάμε για το στριμωξίδι, ανθρώπων, αυτοκινήτων, μηχανών, δραστηριοτήτων. Οι ελληνικές πόλεις είναι δομημένες για να μη μας χωρούν.ο «ελληνικό δαιμόνιο», όμως, βρίσκει λύσεις. Στριμώχνει τα πάντα, παντού. 

Στους δρόμους διπλοπαρκάρουμε, στα πεζοδρόμια στοιβάζονται όσα δεν χωρούν στο οδόστρωμα: πάρκινγκ αυτοκινήτων, στάσεις λεωφορείων, πινακίδες της Τροχαίας, κάτι ψωραλέα δενδρύλλια, τραπεζοκαθίσματα, σκαλοπάτια εισόδων κατοικιών, προθήκες μαναβικής, τοιχία που προστατεύουν από το νερό τα παράθυρα υπόγειων διαμερισμάτων, μίνι σούπερ μάρκετ, τα οποία κάποτε ήταν περίπτερα και τώρα καλύπτουν με τα ψυγεία και την πραμάτεια τους δεκάδες τετραγωνικά μέτρα.

Κανόνες όμως έχουμε. Α, όλα κι όλα! Στη νομοθετική παραγωγή δεν κάνουμε εκπτώσεις. Η σημερινή κυβέρνηση, μάλιστα, έβαλε τις μηχανές στο φουλ για να ψηφίζει κενά νομοθετήματα· είτε νέα είτε αυστηροποιώντας τα παλιά. Σε μια χώρα όπου οι περισσότεροι εξ ανάγκης διπλοπαρκάρουν, ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας απαγορεύει τη στάση και στάθμευση «σε απόσταση πέντε (5) μέτρων από την τομή οικοδομικών γραμμών ή των νοητών προεκτάσεων αυτών». 

Τώρα δίνονται κίνητρα για το χτίσιμο πολυώροφων πολυκατοικιών ώστε οι κάτοικοι να τριπλοπαρκάρουν. Μετά, κάποιος υπουργός θα ανακοινώσει την αυστηροποίηση των προστίμων για την παράνομη στάθμευση. Δουλίτσα να γίνεται…

Η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τους νόμους. Το δαιδαλώδες, προχειρογραμμένο και ασυλλόγιστα ψηφισμένο νομοθετικό πλαίσιο είναι πολλάκις αντιφατικό. Φτιάχνεται με προϋποθέσεις που αφορούν άλλες κοινωνίες, άλλες δομές και άλλες υποδομές. Αλλά ακόμη κι αν δεν υπήρχε η (πολλάκις παραγόμενη από τις σκοτεινές μεταμεσονύκτιες και άσχετες τροπολογίες) αντιφατικότητα, οι δομές δεν επιτρέπουν τη νομιμότητα. Καλή και άγια είναι η διάταξη που απαγορεύει τη στάθμευση «σε απόσταση μικρότερη από δώδεκα (12) μέτρα από στάσεις λεωφορείων», αλλά για το Μπέβερλι Χιλς, όχι για την Κυψέλη.

 Στην Ελλάδα, το «πού να το βάλω;» είναι εύλογο ερώτημα.Αν στις σημερινές δομές εφαρμόζαμε τον ΚΟΚ ως έχει, τότε όλες οι πόλεις θα γίνονταν ένα απέραντο πάρκινγκ. Αν εφαρμόζονταν οι κανόνες για τον δημόσιο χώρο, θα έσπαζε η «ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας». Οι μισοί μικροεπιχειρηματίες θα έκλειναν τα μαγαζιά τους. 

Είναι οι χιλιάδες μικρές παρανομίες που επιτρέπουν στους ανθρώπους, στα οχήματα, στην οικονομία να κινούνται. Ολοι, κάπου, κάπως, στριμωχνόμαστε και η ζωή συνεχίζεται. Αλλά όχι χωρίς το αφανές κόστος, για το οποίο θα γράψουμε αύριο».

(Αρθρο του Π.Μανδραβέλη από την KAΘHMEΡINH)

 

Εδώ ...γελάμε

                                                                                            (Ηλ.Μακρής -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
 

Οι ροές αυξάνονται... και αυξάνονται...

