Απόψεις...

 

«Τα όρια μεταξύ φανταστικού και πραγματικού έχουν σχεδόν καταργηθεί. Ολα όσα βλέπουμε ή διαβάζουμε μοιάζουν AI generated, ακόμα και αν είναι βέρα αληθινά. Τι θα αφήσει άραγε στον ψυχισμό μας αυτή η θολή πραγματικότητα; 

Οπως είχε γράψει, προφητικά σχεδόν, πριν από έναν χρόνο η Τζία Toλεντίνο στον New Yorker: «Ψεύτικες εικόνες αληθινών ανθρώπων, πραγματικές εικόνες ψεύτικων προσώπων· ψεύτικες ιστορίες για πραγματικά γεγονότα, αληθινές ιστορίες για ανύπαρκτα πράγματα. Ψεύτικες λέξεις που εξαπλώνονται σαν τα αγριόχορτα σε επιστημονικές δημοσιεύσεις, σε προφίλ γνωριμιών, σε email και μηνύματα, σε ειδησεογραφικά μέσα, σε feed κοινωνικών δικτύων, σε αγγελίες εργασίας και αιτήσεις […] Οι λέξεις θολώνουν, οι εικόνες θολώνουν, και δημιουργείται μια συνθήκη που μας κάνει να αποσυνδεόμαστε από την πραγματικότητα – αρχικά για λίγο, έπειτα για μια μέρα, μια εβδομάδα, μια προεκλογική περίοδο, ίσως για μια ολόκληρη ζωή». 

Δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς τι θα εναποθέσει μακροπρόθεσμα στον ψυχισμό μας όλη αυτή η θολή, μπασταρδεμένη πραγματικότητα. Τι άλλο δηλαδή εκτός από περισσότερη καχυποψία, δυσπιστία, εύκολη πλήξη (γιατί τι είναι πλέον ικανό να μας προκαλέσει έκπληξη;), ένα αίσθημα απώλειας ελέγχου γι’ αυτό που συμβαίνει σ’ εμάς και στον υπόλοιπο κόσμο. Και ακόμα, απευαισθητοποίηση από τα τέρατα που συμβαίνουν, αδυναμία να συμπονέσουμε, να πενθήσουμε, να βιώσουμε και, εν τέλει, να θυμόμαστε. Με άλλα λόγια, πλήρη αποσύνδεση από όποια τέλος πάντων ΑΝ (Ανθρώπινη Νοημοσύνη) μάς έχει απομείνει».

                                                                   (Λ.Παπαδημητρίου-protagon.gr)

«Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν εισέλθει ήδη στην εποχή του συνεπιβατισμού. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ισπανίας. Εκεί, έχουν τοποθετηθεί ειδικές κάμερες που εντοπίζουν «παραβατικούς» οδηγούς, οι οποίοι κινούνται σε λωρίδες κυκλοφορίας που προορίζονται για όσους έχουν συνεπιβάτες και στους οποίους επιβάλλονται τα αντίστοιχα διοικητικά πρόστιμα. Σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις λειτουργούν ειδικές λωρίδες για οχήματα με πάνω από έναν επιβάτη, προσφέροντας γρηγορότερη μετακίνηση σε όσους δεν οδηγούν μόνοι τους.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Ισπανίας, όπου έχουν τοποθετηθεί «έξυπνες» κάμερες σε πόλεις όπως η Μαδρίτη, η Σεβίλλη και η Βαλένθια. Μέσω τεχνολογίας αναγνώρισης εικόνας, ελέγχουν αν υπάρχει δεύτερος επιβάτης και στην περίπτωση που δεν ισχύει κάτι τέτοιο, επιβάλλονται «τσουχτερά» πρόστιμα».

                                                                                                                                                                                                         (Huffingtonpost.gr)