Απόψεις...

 

«Σφυρίζεις φάουλ για 10.000 ευρώ; Δέχεσαι «κέρασμα» μία στις τέσσερις πίτσες με την προϋπόθεση ότι θα πληρώσεις με μετρητά, όχι με κάρτα; Αν οι απαντήσεις ήταν αρνητικές, ούτε σκάνδαλο θα υπήρχε στο ελληνικό μπάσκετ με στημένους αγώνες ούτε το ελληνικό Δημόσιο θα είχε στερηθεί 25 εκατ. ευρώ από ΦΠΑ που δεν καταβαλλόταν επί χρόνια από τον ιδιοκτήτη της μεγάλης αλυσίδας Pizza Fan.

Και οι δύο αυτές σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς βασίζονται σε πλέγματα παρανομιών. Πριν προχωρήσει κανείς στην κοινωνική, θεσμική, ηθική πλευρά, θα πρέπει να αντιμετωπίσει ένα κομβικό, γενικής χρήσεως, ερώτημα: Αν δεν κυκλοφορούσε «μαύρο χρήμα» με τόση άνεση και την πολιτεία να κάνει τα στραβά μάτια, μέχρι τη στιγμή που δεν μπορεί πια, οι μηχανισμοί της απάτης θα δέχονταν ή όχι πλήγμα; 

Η απορία, εκ πρώτης όψεως, είναι αφελής. Ενα 24ωρο από τη ζωή του καθενός μας θα αποκαλύψει ότι δύσκολα περνάει μέρα που δεν θα χρειαστεί να βγάλουμε χαρτονόμισμα από το πορτοφόλι. Είτε πρόκειται για οδηγό ταξί (είναι ατέλειωτοι οι μονόλογοι για το πόσο ασύμφορη είναι η κάρτα), είτε για επισκευές σπιτιού, είτε για επίσκεψη σε γιατρό.

Ομως όταν μπορούν να στήνονται κομπίνες εκατομμυρίων που περνούν κάτω από τα ραντάρ των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών (μέχρι να βρεθεί κάποιος να καταγγείλει την απάτη) ο θρασύς αποθρασύνεται.

Η φορολογική συνείδηση στην Ελλάδα παραμένει χαλαρή. «Δεν πληρώνεις» για να τιμωρήσεις, υποτίθεται, το πελατειακό κράτος ενώ ταυτόχρονα το συντηρείς γιατί βολεύει. Αλλά και εκείνο από την πλευρά του «δεν πληρώνει», προσφέροντας όσα θα όφειλε. Φαύλος κύκλος. Η χρήση της κάρτας προφανώς και δεν είναι η μόνη λύση στη διαφθορά. Ομως το «μαύρο χρήμα» αποτελεί βασικό συνένοχο και αιμοδότη της».

                                                           (Μ. Κατσουνάκη-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, διαιτητές και παράγοντες αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες για «στημένους» αγώνες. «Πείραξαν» μέχρι και αγώνα σχολικού πρωταθλήματος, προκειμένου να ευνοηθεί ομάδα προσκείμενη στον πρόεδρο. Της έδωσαν 52 βολές για να κερδίσει. Και έτσι κατάφεραν να εκμαυλίσουν ή να βυθίσουν στην απογοήτευση ανήλικους πιτσιρικάδες. Και να τώρα που η οργή σε επισκέπτεται αναδρομικά. Βλέπεις τα σφυρίγματα που οδήγησαν σε ήττα την ομάδα σου και απορείς αν είναι σύμπτωση ή πονηριά. Αλλά ακόμη και αν η ομάδα νίκησε, ευλόγως αναρωτιέσαι αν χειροκρότησες μια απάτη, αν έγινες συνένοχος».

                                                           (Κ. Γιαννακίδης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Επειδή ο Μασκ είναι ένας φανατικός ακροδεξιός ρατσιστής, ορισμένοι αντιμετωπίζουν κάθε επίτευγμά του με προκαταβολική δυσπιστία. Λες και αν δεν συμπαθείς τον άνθρωπο πρέπει να αρνηθείς ότι οι πύραυλοί του προσγειώνονται. Αλλά ούτε και το αντίστροφο ισχύει. Επειδή οι πύραυλοί του προσγειώνονται δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές του απόψεις είναι σοφές».

                                                             (Δ. Ευθυμάκης-protagon.gr)