Εδώ ... γελάμε

  

                                                                                                 (Α.Πετρουλάκης- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Απόψεις...

 

@Η ελεύθερη αγορά, την οποία υπερασπίζομαι σθεναρώς, έχει τους κανόνες της: θέλει μια εταιρεία να προπαγανδίζει τη νέα "κανονικότητα"; Μπορεί ελεύθερα να το κάνει. Μπορώ και εγώ όμως, ως καταναλωτής, να μην ξαναγοράσω προϊόντα της. Έχετέ το υπόψη αυτό, εάν χρειαστείτε καινούργιο στρώμα. 

Η διαφήμιση  που βλέπετε είναι του 2022, την οποία με μεγάλο καμάρι προέβαλε η εταιρεία. Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε εάν αύξησε ή μείωσε τις πωλήσεις της MEDIA STROM. Διότι μία αντίστοιχη woke ιδέα του marketing της εταιρείας Victoria's secret με υπέρβαρες, κόντεψε να την χρεοκοπήσει οπότε ξαναγύρισαν πανικόβλητοι στα παραδοσιακά καλλίγραμμα μοντέλα. Η διαφορά είναι απλή: είναι άλλο να αποδέχομαι τη διαφορετικότητα, και άλλο να την προβάλλω ως πρότυπο. 

Στην περίπτωση της διαφήμισης της MEDIA STROM, υπάρχει και μια άλλη διαφορά: η αποδοχή της διαφορετικότητας αφορά την απόφαση των δύο αντρών (μαύρων, άσπρων, κίτρινων, κόκκινων - δεν μας ενδιαφέρει) να κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι. Όχι όμως το εμφανιζόμενο ως δικαίωμά τους να υιοθετήσουν παιδί και να το βάζουν να κοιμάται μαζί τους. Όπως βλέπετε, το παιδί είναι λευκό, άρα είναι υιοθετημένο. 

Ε, όχι λοιπόν! Δεν φτάνει που βίωσε την τραγωδία της ορφάνιας ή της απόρριψης, γι' αυτό άλλωστε προσφέρθηκε προς υιοθεσία, θα πρέπει να βιώσει ισοβίως και την τραγωδία της έλλειψης μάνας! Η μάνα, πραγματική ή θετή, είναι ο πυρήνας της οικογένειας. Η μάνα γεννάει. Η μάνα αγκαλιάζει και χαϊδεύει το παιδί της ακόμα και όταν ενηλικιωθεί. (Η Ελληνίδα μάνα μερικές φορές το παρακάνει...) 

Δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη μάνα δύο μαντράχαλοι, όσο στοργικοί και πολιτισμένοι κι αν είναι! Το ίδιο το παιδί, ενστικτωδώς, δεν μπορεί να το βιώσει αυτό. Ένα κορίτσι 17 χρόνων θα τρέξει στην αγκαλιά της μάνας του! Θα τρέξει και στην αγκαλιά των μαντραχαλάδων;

Υ.Γ. Όλα αυτά προέρχονται από μια διαστροφή της διαφήμισης: να μην μιλάει για το προϊόν, αλλά να αποκτήσει πολιτικό – κοινωνικό λόγο, στοχεύοντας δήθεν σε ισχυρότερους δεσμούς με το κοινό, εκμεταλλευόμενη τις trendy αντιλήψεις. Αυτό, εξ ορισμού, και το γράφω ως επαγγελματίας διαφημιστής, είναι παραπλάνηση: ένα στρώμα, ή ένα μπουκάλι γάλα, έχει κάποιες ιδιότητες. Γι' αυτές θα έπρεπε να το επιλέγουν οι καταναλωτές του. 

