Η πλήρης απαξίωση έχει χτυπήσει «κόκκινο»
και στο Πάρκο του Άη Γιώργη που έχει αφεθεί εντελώς στη μοίρα
του. Το άλλοτε στολίδι της περιοχής θυμίζει πλέον εγκαταλειμμένο οικόπεδο,
πνιγμένο στα ξερά χόρτα, τα άγρια βάτα και τους κομμένους κορμούς των νεκρών
πλατάνων και με τη βλάστηση ανεξέλεγκτη που
έχει να καθαριστεί ποιος ξέρει από πότε. Το πάρκο ρημάζει αλλά οι
ψησταριές δίπλα στο νερό (!) παραμένουν.
Και αντί το πάρκο να συνδεθεί με το
παρακείμενο Ρωμαϊκό Υδραγωγείο δημιουργώντας έναν ενιαίο πόλο ιστορίας
και φύσης, επιλέγεται η πλήρης εγκατάλειψη. Η σύνδεση αυτή θα μπορούσε να
μεταμορφώσει την περιοχή σε ένα πρότυπο οικολογικό και αρχαιολογικό πάρκο. Και η Περιφέρεια Ηπείρου και ο Δήμος Ζηρού αλλά και η τοπική
κοινότητα του Άη Γιώργη έχουν τεράστιες ευθύνες για τη σημερινή άθλια
κατάσταση.
Αν αυτή η περιοχή -που συνδυάζει σπάνια γεωλογικά
φαινόμενα (την κόκκινη έρημο του Κοκκινοπηλού), παρθένο υδάτινο πλούτο (Λούρος,
Λίμνη Ζηρού) και ένα κολοσσιαίο αρχαίο τεχνικό έργο όπως το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο, βρισκόταν οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη θα είχε
κηρυχθεί προστατευόμενο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Η ιδέα και μόνο ότι κάποιος θα πλησίαζε με
φορτηγό για να αδειάσει μπάζα δίπλα στο ποτάμι θα φάνταζε επιστημονική
φαντασία και θα επιβάλλονταν εξοντωτικά
πρόστιμα για οποιαδήποτε υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Και επίσης θα είχε στηθεί
άμεσα μια επιχείρηση απομάκρυνσης των χωματερών αλλά και συστηματική αναδάσωση με είδη ανθεκτικά ώστε η
κοιλάδα να ξαναγεννηθεί.
Αντί για μαρασμό λοιπόν, η περιοχή θα συντηρούσε
δεκάδες επιχειρήσεις, παραδοσιακούς ξενώνες και τοπικούς
παραγωγούς, προσελκύοντας τουρίστες δώδεκα μήνες τον χρόνο που θα σέβονταν τον τόπο
και θα άφηναν χρήματα στην τοπική οικονομία. Εδώ όμως... τα γνωστά. Πρωτόγονοι για πάντα...
Καμαρώστε:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου