αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026

Απόψεις...


«Τα νέα από τη Γαλλία δεν είναι καλά. Η οικονομία της μοιάζει να πηγαίνει απ’ το κακό στο χειρότερο. Το έλλειμμα θα φτάσει το 5%, κι αυτό μόνο αν περάσει τελικά ο προϋπολογισμός που σχεδιάζει η κυβέρνηση. Με τις σημερινές πολιτικές, το χρέος υπολογίζεται να φτάσει στο 131% του ΑΕΠ στο τέλος της δεκαετίας. Συνεπώς θα είναι μεγαλύτερο από το ελληνικό! Ήδη σήμερα είναι στο 119% του ΑΕΠ, πίσω μόνο από την Ελλάδα και την Ιταλία. Όσο για το περίφημο σπρεντ στα γαλλικά ομόλογα, έχει ξεπεράσει το ελληνικό. Ποιος θα το ’λεγε...

Η εξέλιξη αυτή δεν θα ’πρεπε, βεβαίως, να μας εκπλήσσει. Εδώ και καιρό η Γαλλία δίνει την εικόνα μιας δυσλειτουργικής κοινωνίας, όπου κάθε μεταρρύθμιση μοιάζει αδύνατη. Χαρακτηριστικές είναι οι αντιδράσεις που προκάλεσε η προσπάθεια να αυξηθεί η ηλικία συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 χρόνια – κάτι που ισχύει στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Ο σχετικός νόμος πέρασε με μεγάλη δυσκολία, προκάλεσε σοβαρές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, μόνο και μόνο για να παγώσει ως το 2028».

                                                                        (Π. Καψής-ATHensvoice)

«Η Λατινική Αμερική αλλάζει χρώμα. Και αυτή τη φορά η μετατόπιση είναι δύσκολο να αποδοθεί σε μία μεμονωμένη εκλογική συγκυρία. Η Αργεντινή του Χαβιέρ Μιλέι άνοιξε τον δρόμο. Ακολούθησαν δεξιές ή κεντροδεξιές νίκες στον Ισημερινό, στη Βολιβία, στη Χιλή, στο Περού και, πριν από λίγους μήνες, στην Κολομβία. Η τελευταία έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, αφού ο Γκουστάβο Πέτρο ήταν ο πρώτος αριστερός πρόεδρος στην ιστορία της χώρας. Τώρα, ακόμη και στη Βραζιλία, ο Φλάβιο Μπολσονάρου πέρασε στον δεύτερο γύρο απέναντι στον Λούλα, επιβεβαιώνοντας ότι η τάση δεν περιορίζεται στις μικρότερες οικονομίες της περιοχής. Το Reuters μιλά πλέον ανοιχτά για «δεξιόστροφη μετατόπιση» στη Λατινική Αμερική. 

Και απορρίπτουν μια μακρά περίοδο κατά την οποία η Αριστερά υποσχέθηκε κοινωνική δικαιοσύνη αλλά παρέδωσε στασιμότητα, δημοσιονομικό εκτροχιασμό, πληθωρισμό, ανασφάλεια και ένα κράτος ανίκανο να εκπληρώσει ακόμη και την πιο στοιχειώδη υποχρέωσή του: να προστατεύσει τον πολίτη. Η εγκληματικότητα και η οικονομία εμφανίζονται σταθερά στις αναλύσεις ως βασικοί κινητήρες της σημερινής στροφής. Οι ψηφοφόροι δεν διαβάζουν πολιτικά μανιφέστα. Κρίνουν εάν μπορούν να κυκλοφορούν στον δρόμο, εάν ο μισθός τους κρατά την αξία του και εάν πιστεύουν ότι τα παιδιά τους θα ζήσουν καλύτερα από τους ίδιους».

                                                                           (Αλ.Σκούρας-liberal.gr)




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...