 

«Οίστρος φαίνεται ότι κέντρισε την κ. Βούλτεψη. Σε απλά ελληνικά, κάποια μύγα την τσίμπησε, και μάλιστα αλογόμυγα. Πώς αλλιώς να εξηγήσω τις βαρυσήμαντες δηλώσεις της για τα όσα συμβαίνουν στη Ρόδο. Εκεί λοιπόν, όπως θα έχετε ακούσει, υπάρχει αυξημένη ροή μεταναστών. Δεν υπάρχει όμως κέντρο υποδοχής, με αποτέλεσμα να περιφέρονται στην πόλη επηρεάζοντας επί τα χείρω την καθημερινή ζωή της. Τουλάχιστον κατά την άποψη ορισμένων κατοίκων. 

Ο Γιάννης Ντσούνος στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ την κάλεσε να τοποθετηθεί επί του θέματος. Η απάντησή της διακρίνεται από πολιτική καθαρότητα, καθαρή σαν κρύσταλλο, τόσο καθαρή που σε τυφλώνει. Είπε λοιπόν: «Ο αέναος φασισμός κάθε φορά όταν κορυφώνεται και βλέπεις κάθε φορά το αποτρόπαιο πρόσωπό του στα κρεματόρια, μετατρέπεται σε πρωτοφασισμό και βρίσκει ένα καινούργιο αφήγημα. Τότε ήταν το αφήγημα της αρίας φυλής, του ζωτικού χώρου, έξω οι Εβραίοι, έξω οι Ρομά… Τώρα είναι το μεταναστευτικό». 

Το απαιτούσαν οι ημέρες. 28η Οκτωβρίου, η κ. Βούλτεψη θύμισε ότι τότε οι πρόγονοί μας είχαν πολεμήσει κατά του φασισμού και με μαεστρία συνέδεσε τον τότε αγώνα με το σήμερα. 

Δεν θα επιχειρηματολογήσω για τα περί «αντιφασιστικού» αγώνα το 1940. Η Ελλάδα αντιστάθηκε σε μια υπαρξιακή απειλή χωρίς ιδεολογικό πρόσημο. Δεν μπορώ να αγνοήσω, όμως, το στίγμα που αποδίδει στους κατοίκους της Ρόδου αποκαλώντας τους φασίστες, «πρωτοφασίστες» για την ακρίβεια.Η δήλωση της κ. Βούλτεψη με έβαλε στη χρονομηχανή. Και με έστειλε πίσω, χωρίς να το θέλω, στην εποχή όπου οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου σημάδευαν με το στίγμα του ρατσισμού όποιον τολμούσε να διαμαρτυρηθεί για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση. 

Η Αριστερά αποδύθηκε σε μια εκστρατεία ενοχοποίησης των Ελλήνων, οι οποίοι, στην πλειονότητά τους, επέδειξαν και ανοχή αλλά και αντοχή σε ένα ιστορικό φαινόμενο που τους βρήκε στην πρώτη γραμμή άμυνας μιας Ευρώπης που την παρακολουθούσε αφ’ υψηλού. Με την αρωγή των εκλεπτυσμένων ανθρωπιστών από τις Βρυξέλλες. Την προσπάθεια ενοχοποίησης η Αριστερά την πλήρωσε. Ηταν ένας από τους λόγους που οι ψηφοφόροι τής γύρισαν την πλάτη.

Οταν άκουσα τις δηλώσεις της για πρώτη φορά δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. Αφού τις επιβεβαίωσα, σκέφτηκα την παρέμβαση του οίστρου. Η κ. Βούλτεψη, εντοπίζοντας το πρόβλημα της δημοκρατίας μας, τη διάλυση της αριστερής αντιπολίτευσης, με μια θαρραλέα και εμπνευσμένη κίνηση αποφάσισε να το λύσει. 

«Αν περιμένουμε αυτοί να αναλάβουν τις ευθύνες τους θα ξημερώσουμε», σκέφτηκε πολύ λογικά. Και αποφάσισε να παίξει αυτή τον ρόλο της Αριστεράς. Υφυπουργός Μετανάστευσης σημαίνει κατά κύριο λόγο τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών σε συμφωνία με την κοινωνία που τις υποδέχεται. Εκτός κι αν σ’ έχει κεντρίσει ο οίστρος της απόλυτης πολιτικής κυριαρχίας».

                                                          (Τ.Θεοδωρόπουλος-KAΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Ατάκες...

 

Απόψεις...

  

«Ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν τότε ένα νεοϋορκέζικο φαινόμενο ανεξέλεγκτου νεοπλουτισμού και συνεχών σκανδάλων, που γέμιζε κάθε μέρα τα πρωτοσέλιδα των ταμπλόιντ της πόλης. Πώς αυτός ο άνθρωπος, έπειτα από τόσες επιχειρηματικές αποτυχίες και τόσα σκάνδαλα, βρέθηκε εκεί που είναι σήμερα, είναι ένα μυστήριο. Διέλυσε το παλαιό κατεστημένο και αιχμαλώτισε το κόμμα του. Η απάντηση είναι, βέβαια, στη δύναμη του χρήματος και στην απόλυτη ηγεμονία μιας νέας πλουτοκρατίας, που δεν έχει καμία αίσθηση κοινωνικής ευθύνης ή τήρησης των κανόνων. 