Όταν μια εταιρεία παρακάμπτει την ουσία και επενδύει σε επικοινωνιακή συσκευασία, λυπάμαι, αλλά θα έχει και τα επίχειρα των επιλογών της. Εγώ, ας πούμε, που έτυχε το 2022 να ψάχνω για στρώμα, απέκλεισα την MEDIA STROM, διά βίου, από τις επιλογές μου. Την ενημερώνω ότι έχω αρκετά σπίτια και χρειάζομαι πολλά στρώματα. Ας πουλήσει στο λοατκάτο.

@ Φανταστείτε μια οργάνωση που χρηματοδοτεί τρομοκράτες, που προσλαμβάνει δολοφόνους ως διευθυντές σχολείων, που κάνει πλύση εγκεφάλου σε παιδιά εντάσσοντάς τα στον ισλαμικό φονταμενταλισμό, που προπαγανδίζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τη δολοφονία ανθρώπων μόνο και μόνο επειδή είναι μέλη μιας διαφορετικής θρησκείας.Μια τέτοια οργάνωση υπάρχει! 

Όχι δεν είναι ο ΙSIS ούτε η Αλ-Κάιντα. Ονομάζεται Οργανισμός Αρωγής και Έργων (UNRWA) και ανήκει στον ΟΗΕ! Έχει συγκεντρώσει δισεκατομμύρια δολάρια από δυτικές χώρες, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να είναι ο κύριος δωρητής. (Εκατομμύρια έχει δώσει και συνεχίζει να δίνει και η Ελλάδα. Παρά την οικονομική κρίση, το 2009 δώσαμε 4,5 εκατομμύρια δολάρια. 

Για χρόνια, η UNRWA καλύπτεται από μυστικότητα με ελάχιστη λογοδοσία προς τα έθνη δωρητές – ενώ παράλληλα χρησιμεύει ως βάση για τις αραβικές τρομοκρατικές επιχειρήσεις. Οι τρομοκράτες έχουν χρησιμοποιήσει εγκαταστάσεις του ΟΗΕ ως βάσεις εκτόξευσης πυραύλων, δάσκαλοι εκπαιδεύουν μισό εκατομμύριο παιδιά κάθε μέρα για να γίνουν μάρτυρες του Ισλάμ. 

@ Δανειστήκαμε με το 2ο μεγαλύτερο επιτόκιο στην Ευρώπη, μεγαλύτερο από το μεσοσταθμικό επιτόκιο των δανείων που έχουμε ήδη συνάψει. Δηλαδή, κάθε νέος δανεισμός που ανακυκλώνει το χρέος μάς επιβαρύνει με επιπλέον τόκους. Όχι όμως ο Υπουργός Οικονομικών που επαίρεται για το 3,5% που "εξασφάλισε" η σοσιαλιστική Ελλάδα, όταν π.χ. η φιλελεύθερη Ελβετία για το δεκαετές ομόλογο δανείζεται με 0,86%.  

Μην ξεχνάτε ότι τώρα βρισκόμαστε σε περίοδο χάριτος. Πληρώνουμε μόνο τόκους, οι οποίοι όμως ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΑΛΜΑΤΩΔΩΣ! Μετά το 2032, θα λήξει η περίοδος χάριτος, και μάλιστα το χρέος θα αυξηθεί ΑΥΤΟΜΑΤΑ κατά 25 δισ. ευρώ, καθώς θα προστεθούν οι τόκοι δανείων του "δύσκολου" 2013 που είναι "παγωμένοι" για δύο δεκαετίες. Μετά το 2032 θα χρειαζόμαστε πάνω από 15 δισεκατομμύρια ευρώ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ για τοκοχρεωλύσια. 

Από πού θα βρεθούν αυτά τα λεφτά; Για όνομα του Θεού, ανεύθυνοι γαλαζαίοι! Πάμε ξανά για στουκάρισμα στα βράχια με το κεφάλι, και πανηγυρίζετε;

                                                            (Θ.Τζήμερος - Δημιουργία ξανά)

Ρήσεις...

 

Ειδήσεις...

 

@Συνολικά 212.000 κατοικίες εκτιμάται ότι απουσιάζουν από την ελληνική αγορά ακινήτων, βάσει μελέτης της Τράπεζας Πειραιώς, η οποία αναφέρει ότι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σήμερα οι τιμές είναι κατά 14% υπερτιμημένες συγκριτικά με το επίπεδο στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκονται, σύμφωνα με τα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας. Μάλιστα, όπως προκύπτει από τη σχετική ανάλυση, βασικός λόγος για τη μειωμένη προσφορά είναι το γεγονός ότι 170.000 ακίνητα έχουν απορροφηθεί στη δραστηριότητα της βραχυχρόνιας μίσθωσης.

@Τσιπάκι εμφύτευσε την Κυριακή για πρώτη φορά σε άνθρωπο η εταιρεία Neuralink, ιδιοκτησίας Ελον Μασκ, σύμφωνα με μήνυμα του αμφιλεγόμενου μεγιστάνα σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Ο ασθενής αναρρώνει καλά», έγραψε τη Δευτέρα ο Μασκ, για να προσθέσει ότι τα αρχικά δεδομένα της συσκευής είναι πολλά υποσχόμενα. 

Προσαρμοσμένη στην περιοχή του εγκεφάλου η οποία ελέγχει την κίνηση, η συσκευή είναι σχεδιασμένη κατά τέτοιον τρόπο ώστε να ερμηνεύει τη νευρική δραστηριότητα του ατόμου και να του επιτρέπει να ελέγχει εξωτερικές συσκευές, όπως ένα έξυπνο κινητό τηλέφωνο ή έναν υπολογιστή με τη σκέψη του και μόνο, όπως εξηγεί η εταιρεία στην ιστοσελίδα της. Το τσιπάκι βρίσκεται τώρα στο στάδιο των κλινικών δοκιμών.

@ Σε δολιοφθορά αποδίδει τη νέα ζημιά που προκλήθηκε στις 24 Ιανουαρίου στον υποθαλάσσιο αγωγό της Αίγινας η Περιφέρεια Αττικής.Δήλωσε μάλιστα ότι σήμερα, Παρασκευή, θα καταθέσει μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πειραιά για τη ζημιά στον υποθαλάσσιο αγωγό της Αίγινας.

 Μάλιστα, ο περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς, όπως αναφέρει το aegina portal, την Τετάρτη, κατά τη συνεδρίαση του ΠΕΣΥ Αττικής, ενημερώνοντας το Σώμα, σημείωσε ότι η εκτίμηση των δυτών του συνεργείου σχετικά με τον κρατήρα που εντοπίστηκε στον βραχώδη βυθό είναι ότι έγινε από εκρηκτικό μηχανισμό, λέγοντας ξεκάθαρα πως πρόκειται για την τέταρτη κατά σειρά δολιοφθορά.Ο Νίκος Χαρδαλιάς, συγκεκριμένα, ανέφερε:«

@Με δυσοίωνες προβλέψεις για ραγδαία άνοδο στα κρούσματα καρκίνου κατά τα επόμενα 25 χρόνια ολοκληρώνεται η έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, στην οποία αναλύονται τα δεδομένα των τελευταίων ετών.Συγκεκριμένα, ο Διεθνής Οργανισμός Ερευνών για τον Καρκίνο (IARC), που αποτελεί το καρκινολογικό τμήμα του ΠΟΥ, προβλέπει πως μέχρι το 2050 οι περιπτώσεις θα αυξηθούν κατά περισσότερο από 75% σε σχέση με τους τωρινούς αριθμούς.

@ Για το 30% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών που αντιστοιχεί σε 90 εκατ. μετοχές, το οποίο διέθεσε το ΤΑΙΠΕΔ, διεθνείς και Ελληνες επενδυτές εκδήλωσαν ζήτηση που ξεπέρασε τα 8 δισ. ευρώ, με την τιμή διάθεσης να ανέρχεται σε 8,2 ευρώ ανά μετοχή, αντιστοιχώντας στο ανώτατο εύρος. 

Η υπερκάλυψη της ζήτησης, συμπεριλαμβανομένων των cornerstone επενδυτών (που είχαν προσυμφωνήσει να εγγραφούν στην IPO), ξεπέρασε τις δώδεκα φορές, ενώ στην ελληνική δημόσια προσφορά υπερέβησαν τις 20.000 οι αιτήσεις επενδυτών. Η διάθεση του 30%, που ανήκε στο ΤΑΙΠΕΔ, θα αποφέρει στο Δημόσιο συνολικά έσοδα 785 εκατ. ευρώ.

                                                                    (Από τον ηλεκτρονικό Τύπο) 

 

 

Εδώ... γελάμε

 

 

 

 

Νιάρχου... συνέχεια

  

Επανερχόμαστε στο θέμα της νεοσύστατης Λεωφόρου Νιάρχου, του πιο σύγχρονου δρόμου της πόλης μας με τα πολλά… «αλλά». Και εξηγούμαστε:

1) Η νέα Λεωφόρος Νιάρχου είναι αλήθεια ότι εντυπωσιάζει. Ειδικά όταν τη δει κανεiς από ψηλά. Αν προσέξει όμως τις «λεπτομέρειες», θα διαπιστώσει ότι ο δρόμος με τις οκτώ(!) λωρίδες κυκλοφορίας για τα αυτοκίνητα προβληματίζει πάρα πολύ τους πεζούς. Κι ενώ έχουν γίνει διπλά και τριπλά πεζοδρόμια και μάλιστα μέχρι και στα χωράφια της Πεδινής, ο δρόμος έκοψε στα δύο μια ολόκληρη περιοχή που προσπαθεί πια να περάσει απέναντι από τη μία και μοναδική λειτουργική διάβαση, εκεί όπου υπάρχουν καταστήματα και πολυκαταστήματα.  Κι αυτό γιατί η πρώτη διάβαση απέχει από τη δεύτερη κοντά στο ενάμισι χιλιόμετρο! 

Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν τουλάχιστον άλλες δύο διαβάσεις μεταξύ της τωρινής πρώτης (Jumbo) και της δεύτερης (μετά τον κυκλικό κόμβο του Σκλαβενίτη); Ο δρόμος δεν έγινε, φανταζόμαστε, για να πιάνουν υψηλές ταχύτητες τα αυτοκίνητα ώστε να μην μπορούν να σταματούν στις διαβάσεις. Εκτός αυτού καλό θα ήταν επίσης πριν τις διαβάσεις να υπάρχουν πλαστικά σαμαράκια ή μεταλλικά τακάκια στο οδόστρωμα καθότι τα περισσότερα αυτοκίνητα δεν σταματούν στις διαβάσεις των πεζών. 

Ας καταλάβουμε ότι ο νέος δρόμος πρέπει να εξυπηρετεί αυτοκίνητα αλλά και πεζούς ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο οι πεζοί να προσπαθούν να πηδήξουν τα μεταλλικά στηθαία για να περάσουν απέναντι καθώς αρκετός κόσμος μετακινείται καθημερινά στην περιοχή. Η Περιφέρεια άφησε να εννοηθεί ότι θα κατασκευαστεί και μία πεζογέφυρα, πράγμα φυσικά θετικό χωρίς όμως να διευκρινίζεται το πού ακριβώς θα γίνει αυτό και πότε. Όπως είναι όμως τώρα τα πράγματα, αν έχεις αυτοκίνητο θα πας, αν είσαι πεζός «την έβαψες», κατά το κοινώς λεγόμενο. Ο δρόμος έχει γεμίσει μεταλλικές μπάρες και το μόνο που μένει πια είναι τα… διόδια.  

2) Εκατέρωθεν του συγκεκριμένου αλλά και στους παράλληλους δρόμους  υπάρχουν πολλές φοιτητικές κατοικίες. Οι  φιλοξενούμενοι φοιτητές μας λοιπόν, όπως προκύπτει και από δικές τους ανοιχτές επιστολές προς τον τύπο της πόλης,  δεν έχουν τη δυνατότητα να κινηθούν άνετα αν δεν διαθέτουν οι ίδιοι αυτοκίνητο. Αν μάλιστα θελήσει κανείς να δει τις στάσεις του αστικού μάταια θα ψάχνει, γιατί πολύ απλά… δεν υπάρχουν στάσεις όπως τις ξέρουμε. Υπάρχουν απλώς σημεία αναμονής του αστικού χωρίς κανένα στέγαστρο και χωρίς κάδους απορριμμάτων! 

Εννοείται ότι δεν υπάρχει πουθενά καμία ενημέρωση για το πότε περνάει το αστικό. Και όταν τελικά περάσει, θα σταματήσει πάνω στο ένα ρεύμα του  παράλληλου δρόμου αφού το άλλο είναι μονίμως κατειλημμένο από αυτοκίνητα, λειτουργώντας ως πάρκινγκ. Κι οι επιβάτες θα κατέβουν στον δρόμο. Και όμως, ο δρόμος θα έπρεπε να διαθέτει κανονικές στάσεις και το αστικό να σταθμεύει στο δεξί ρεύμα του παράπλευρου δρόμου κανονικά και με ασφάλεια. Φτιάχνουμε δηλαδή μοντέρνους δρόμους και σε άλλα πηγαίνουμε όπισθεν ολοταχώς; 

Αμ, το άλλο; Όταν το αστικό βγαίνει από τα Σεισμόπληκτα για να μπει στη Νιάρχου δεν χωράει να πάρει τη στροφή και πατάει και ένα μέρος του ποδηλατόδρομου. Ας ευχηθούμε να μην περνάει ποδήλατο τη συγκεκριμένη στιγμή. Επίσης, σε ένα σημείο κοντά στα τυριά «ΠΑΠΠΑ» επιτρέπεται η έξοδος από τη Νιάρχου αλλά ταυτόχρονα μπαίνουν και αυτοκίνητα από τον παράλληλο δρόμο αφού ο σχεδιασμός του δρόμου το επιτρέπει. Δεν θα έπρεπε εκεί ο δρόμος να μην δίνει τη δυνατότητα να μπεις στη Νιάρχου; 

Ακόμη, δεν έχουν προβλεφθεί εσοχές στον δρόμο για τους μεγάλους κάδους των απορριμμάτων που απλώς βρίσκονται πάνω στον δρόμο! Οι δε πινακίδες για τις διαβάσεις των πεζών που μπήκαν με επάρκεια δηλώνουν απλώς τη διάβαση από τον παράπλευρο δρόμο στον ποδηλατόδρομο. Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι να πας απέναντι χωρίς να χρειαστεί να περάσεις και το ποδήλατο πάνω από τις μπάρες… Όλα αυτά δεν πρέπει να αλλάξουν;    

Δηλαδή σαν να λέμε, οι φοιτητές -που χρειάζεται να μετακινούνται δυο και τρεις φορές την ημέρα από και προς το Πανεπιστήμιο- ας βρουν τον τρόπο. Με λίγα λόγια, ο δρόμος που συνδέει το Πανεπιστήμιο με την πόλη και περνάει από φοιτητικές γειτονιές γίνεται να μην εξυπηρετεί τους φοιτητές αλλά και όσους μετακινούνται από και προς το Παν/κό Νοσοκομείο;

3)Η καθαριότητα του δρόμου από ποιον και κάθε πότε θα γίνεται; Ήδη μετά τις λίγες πρώτες εβδομάδες λειτουργίας του τα σκουπίδια (ειδικά τα πλαστικά μπουκάλια) είναι πάρα πολλά. Φυσικά την ευθύνη φέρουν οι «πρωτόγονοι» που έχουν μάθει να τα εκτοξεύουν από τα αυτοκίνητα αλλά αφού δεν τιμωρείται κανείς (ελλείψει καμερών κυκλοφορίας), κάποιος πρέπει να καθαρίζει και τον δρόμο. Αλλιώς, πολύ σύντομα θα έχουμε κι εδώ την πρωτιά του πιο βρώμικου νέου δρόμου στη χώρα! Αν η Εγνατία Οδός δεν καθάριζε συνεχώς τα πρανή τοι δρόμου από πάσης φύσεως απορρίμματα θα ήμασταν χειρότεροι και από κάτι περιοχές στο Μπαγκλαντές ή την Ινδία που, όπως δείχνουν τα ντοκιμαντέρ, είναι κανονικοί σκουπιδότοποι. Άρα;

4) Εκείνο το τροχόσπιτο αλήθεια που έχει εγκατασταθεί κανονικά κάτω από τον ανισόπεδο κόμβο και το οποίο είναι πηγή ρύπανσης με ό,τι σκουπιδαριό υπάρχει γύρω του μαζεύοντας εκεί όλα τα αδέσποτα που βγαίνουν από το Πανεπιστήμιο τι ακριβώς ρόλο παίζει; Γιατί δεν απομακρύνεται; Αόρατο είναι για την Περιφερειακή αρχή που έχει και την ευθύνη του συγκεκριμένου δρόμου; Δεν συνιστά κατάληψη δημόσιου χώρου και μάλιστα σε ιδιαίτερα ευαίσθητο κυκλοφορικά σημείο; Αν είναι έτσι να ψάξουν κι  άλλοι «εναλλακτικοί» χώρους ανάμεσα στον δρόμο και να εγκαταστήσουν εκεί την πραμάτεια τους.     

5)Αποτελεί θετικό σημείο το ότι ο κ. Περιφερειάρχης δήλωσε τελευταία ότι  τον ενοχλεί το γράψιμο στους τοίχους, ενημερώνοντας και για την πολιτική της Περιφέρειας σε σχέση με τα πανό και τις αφίσες στο οδικό δίκτυο ευθύνης της, που έχει δώσει εντολή να κατεβαίνουν άμεσα και να υποβάλλονται και μηνύσεις. Είναι μια αρχή να εκπολιτιστούμε κι εμείς, αν όμως η πρόθεση γίνει τελικά πράξη.

Στάση αστικού με απλή πινακίδα, χωρίς στέγαστρο, χωρίς κάδο απορριμμάτων, χωρίς ώρες διέλευσης του λεωφορείου. Οι μεγάλοι κάδοι μέσα στον δρόμο. Η διάβαση των πεζών φτάνει απλώς μέχρι τον ποδηλατόδρομο...

Έξοδος από τον παράδρομο αριστερά στη Νιάρχου την ίδια στιγμή που από εκεί υπάρχει έξοδος δεξιά προς τον παράδρομο. Μέχρι και στο αντίθετο ρεύμα μπαίνουν αυτοκίνητα... 

Το τουριστικό περίπτερο του ανισόπεδου κόμβου. Αόρατο για την Περιφερειακή αρχή. Οι πλάκες πεζοδρομίου σε χρήση εισόδου...

                                                     Γιατί όχι,  πριν τις διαβάσεις των πεζών;

Ποιότητα καθημερινού πολιτισμού...

 

Παρατηρώντας κανείς τα δεκάδες υπέροχα -και ευρηματικά- γλυπτά με τα οποία ο κ. Παπαγιάννης διακόσμησε την είσοδο του χωριού του στο «Ελληνικό» και τα οποία προκύπτουν από τα κατ’ έτος συμπόσια που διοργανώνονται στο εκεί μουσείο του, δεν μπορεί να μην κάνει την απογοητευτική σύγκριση με τα βανδαλισμένα και ακρωτηριασμένα γλυπτά που βλέπει το σύνολο των επισκεπτών της πόλης, χρόνια τώρα, στο παραλίμνιο πάρκο Κατσάρη.

Αναρωτιέται, μάλιστα, διπλά κανείς όταν ακούει τον Δήμαρχο της πόλης να δηλώνει, για παράδειγμα, στο κανάλι της Βουλής ότι θα δώσει έμφαση στον καθημερινό πολιτισμό, στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα σχετικά με το τουριστικό προϊόν. Τι είδους πολιτισμός όμως είναι αυτός που δεν επιτρέπει να τοποθετηθούν όμορφα γλυπτά σε διάφορα σημεία της πόλης ώστε και να αντικαταστήσουν τα ακρωτηριασμένα και ρυπαρά ή να δώσουν μια νέα πνοή στον καθημερινό της πολιτισμό, αφού όπως παρατηρεί κάποιος εύκολα σε άλλους τουριστικούς προορισμούς, οι επισκέπτες αρέσκονται ιδιαίτερα να βλέπουν και να φωτογραφίζουν κάτι μοντέρνο, όμορφο, αλλιώτικο;  

Φανταζόμαστε ότι και ο κ. Παπαγιάννης του οποίου τα γλυπτά έδωσαν μια άλλη ώθηση στο αισθητικό (και παιδευτικό) κομμάτι της πόλης -αρκεί να δει κανείς εκείνα στο Πανεπιστήμιο, στη γωνία του παραλίμνιου ή στη Ζωσιμαία Ακαδημία- είναι σίγουρο ότι θα έδινε και πάλι τις αρμόζουσες λύσεις. Αλλά του το ζήτησε άραγε κανείς; 

Το αποτέλεσμα πάντως, παρατηρώντας ειδικά τα συγκεκριμένα δύο γλυπτά της φωτογραφίας που βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση καθ' όλη τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας του κ. Μπέγκα, μιλάει από μόνο του. Δηλαδή οι τοπικοί μας άρχοντες δεν περνούν ποτέ από εκεί, περνούν αλλά κοιτάζουν αλλού ή δεν τους ενδιαφέρει καν τι βλέπουν; Γιατί κάτι άλλο δεν μπορεί να ισχύει. Και είναι κρίμα για την πόλη. Για να μην σχολιάσουμε την τύχη των γλυπτών στο Άλσος, κάτι που δεν θα συναντήσει κανείς ούτε σε χώρες τριτοκοσμικές, όπως αρεσκόμαστε να τις αποκαλούμε, οι οποίες όμως κάνουν συνεχώς και σταθερά βήματα προόδου. 

Όπως λέει και ο ίδιος ο κ. Παπαγιάννης: «Στον τόπο μας τα έργα τέχνης βανδαλίζονται και αυτό δεν περιποιεί τιμή, είναι μάλλον βαρβαρότητα. Οι δήμοι δεν δείχνουν, κατά κανόνα, ιδιαίτερη φροντίδα για τα γλυπτά που τοποθετούνται σε δημόσιο χώρο. Τα αφήνουν ρυπαρά, αφώτιστα, με χώρους απεριποίητους και αντί να παίξουν τον παιδευτικό τους ρόλο, συμβαίνει το αντίθετο. Βέβαια, όλα αυτά εξαρτώνται και από το επίπεδο του κόσμου, πόσο σέβεται την τέχνη και πόσο την έχει ανάγκη».

Θα αλλάξει κάτι άραγε αυτή τη φορά  ή θα μείνουμε πάλι στη θεωρία και στο «άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε;» 

                                     Γλυπτά στο πάρκο Κατσάρη

                                                                      Γλυπτά στο Άλσος

                                            Γλυπτά του Θ. Παπαγιάννη στο Ελληνικό

                                          Γλυπτά από διάφορες πόλεις του κόσμου