Απόψεις...

 

 «Οι κάδοι των σκουπιδιών είναι το απόλυτο καθρέφτισμα μιας κακής μας συνήθειας, να μην πολυσκεφτόμαστε το φαγητό που πετάμε. Να το ρίχνουμε στον κάδο ελαφρά τη καρδία, σαν να πρόκειται για κάτι που δεν μας κόστισε τίποτα και δεν χρειάστηκε τίποτα για να παραχθεί. Ξεχνάμε ότι πίσω από ένα κιλό κρέας, ένα καρβέλι ψωμί, ένα τελάρο ντομάτες ή ένα κεσεδάκι γιαούρτι υπάρχουν γη, νερό, ενέργεια, μεταφορές, εργατοώρες και χρήματα. Ο κάδος είναι το σημείο όπου καταλήγει και η αξία που δεν καταφέραμε να σεβαστούμε. 

Το παράδοξο είναι ότι ζούμε σε μια εποχή που πολλοί από εμάς μετράμε και το πεντάευρο. Κοιτάμε τις τιμές στο σούπερ μάρκετ, συγκρίνουμε προϊόντα, ψάχνουμε προσφορές, κόβουμε έξοδα από όπου μπορούμε και σκεφτόμαστε δύο φορές πριν αγοράσουμε κάτι που θεωρούμε ακριβό. Την ίδια στιγμή μπορεί να πετάμε τρόφιμα αξίας δεκάδων ευρώ χωρίς να τσιγκουνευόμαστε καθόλου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2023 στη χώρα μας καταγράφηκαν περίπου 2,09 εκατομμύρια τόνοι απορριφθέντων τροφίμων, δηλαδή περίπου 201 κιλά ανά κάτοικο. Το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον υπολόγισε ότι το 2022 σπαταλήθηκαν περίπου 1,05 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων σε νοικοκυριά, εστίαση και λιανεμπόριο. Περίπου το 19% των τροφίμων που ήταν διαθέσιμα στους καταναλωτές κατέληξε να μη καταναλωθεί, ενώ τα νοικοκυριά ευθύνονταν για περίπου το 60% αυτής της σπατάλης».

                                                               (Λ. Σταμπούλογλου-protagon.gr)

«Όταν σε σύνολο περίπου 1,5 εκατομμυρίου οφειλετών, έκαναν αίτηση για να μπουν στις 72 δόσεις μόλις 32.000 οφειλέτες, τι σας λέει εσάς ότι στις 120 δόσεις θα μπουν πολλοί περισσότεροι; Επειδή είναι περίπου διπλάσιες; Ελάτε τώρα. Απλώς θα μπουν κάποιοι που έχουν ανάγκη την φορολογική ή την ασφαλιστική ενημερότητα, θα δώσουν μια ή δυο δόσεις πληρώνοντας ένα 100άρικο (30 ευρώ είναι η ελάχιστη δόση και η συντριπτική πλειοψηφία χρωστά ως 3000 ευρώ) κι ύστερα θα την εγκαταλείψουν. Ακριβώς ό,τι έγινε και με τις 72 δόσεις. 

Και καλά να μην πληρώνουν τα χρέη τους προς την εφορία, αυτό για κάποιους είναι κατανοητό. Κάνουν αντίσταση στο κράτος που είναι αδικητής. Αλλά εδώ δεν πάνε να ρυθμίσουν ούτε τα χρέη τους στα ασφαλιστικά ταμεία. Δεν λέω να πληρώσουν, λέω να ρυθμίσουν. Ούτε αυτό δεν κάνουν. Που σημαίνει ότι αύριο δεν θα πάρουν σύνταξη ή θα πάνε στην εθνική σύνταξη, κάτω απ’ το 500άρικο. Αυτό τώρα δεν ισοδυναμεί με πυροβολισμό στον ίδιο τους τον εαυτό, όταν αυτός θα χει γεράσει; Τι να πω…»

                                                                              (Δ. Καμπουράκης-liberal.gr)