Στην περίπτωση των μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας, εισήγαγαν τους περίφημους αλγορίθμους και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χωρίς να νοιάζονται διόλου για τον αντίκτυπό τους. Πήραν την παραγωγή από την Αμερική και τη μετέφεραν στην Κίνα χωρίς ποτέ να υπολογίζουν ότι κάποια στιγμή η Κίνα θα φτάσει στο ίδιο επίπεδο. Διέλυσαν την Boeing, που ήταν η κορωνίδα των αμερικανικών εξαγωγών, με τη μανία για την περικοπή εξόδων, τις υπεργολαβίες και τα μεγάλα μερίσματα. Απέκτησαν ασύλληπτη πολιτική και οικονομική ισχύ, που ξεπερνάει τη λογική. 

Είναι πολλά τα σημάδια που δείχνουν ότι η πολιτική κρίση υποκρύπτει μια συστημική αποτυχία. Οποιος ζει στην Αμερική διαπιστώνει ότι ο πήχυς έχει πέσει χαμηλά σε πολλούς τομείς.Ο Τραμπ είναι από τη μία προϊόν αυτής της αποτυχίας της αμερικανικής ελίτ και από την άλλη σύμπτωμα απόλυτης ύβρεως. Ασχετα από το αν θα κερδίσει ή όχι την Τρίτη, ο Τραμπισμός είναι πια καλά ριζωμένος στην αμερικανική κοινωνία και ο διχασμός δεν θα γεφυρωθεί εύκολα. Ασχετα από το αν θα κερδίσει ή όχι, η Αμερική έχει αλλάξει για τα καλά, για πάντα».

                                                            (Αλ. Παπαχελάς-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Πόσες πισίνες υπάρχουν στις Κυκλάδες; Ο αριθμός είναι άγνωστος. Άγνωστο είναι επίσης πόσες από αυτές φτιάχτηκαν νόμιμα, αφού σε πολλά νησιά απαγορεύεται η κατασκευή πισίνας πάνω από μία εικοσαετία τώρα. Τα τελευταία χρόνια, με την έκρηξη του τουριστικού real estate, οι πλαγιές των άνυδρων κυκλαδίτικων νησιών χτίστηκαν με οδηγό τις προβλέψεις της εκτός σχεδίου δόμησης, που αποτελεί μια ελληνική «πρωτοτυπία».  

Για τη βιομηχανία της πολυτελούς τουριστικής κατοικίας, που εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς στο δωρικό τοπίο των Κυκλάδων, το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου δεν ήταν αρκετό.Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι κατασκευές αυτές έχουν πισίνες, αρκετές φορές περισσότερες από μία. Όσο για τα ξενοδοχεία, οι πισίνες είναι πάντα ένα σημαντικο στοιχείο της υψηλής ποιότητας παροχής υπηρεσιών και αποτελούν μια σταθερή αξία για τη συγκεκριμένη αγορά, για την οποία δεν ισχύουν οι ίδιες απαγορευτικές διατάξεις που εμποδίζουν την κατασκευή τους».

                                                                             (Ντ.Καράτζιου-Lifo.gr)

«Οι καταγγελίες στο «Χ» πρώην Twitter, είναι αρκετές και επώνυμες. Οπαδοί του Κασσελάκη που πήγαν να ψηφίσουν  στις εσωκομματικές εκλογές για ανάδειξη των 4.000 συνέδρων, δεν έβρισκαν το όνομά τους στις λίστες μελών. Οι «χαρτογράφοι» πολιτικών πεποιθήσεων της Κουμουνδούρου φαίνεται τους είχαν εντοπίσει και διαγράψει, ώστε να μην ψηφίσουν !  Μετά τον Άγιο Δημήτριο προχθές, και σε οργανώσεις στην Κοζάνη και τη Σαλαμίνα κλήθηκε η Αστυνομία για να αποκαταστήσει  το…συντροφικό πνεύμα μεταξύ των συντρόφων. Επεισόδια υπήρξαν και σε Χαϊδάρι και Κορωπί».

