Ρήσεις...

 

Απόψεις...

 

 «Η νέα τάση πληροφόρησης έχει ενσωματώσει τις συνοπτικές ευανάγνωστες ειδήσεις καθώς διαμορφώνονται νέες μορφές συλλογικής κουλτούρας Πάνω από 130 εφημερίδες έκλεισαν ή εξαγοράστηκαν το 2023 στη χώρα, ή με άλλα λόγια 2,5 κάθε εβδομάδα. Ως τα τέλη του 2024, οι ΗΠΑ θα απολέσουν το ένα τρίτο των εφημερίδων τους σε κάτι λιγότερο από είκοσι χρόνια.

Ο Μπέζος, ο ιδρυτής της Amazon, αγόρασε την Washington Post το 2013 για περίπου 250 εκατομμύρια δολάρια. Ο Σουν Σιόνγκ, δισεκατομμυριούχος βιοτεχνολογίας και νεοφυών επιχειρήσεων, αγόρασέ τους Los Angeles Times το 2018 έναντι 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Μαρκ Μπένιοφ, ιδρυτής του γίγαντα λογισμικού Salesforce, αγόρασε το περιοδικό Time μαζί με τη σύζυγό του, για 190 εκατομμύρια δολάρια το 2018».

                                                                  (Άρης Πορτοσάλτε- Liberal.gr)

«Το Παλαιστινιακό κρατά από το 1948 και δεν επιλύεται διότι η μια πλευρά, η παλαιστινιακή, θεωρεί ως οριστική λύση την εξαφάνιση της κρατικής υπόστασης του Ισραήλ. Αυτή η προοπτική αποτελεί την ταυτότητα - όχι μέρος της - των Παλαιστινίων. Όλες οι άλλες λύσεις είναι απλώς τα ενδιάμεσα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Και αυτή δεν είναι η πεποίθηση κάποιων φανατισμένων ηγεσιών, είναι η πεποίθηση της μεγάλης πλειοψηφίας των Παλαιστινίων. Γίνεται αμέσως αντιληπτό γιατί δεν έχει βρεθεί λύση επί τόσες δεκαετίες και ούτε πρόκειται να βρεθεί στο μέλλον, αν δεν επανεκπαιδευθούν οι Παλαιστίνιοι στις αρχές της ειρηνικής συμβίωσης».

                                                                   (Σ.Μουμτζής- liberal.gr)

«Το δεύτερο ακριβότερο «καλάθι» έχει η Ελλάδα μεταξύ πέντε ευρωπαϊκών χωρών, στις οποίες συγκαταλέγονται χώρες με αρκετά υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, όπως η Γερμανία και η Ισπανία, αλλά και με χώρες με παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτά της Ελλάδας από πλευράς εισοδημάτων και μεγέθους της αγοράς, όπως η Πορτογαλία και αναπτυσσόμενες οικονομίες, όπως η Ρουμανία.Αυτό προκύπτει από τη σύγκριση τιμών που πραγματοποίησε η «Καθημερινή» σε 15 προϊόντα σούπερ μάρκετ, δημιουργώντας ένα τυπικό «καλάθι» από βασικά είδη διατροφής, ατομικής υγιεινής, ειδών νοικοκυριού και βρεφικής φροντίδας».

                                                                 (Δ.Μανιφάβα-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ )

 «Σε μια χώρα που έχουμε ισχυρό ιδιωτικό τομέα στα πάντα, ο Αριστερός μεσαιωνικός  κρατισμός αρνείται την τριτοβάθμια εκπαίδευση! Κι όμως, έχουμε: Ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς. Ιδιωτικά νηπιαγωγεία.  Ιδιωτικά Δημοτικά σχολεία. Ιδιωτικά Γυμνάσια. Ιδιωτικά Λύκεια.  Ιδιωτικά φροντιστήρια. Ιδιωτικά ιδιαίτερα μαθήματα.Ιδιωτικά κολλέγια.

Προσέξτε: Όλες αυτές οι δραστηριότητες του ιδιωτικού τομέα ΔΕΝ ενοχλούν το ΚΚΕ και την Αριστερά. Άλλωστε πώς θα προπαγανδίσουν και πώς θ’ «αλιεύσουν» στελέχη και ψηφοφόρους στα μικρά παιδιά; Ενώ στα πανεπιστήμια της ασυδοσίας μπορούν και παραμπορούν και λογαριασμό δεν δίνουν. Επιπλέον, όλος ο ιδιωτικός τομέας που ασκεί δραστηριότητα στην Παιδεία, ουδόλως υποβαθμίζει τον ρόλο των κρατικών σχολείων. Αντιθέτως οι έρευνες και τα μετρήσιμα δεδομένα (PISA κλπ) δείχνουν καθαρά το πρόβλημα».

                                                              (N. Γ.Σακελλαρόπουλος- emvolos.gr)

Εδώ... γελάμε

                                                                                                           (Ηλ.Μακρής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
 

Απόψεις...

