Απόψεις...

 

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ — ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΙΑ, ΞΕΦΡΕΝΗ ΜΑΝΙΑ:

Λιλ — ορδές όχλου κατέκλυσαν το κέντρο της πόλης. Στάσεις λεωφορείων έγιναν συντρίμμια. Ασπίδες των ΜΑΤ χτυπήθηκαν άγρια. Όποιος τολμούσε να τραβήξει βίντεο, δεχόταν καταδίωξη και απειλές. Δεν ζητούσαν δικαιοσύνη — ζητούσαν καταστροφή. Καθαρή, παράλογη, απόλυτη ισοπέδωση — απλώς επειδή μπορούσαν.

Μασσαλία — Λύκειο Βικτόρ Ουγκό — εδώ είναι που παγώνει το αίμα σου. Τέσσερα στελέχη της διοίκησης —διευθυντής, υποδιευθυντής, γραμματέας, επικεφαλής ομάδας— εγκλωβίστηκαν, παγιδεύτηκαν και ΠΕΡΙΛΟΥΣΤΗΚΑΝ ΜΕ ΒΕΝΖΙΝΗ. Αυτό δεν είναι θυμός. Αυτό δεν είναι αγανάκτηση. Αυτή είναι απόπειρα δολοφονίας εν ψυχρώ. Κι εσύ υποτίθεται ότι πρέπει να καταπιείς το ψέμα πως το θέμα είναι ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη; ΑΣΕ ΜΑΣ ΉΣΥΧΟΥΣ. Αυτό είναι μίσος. Αυτός είναι πόλεμος που διεξάγεται εκ των έσω.

Λύκειο Σεντ-Εξυπερί — φωτιές άναψαν μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας. Πυροσβέστες έφτασαν για να σώσουν το κτίριο — δέχτηκαν επίθεση από το πλήθος, τους πέταξαν τούβλα και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν μακριά από τα οχήματά τους. Μετά έβαλαν φωτιά στο πυροσβεστικό όχημα. Δεν ήθελαν να σωθεί το κτίριο — ήθελαν να εξαφανιστεί.

Νάντη. Λυών. Μπορντό. Προάστια του Παρισιού. — Πάνω από 640 σχολεία χτυπήθηκαν μέσα σε μία μόνο μέρα. Λεωφορεία πυρπολήθηκαν. Δρόμοι αποκλείστηκαν με οδοφράγματα. Ολόκληρες γειτονιές υπό τον έλεγχο όχλων, όχι της αστυνομίας. 305 αστυνομικοί τραυματίστηκαν — χτυπημένοι, αιμόφυρτοι, αντιμέτωποι με υπέρτερες δυνάμεις και οπλισμό στους ίδιους τους δρόμους τους. Και ποια είναι η απάντηση του κράτους; «Πρόκειται για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης». ΤΙ ΑΠΑΙΣΙΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΠΟΥΝ:  Θα σας αραδιάσουν δικαιολογίες για τον υπερπληθυσμό και τις περικοπές στον προϋπολογισμό. Πρόκειται για πραγματικά προβλήματα —ναι— αλλά μήπως οι άδειες σχολικές αίθουσες εξηγούν τις επιθέσεις με βενζίνη εναντίον δασκάλων; Μήπως οι ελλείψεις στη χρηματοδότηση εξηγούν το κυνήγι εναντίον των πυροσβεστικών συνεργείων; Μήπως οι περιορισμένοι προϋπολογισμοί εξηγούν τις 751 επίσημες «ζώνες απαγορευμένης πρόσβασης» (no-go zones), όπου ο γαλλικός νόμος δεν ισχύει πλέον; 

Κοιτάξτε ποιοι βρίσκονται εκεί έξω. Κοιτάξτε ποιοι ηγούνται της κατάστασης. Κάθε ρεπόρτερ που βρίσκεται στο πεδίο των γεγονότων το γνωρίζει: τα πρόσωπα αυτής της οργής προέρχονται κατά κύριο λόγο από περιβάλλοντα μεταναστών και της δεύτερης γενιάς μεταναστών. Περιοχές όπου η αστυνομία δεν εισέρχεται χωρίς πλήρη εξάρτυση αντιμετώπισης ταραχών. Όπου η γαλλική γλώσσα ακούγεται όλο και λιγότερο.

Η Γαλλία δεν ήταν πάντα τόσο κενή περιεχομένου. Την απογύμνωσαν σκόπιμα.Κάποτε ήταν κατά 90% χριστιανική χώρα — σήμερα το ποσοστό μόλις που φτάνει το 45% και μειώνεται ραγδαία. Η κληρονομιά, οι αξίες, η κοινή ιστορία — όλα έχουν σβηστεί. 843 εκκλησίες υπέστησαν βανδαλισμούς μέσα σε έναν χρόνο: καταστράφηκαν, βεβηλώθηκαν, εγκαταλείφθηκαν, πουλήθηκαν. Ισοπέδωσαν τη δική τους ιστορία — και μετά αναρωτιούνταν γιατί κανείς δεν ένιωθε ότι ανήκει σε αυτή τη χώρα. 

Σχεδόν η μισή χώρα — χωρίς πίστη, χωρίς υπερηφάνεια, χωρίς σημαία, χωρίς μέλλον, χωρίς τίποτα να κρατηθεί. Όταν ξεριζώνεις τις ρίζες, το δέντρο δεν γέρνει απλώς — ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ. Παρατηρήστε το μοτίβο — πανομοιότυπο σε κάθε πρωτεύουσα: Σύνορα ορθάνοιχτα που δεν φυλάσσονται ποτέ- Εθνική κληρονομιά που λοιδορείται, διαγράφεται και αντικαθίσταται- Αρχές που παραδίδουν γειτονιές αμαχητί- Μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν τα πάντα υποβαθμίζοντας τα γεγονότα και ρίχνοντας το φταίξιμο στη «φτώχεια».

Το ίδιο χάος — η ίδια σιωπή — η ίδια προδοσία — σε κάθε δυτικό έθνος ταυτόχρονα. Η Γαλλία δεν κατέρρευσε μέσα σε μια νύχτα. Παραδόθηκε. Ψήφο με την ψήφο. Ψέμα με το ψέμα. Γενιά με τη γενιά — από ηγέτες που μισούσαν την ίδια τους τη χώρα. Και τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού — και το αποτέλεσμα είναι η καταστροφή.

                                                                          (Δημήτρης Αθηναίος f/B)