                                                                            (Γ. Σιδέρης-liberal.gr) 

«Πουλάνε τρέλα οι Γερμανοί; Μπορεί κανείς εύκολα να καταλάβει ότι οι Γερμανοί δεν πρόκειται να πληρώσουν επανορθώσεις, επειδή το ζητούν Πρωθυπουργοί ή Πρόεδροι της Ελλάδας. Από το σημείο αυτό όμως, έως του να γράφονται ανιστόρητες γερμανικές δικαιολογίες –όπως αυτή της FAZ ότι έγιναν και εγκλήματα κατά των Γερμανών– η απόσταση είναι πια πολύ μεγάλη».

                                                                         (Αγγ.Κωβαίος- protagon.gr)

Ρήσεις...

 

Απόψεις...

«Δεν είναι μυστικό ότι το 2015 προέκυψε από μια μεγάλη και ετερόκλητη συμμαχία. Η κυβέρνηση Σαμαρά υπονομεύτηκε από αυτούς τους επιχειρηματικούς και πολιτικούς κύκλους που ήθελαν τη χώρα έξω από την Ευρώπη. Ήθελαν μια Ελλάδα έξω από το θεσμικό πλαίσιο της Ευρώπης, έτσι ώστε να ελέγχουν πλήρως τα πάντα. 

Το κατηγορητήριο της Novartis που ακολούθησε στη συνέχεια δεν ήταν τυχαίο. Το ότι σε μια στιγμή που αισθανόντουσαν ότι ήλεγχαν τους … αρμούς της εξουσίας, έβαλαν σε ένα τσουβάλι όλους τους πολιτικούς τους εχθρούς και δοκίμασαν να τους εξαφανίσουν στα βάθη της θάλασσας. Ή καλύτερα, στα μανταλάκια των εφημερίδων.

Ήταν μια ένδειξη τι θα είχε συμβεί αν το «όχι» γινότανε τελικά «όχι». Μόνο που τότε οι δήθεν υπερασπιστές της ελεύθερης δημοσιογραφίας δεν θυμήθηκαν να πουν μία κουβέντα για την πρωτοφανή αυτή μεθόδευση. Ήταν απασχολημένοι με την υλοποίηση του σχεδίου Τσίπρα για τον έλεγχο των μεγάλων εκδοτικών Οργανισμών της χώρας».

                                                                             (Θ.Μαυρίδης- liberal.gr) 

«Δεν ξέρω αν στις αμερικάνικες εκλογές θα κερδίσει ο Τραμπ ή η Κάμαλα. Το πραγματικά τρομακτικό είναι ότι χρόνο με το χρόνο ο ανορθολογισμός και η δαιμονολογία καταλαμβάνουν την Αμερική και ενδεχομένως όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο. Είναι παλαβό και ανήκουστο, αλλά πληθυσμοί του τρίτου κόσμου, αναλφάβητοι, πεινασμένοι και διψασμένοι, έχουν καταλήξει να είναι πιο κανονικοί και λογικοί από τον μέσο Αμερικανό που ζει με όλα τα καλά του Θεού, έχοντας πλήρη πρόσβαση στην παιδεία, την επιστήμη και την αιχμή της τεχνολογίας. 

Συχνά - πυκνά οι ιστορικοί αναρωτιούνται πώς διάολο μια ολόκληρη Ευρώπη σύρθηκε σε δυο παγκόσμιους αιματηρούς πολέμους, δίχως κανένας λογικός άνθρωπος να κουνήσει το δακτυλάκι του για να τους αποτρέψει. Πλην κοιτάζοντας το αμερικάνικο πλήθος που παραληρούσε μπροστά σ’ έναν μανιακό που κράδαινε έναν σταυρό για να διώξει τον Αντίχριστο απ’ τη χώρα ή μπροστά σ’ έναν παλαιστή του κατς που έσκιζε τη φανέλα του, σταματάμε να κάνουμε αυτή την ερώτηση. Όλοι τούτοι μαζεμένοι, είναι ικανοί να εξαφανίσουν τον πλανήτη».

                                                                        (Δ.Καμπουράκης- liberal.gr)

«Πελατειακές σχέσεις, κενά στη στελέχωση και έλλειψη επαγγελματισμού γιγαντώνουν τα προβλήματα στον σιδηρόδρομο.Σήμερα στον ΟΣΕ απασχολούνται μόλις 172 σταθμάρχες, εκ των οποίων 106 τακτικοί υπάλληλοι και 66 με μπλοκάκι, πρακτική που άρχισε να εφαρμόζεται κυρίως τα τελευταία χρόνια».

                                                                                (Δ.Κόντη-liberal.gr)