 

«Το δημογραφικό πρόβλημα συρρικνώνει το μέγεθος της παραγωγικής ικανότητας της χώρας, καθώς και το μέγεθος της αγοράς. Με αποτέλεσμα τη συνολική συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και του πλούτου, που παράγεται στη χώρα. Και αυτό το παρατηρούμε γύρω μας καθημερινά. Παντού διαβάζουμε ότι οι επιχειρήσεις δεν βρίσκουν προσωπικό για να καλύψουν τις θέσεις απασχόλησης που ανοίγονται. 

Διαβάζουμε επίσης ότι η Ελλάδα είναι μια «μικρή αγορά», οπότε οι κανόνες του ανταγωνισμού με δυσκολία βρίσκουν εφαρμογή. Και ο μειωμένος παραγόμενος πλούτος με τη σειρά του δεν επιτρέπει ούτε στους πολίτες να ευημερήσουν, αλλά ούτε και στο κράτος -που ζει από τη φορολόγηση των παραγόμενων εισοδημάτων- να τους προσφέρει ποιοτικές υπηρεσίες, που θα τους κάνουν να αισθάνονται ικανοποιημένοι με το σήμερα και ασφαλείς για το αύριο. Διότι τα φορολογικά έσοδα που προκύπτουν είναι μειωμένα και ανισοκατανέμονται. Αφού θα πρέπει σε μεγάλο βαθμό να καλύψουν τις υποχρεώσεις του κράτους προς τους συνταξιούχους, που αυξάνονται με δυσανάλογα γρήγορο ρυθμό.  

Όπως αναφέρει και η έκθεση του ΚΕΦΙΜ, η έλλειψη κεφαλαιοποιητικού συστήματος συνταξιοδότησης, αναγκάζει τους «λίγους» σημερινούς εργαζόμενους να χρηματοδοτούν τους «πολλούς» συνταξιούχους, μέσω εισφορών και φορολόγησης. Για να αντιληφθούμε ακόμα καλύτερα το μέγεθος του προβλήματος, υπολογίζεται ότι το 2050 ο κάθε εργαζόμενος μέσω των συνταξιοδοτικών εισφορών του, θα καλύπτει τις ανάγκες τριών συνταξιούχων».

                                                                          (Κ.Χαροκόπος- liberal.gr)

«H επιστολική ψήφος προβλέπεται στην πλειοψηφία των χωρών της ΕΕ. Έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδος, το 2020, υπολόγιζε ότι περί τους 500.000 νέους, κατά κύριο λόγο, ανθρώπους, επέλεξαν από το 2009 έως το 2019, να ζήσουν μακριά από την Ελλάδα. Σε όσους επέλεξαν να ζουν στο εξωτερικό, θα πρέπει να προσθέσει κανείς περί τους 40.000 νέους, οι οποίοι σπουδάζουν αυτή την ώρα σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Θα πρέπει, όμως, να προστεθούν και οι χιλιάδες, νέοι και πάλι, που σε μια χώρα με την τουριστική βιομηχανία να αποτελεί «ατμομηχανή» για την οικονομία της, περνούν πέντε ή έξι μήνες τον χρόνο, μακριά από τη μόνιμη κατοικία τους, συχνά σε διαφορετικό μέρος κάθε χρόνο. 

Η αποχή αποτελεί ίσως τον κυριότερο αντίπαλο για τις πολιτικές δυνάμεις και θα εξακολουθήσει να γιγαντώνεται όσο αυτό δε γίνεται αντιληπτό. Η καθιέρωση της επιστολικής ψήφου θα μπορούσε να αποτελεί μια διέξοδο. Η δυνατότητα συμμετοχής στις εκλογές, χωρίς να χρειάζεται κάποιος να ταξιδέψει στην Ελλάδα ή να διανύσει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να βρεθεί στο ελληνικό προξενείο, να μεταβεί στον τόπο κατοικίας του, στο χωριό του ή να αφήσει την εργασία του για να ψηφίσει, θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος για την αύξηση της συμμετοχής.

Το βέβαιο είναι ότι η επιστολική ψήφος αποτελεί την αποκατάσταση μιας αδικίας, τη διασφάλιση της ισότητας κατά κάποιο τρόπο, ανάμεσα στους πολίτες και το ύψιστο δικαίωμα του εκλέγειν. Γι’ αυτό και αποτελεί κομβική μεταρρύθμιση».

                                                                                (Λ. Μπόλα -liberal.gr)

Ρήσεις...

 

Απόψεις...

 

@ Ζευγάρι gay δίνει σπέρμα σε φιλικό τους ζευγάρι λεσβιών. Αργότερα "τα σπάνε" και η διαφορά καταλήγει στο δικαστήριο. Οι άνδρες ισχυρίζονται ότι η (πρώην) φίλη τους δέχθηκε να γίνει παρένθετη μητέρα και οι γυναίκες ότι ο (πρώην) φίλος ήταν δωρητής σπέρματος. Χαρτιά δεν υπάρχουν. Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο και με ποιον τρόπο; Τα νομικά αδιέξοδα και τα ηθικά τέρατα που προκύπτουν από αυτούς τους νεόκοπους μηχανισμούς παραγωγής παιδιών, με τους οποίους για ένα παιδί μπορούν να εμπλέκονται μέχρι και 5 "γονείς", αναλύω σε άρθρο μου που θα ανέβει στο capital.gr αύριο (σήμερα, μετά τα μεσάνυχτα) με τίτλο: Πολύπλοκα προβλήματα, απλοϊκές "λύσεις". 

@  Δηλαδή τι θα αναγράφεται στο πιστοποιητικό γέννησης ή υιοθεσίας από ζευγάρι γυναικών; Όνομα Πατρός: Ελένη, Όνομα μητρός: Αννα; Και το παιδί θα λέγεται "του Ελένη και της Άννας'; Και από ζευγάρι ανδρών: Όνομα Πατρός: Χρήστος, Όνομα μητρός: Χαράλαμπος; Του Χρήστου και της Χαράλαμπος; Το τεκμήριο πατρότητας θα συνεχίσει να ισχύει σε ζευγάρι γυναικών; Τι θα λέει η απόφαση; Σύμφωνα με το τεκμήριο πατρότητας, πατέρας είναι η Ελένη; Μιας γελοιότητας μύριες έπονται. Με μια προσφυγή στο δικαστήριο θα καταπέσουν όπως έγινε στην Ιταλία. (Λινκ στο πρώτο σχόλιο.)

@ Μετά τους τρεις Καλιφορνέζους (που σας παρουσίασα πριν μερικές μέρες), που έγιναν οι πρώτοι στις ΗΠΑ μπαμπάδες - και οι τρεις - ενός παιδιού, τη σκυτάλη παίρνει ένα άλλο τρίο gay. Ο Ben, ο Mitch και ο Benjamin είναι τρεις σύντροφοι που ξεκίνησαν τη νομική διαδικασία για να γίνουν επίσημα γονείς ενός παιδιού που απέκτησαν με παρένθετη μητέρα. 

Αρχικώς πήγαν σε ένα γραφείο υιοθεσίας αλλά λόγω της μη "παραδοσιακής" σχέσης το τρίο βρήκε μόνο τρεις μητέρες που ήταν πρόθυμες να δώσουν το παιδί τους, όμως φαίνεται ότι τα προσφερόμενα παιδιά δεν ικανοποιούσαν τις προδιαγραφές τους. Οπότε, διαφήμισαν την επιθυμία τους στο διαδίκτυο, ψάχνοντας για παρένθετη μητέρα, αποκαλώντας τους εαυτούς τους «ένας κόσμος που θέλει να υιοθετήσει. Η καμπάνια δούλεψε, καθώς 30 με 40 γυναίκες προσέγγιζαν τους άνδρες κάθε εβδομάδα! Οι άνδρες, που διαμένουν όλοι μαζί στο Λος Άντζελες με την κόρη τους, ελπίζουν να αποκτήσουν άλλα δύο παιδιά μέσω παρένθετης μητρότητας.

@ H Rebekah Wilson (αριστερά με τα μακριά μαλλιά) έκανε παιδί ενώ ήταν παντρεμένη με την Kris Williams (δεξιά). Δεν πήγε σε τράπεζα σπέρματος, αλλά προτίμησε κάποιον γνωστό της - το άρθρο δεν διευκρινίζει αν η σύλληψη έγινε με φυσικό τρόπο ή υποβοήθηση. Το ζευγάρι των κυριών μεγάλωσε το παιδί μέχρι την ηλικία των 2 ετών, οπότε τα "έσπασαν" (συμβαίνουν αυτά και στα καλύτερα ομοφυλόφιλα ζευγάρια) και η Rebekah πήρε το παιδί και πήγε να ζήσει με τον δότη σπέρματος και βιολογικό του πατέρα, με τον οποίον απ' ό,τι φαίνεται κάτι "έπαιζε" και πριν. 

Η Kris πήγε στα δικαστήρια διεκδικώντας την... πατρότητα του παιδιού (είναι η ιστορία που σας παρουσίασα ελαφρώς παραλλαγμένη αλλάζοντας τα ονόματα σε Άννα, Βάσω και Γιάννης). Η θέση της Kris ήταν νομικώς ακλόνητη: τα παιδί γεννήθηκε ενόσω ήμασταν παντρεμένες με την Rebekah, άρα είμαι εγώ ο πατέρας! Διεκδικώ συνεπιμέλεια! Όμως ο δικαστής απέρριψε την αγωγή (με κάποιο δικονομικό σκεπτικό) λέγοντας ουσιαστικά: άσε το ζευγάρι ήσυχο! Δεν θα διαστρέψουμε τη φύση.Το απίστευτο είναι ότι την απόφαση αυτή, που κάθε λογικός άνθρωπος επικροτεί, την καταδίκασε η προοδευτικουριά των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντάς την παράνομη!

                                                                 (Θ.Τζήμερος Δημιουργία Ξανά)

Εδώ... γελάμε

                                                                                                    (Α.Πετρουλάκης- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)