«Η σημερινή κρίση, όμως, αποκαλύπτει ένα πρόβλημα που η Ευρώπη απέφευγε επί χρόνια να αντιμετωπίσει κατάματα: η πράσινη μετάβαση έχει κόστος και αυτό το κόστος δεν εξαφανίζεται επειδή ο στόχος είναι ευγενής. Όταν η ενέργεια είναι ήδη ακριβή εξαιτίας γεωπολιτικών κρίσεων, κάθε πρόσθετη επιβάρυνση γίνεται πολύ δυσκολότερο να περάσει πολιτικά και οικονομικά. Μια σύγκριση αρκεί για να καταλάβουμε πόσο έχει ξεφύγει η κατάσταση.
Σήμερα η μέση τιμή της απλής βενζίνης στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι περίπου 4,33 δολάρια το γαλόνι. Μεταφρασμένο στις δικές μας μονάδες και στη σημερινή ισοτιμία, είναι περίπου 1,02 ευρώ το λίτρο. Στην Αθήνα, η μέση τιμή της απλής 95άρας είναι περίπου 2,18 ευρώ. Περισσότερο από το διπλάσιο.Η τιμή της ενέργειας δεν είναι μια τεχνική παράμετρος που μπορούν να αφήσουν οι κυβερνήσεις στους ειδικούς. Είναι οικονομική ανταγωνιστικότητα, διαθέσιμο εισόδημα και τελικά πολιτική σταθερότητα.
Οι ψηφοφόροι μπορεί να στηρίζουν την προστασία του περιβάλλοντος, την ενεργειακή ανεξαρτησία και τη μείωση των εκπομπών. Δεν έχουν όμως απεριόριστη ανοχή στο κόστος. Αν μια βενζίνη του ενός ευρώ μπορεί να μετακινήσει ακόμη και την εξωτερική πολιτική μιας υπερδύναμης, ίσως η Ευρώπη οφείλει να αναρωτηθεί σοβαρότερα τι σημαίνει για τους δικούς της πολίτες η βενζίνη των 2,18 ευρώ.
Οι τιμές δεν είναι εχθρός της πολιτικής. Είναι πληροφορία. Και
όποιος τις αγνοεί, αργά ή γρήγορα πληρώνει τον λογαριασμό».
(Αλ. Σκούρας-liberal.gr)
«Η Αθήνα εξελίσσεται σταδιακά σε περιφερειακό χρηματοοικονομικό κόμβο. Η Η κινητικότητα δείχνει ότι η Ελλάδα αρχίζει να προσελκύει όχι μόνο επενδυτικά κεφάλαια, αλλά και μόνιμες χρηματοοικονομικές υποδομές και στελέχη υψηλής εξειδίκευσης. Και οι υπολογισμοί βγαίνουν για τρεις λόγους.
α) Ο πρώτος είναι ο φόρος. Το αριστερό Λονδίνο κατάργησε το ευνοϊκό καθεστώς για τους κατοίκους που δηλώνουν φορολογική κατοικία στο εξωτερικό (non-dom) και έστειλε τους πλούσιους να ψάξουν αλλού.
β) Ο δεύτερος είναι ο πόλεμος. Για μια δεκαετία το Ντουμπάι πουλούσε ένα προϊόν: ασφάλεια χωρίς φόρους. Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ιράν έδρασε καταλυτικά. Τον Μάρτιο η πιο περιζήτητη θέση στο Ντουμπάι ήταν μια θέση σε ιδιωτικό τζετ που έφευγε από την πόλη.
γ) Ο τρίτος είναι η βιτρίνα, και η βιτρίνα λέγεται Ελληνικό. Για είκοσι
χρόνια ήταν μνημείο της ελληνικής ανικανότητας. Σήμερα έχει πουλήσει περίπου
1.000 κατοικίες, έχει φέρει ταμειακές εισροές 1,7 δισ. ευρώ και χτίζει τον
πρώτο ουρανοξύστη της χώρας δίπλα στη θάλασσα.Η μαρίνα του Αγίου Κοσμά
περιμένει τα πρώτα σκάφη».
(Κ. Στούπας-liberal.gr)
«Εταιρείες νοικιάζουν με πρόχειρα συμφωνητικά χρόνων τους ελαιώνες, δίνοντας στον ιδιοκτήτη τους 1 κιλό λάδι στο δέντρο, αναλαμβάνοντας και το κόστος καλλιέργειας. Φέτος άκουσα μέχρι και για 800 γραμμάρια ανά ελαιόδεντρο. Έχουν φέρει μηχανήματα ελαιοκομιδής (κυρίως από Ισπανία και Ιταλία) και έχουν φτιάξει εξειδικευμένα συνεργεία που εργάζονται πολύ πιο αποδοτικά δίπλα τα μηχανήματα. Νοικιάζουν ολόκληρες περιοχές για να μειώσουν τις μετακινήσεις και αγοράζουν λιπάσματα και φυτοφάρμακα σε τιμές χονδρικής.
Στην πραγματικότητα κάνουν αυτό που θα ‘πρεπε
με κάποιο τρόπο να κάνουν από μόνοι τους οι αγρότες ή συνεταιρισμοί αγροτών.
Εκσυγχρονίζονται μηχανολογικά, μειώνουν τα κόστη, ανεβάζουν κατακόρυφα την
παραγωγικότητα και τελικά καρπώνονται όλο το κέρδος περιουσιών που ανήκουν σε
άλλους. Μέσα σε μια δεκαετία, τα νοικιασμένα θα πουληθούν κιόλας στον
ενοικιαστή. Ο οποίος μπορεί να είναι από έναν έξυπνο συγχωριανό που κατάλαβε τι
πρέπει να κάνει, μέχρι έναν Άραβα που επενδύει σε ελαιόδεντρα μέσω αντιπροσώπων».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου