Απόψεις...

 

 «Πριν λίγες μέρες, επισκέφθηκε το Αμύνταιο Φλώρινας «αντιπροσωπεία αγωνιστών» από τις Σκουριές Χαλκιδικής (!!!) και απαίτησε από τις δημοτικές αρχές να σταματήσουν την ανέγερση ενός data center που έχει αδειοδοτηθεί, για λόγους -είπαν- προστασίας του περιβάλλοντος. Είναι τα παρακλάδια του ίδιου μπλοκ, που αντιτίθεται «δυναμικά και αγωνιστικά» στις μπαταρίες στην Αρκαδία, στα data centers στην Φλώρινα ή στα καλώδια υψηλής τάσης στην Κρήτη. Βεβαίως, και τα κινητά τους (με τις μπαταρίες λιθίου) χρησιμοποιούν, και την Τεχνητή Νοημοσύνη (από τα data centers) επιστρατεύουν, και φθηνό ρεύμα για τα ξενοδοχεία και τις βίλες τους στις παραλίες της Μεγαλονήσου απαιτούν.

Κι έτσι, οι αυτόκλητοι υπερασπιστές των 86 μόνιμων κατοίκων (τόσοι είναι) της ορεινής Δόριζας Αρκαδίας μπλοκάρουν επ’ αόριστον μια στρατηγική επένδυση, διότι δεν ανέχονται να βλέπουν στην απέναντι πλαγιά μια συστοιχία μπαταριών ίση με έξι μεσαίου μεγέθους κοντέινερ, διότι τόσος είναι ο όγκος τους. Αν όμως είχαν έρθει τίποτα θηριώδεις μπουλντόζες της ΔΕΗ σαν πολυκατοικίες και ξεκοίλιαζαν το βουνό για να βγάζουν κάρβουνο, δεν θα είχαν πρόβλημα.

Στη δε ηρωική Κρήτη, θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι το πανάκριβο ρεύμα τους, διότι ούρλιαζαν μέχρι τώρα να γίνει η ηλεκτρική διασύνδεση με την ηπειρωτική Ελλάδα, πλην τώρα που έγινε δεν θέλουν τα καλώδια που θα διανείμουν αυτό το ρεύμα στο νησί. Καθότι οι στύλοι «βρωμίζουν τα περήφανα βουνά» της».

                                                                             (Δ.Καμπουράκης-liberal.gr)

«Τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει μια συζήτηση για το αν πράγματι αυτό που υφίστανται οι γυναίκες στην Ισλαμική Δημοκρατία είναι καταπίεση ή όχι. Κυκλοφορούν ευρέως κάποια κείμενα στα social media, από «ειδικούς» που προσπαθούν να στρογγυλέψουν, στην καλύτερη, ή και να αποδομήσουν εντελώς την πραγματικότητα. Δεν είναι υποχρεωτικές οι μαντίλες, γράφουν, οι γυναίκες στο Ιράν έχουν τρομερά καλή θέση, δεν καταπιέζονται, όλα αυτά είναι δυτική προπαγάνδα. Ή, αν καταπιέζονται και λίγο, δεν καταλαβαίνετε εσείς, τα βλέπετε όλα με «δυτικό βλέμμα». 

Την Κυριακή 8 Μαρτίου, που ήταν, υποτίθεται και η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ξεκίνησε και μια άλλη συζήτηση: οι γυναίκες καταπιέζονται και στη Σαουδική Αραβία, ήταν το ρεζουμέ, αλλά εκεί δεν πάνε να τις σώσουν οι ΗΠΑ, επειδή είναι σύμμαχός τους. Και τι μας νοιάζει εμάς αυτό;. Οταν η θρησκεία γίνεται ο υπέρτατος νόμος, μπορούν να συμβούν τα πάντα. Διότι η θρησκεία είναι θέμα ερμηνείας. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στο Ιράν και στο Αφγανιστάν και στη Σαουδική Αραβία και σε άλλες χώρες, όπου ο ισλαμικός νόμος επικρατεί κάθε Δικαίου. Μαζεύεται μια ημέρα το ιερατείο και λέει χιτζάμπ. Μετά μπορεί να πει μπούργκα. Μετά κάτι άλλο, δεν έχει σημασία. Τα καθεστώτα βολεύονται μια χαρά πίσω από αυτό, διότι έτσι ελέγχουν τον πληθυσμό. Οι γυναίκες είναι το προφανές θύμα. 

Το έλεγε μια ιρανή αυτοεξόριστη στο BBC: «Δεν υπάρχει χειρότερη μορφή ελέγχου από εκείνον τού τι φοράς. Ελέγχοντας τις γυναίκες, ελέγχουν τους πάντες. Διότι οι άντρες που δεν ελέγχουν τις γυναίκες τους, τιμωρούνται κι αυτοί». Οσοι βλέπουν ότι στο Ιράν όλα είναι μια χαρά και οι γυναίκες «μόνο» πρέπει να καλύπτονται, δεν βλέπουν καν την κορυφή του παγόβουνου: Την πολυγαμία, την απουσία ισονομίας, την κακοποίηση και την αδυναμία να προσφύγουν στις Αρχές. Δεν βλέπουν τα εκατομμύρια που ζουν έξω από την Τεχεράνη και τις μεγάλες πόλεις, χωρίς δικές τους περιουσίες, δικαιώματα, δουλειές, εισόδημα και διέξοδο από την πατρωνία κάποιου άντρα. Ή και τη σκλαβιά σε αυτόν. Που πρέπει να κοιτάνε χαμηλά, να μην αντιμιλάνε, να τρώνε ξύλο αδιαμαρτύρητα και να λιθοβολούνται αν τις βιάσει κάποιος. 

Παντού υπάρχουν, για όλα αυτά, μαρτυρίες και καταγγελίες και στοιχεία από διεθνείς οργανισμούς. Δεν θέλουν να το δουν, όμως. Προτιμούν να βλέπουν τις προνομιούχες γυναίκες του κέντρου της Τεχεράνης, που λειτουργούν και σαν «διαφημιστικό φυλλάδιο» για το καθεστώς».

                                                                           (Μ. Δεδούση-protagon.gr)