Απόψεις...

 

«Η κυβέρνηση πρέπει να πάει σε εκλογές για να μην αφήσει άλλα περιθώρια να μπαχαλοποιηθεί η πολιτική ζωή του τόπου. Πρέπει να πάει σε εκλογές επειδή αυτό είναι το συμφέρον της χώρας. Εκτός κι αν πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να συνεχίσουμε με σκηνές όπως αυτές που εξελίχτηκαν στην αίθουσα της δίκης των Τεμπών: «Κάτσε κάτω μωρή», φώναξε κάποιος συγγενής στην Πρόεδρο του Δικαστηρίου. Την ίδια ώρα άλλοι συγγενείς εξηγούσαν στους δημοσιογράφους γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη, ενώ ένας τρίτος απειλούσε τον μοναδικό κατηγορούμενο που βρισκότανε στην αίθουσα. 

Οι εκλογές στο τέλος της τετραετίας είναι μια θέση του κ. Μητσοτάκη που προέρχεται από την οπτική που έχει στα πράγματα. Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση δεν λειτουργεί, επειδή οι άλλοι παράγοντες στο πολιτικό παιγνίδι, οι πολιτικοί του αντίπαλοι, ουδόλως ενδιαφέρονται για την πολιτική σταθερότητα. Το απέδειξαν και στη συγκέντρωση του Καπνεργοστασίου.

Η προσφυγή στις κάλπες θα βάλει ένα οριστικό τέλος στις μεθοδεύσεις μιας ολιγαρχίας που στόχο έχει την ολοκληρωτική της επικράτηση στη χώρα, σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Ο χρόνος δεν λειτουργεί υπέρ της κυβέρνησης, αφού απέναντί της έχει ένα σύστημα που έχει άπειρους οικονομικούς πόρους και επιμονή σε ένα σχέδιο καταστροφής.

                                                                             (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

«Πάντα ο ισχυρότερος θέτει μια χρονική προθεσμία εντός της οποίας ο ασθενέστερος οφείλει να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του, ειδάλλως θα ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα εναντίον του. Εννοείται πως ένας σοβαρός ηγέτης, πολύ δε περισσότερο ένας πλανητάρχης, τηρεί τους όρους του τελεσιγράφου του. Εκτός από ζήτημα ουσίας, είναι και θέμα κύρους και προσωπικού γοήτρου. 

Οι 48 ώρες προθεσμία που έδωσε ο πρόεδρος Τραμπ στο Ιράν για να ανοίξει τα στενά του Ορμούζ πέρασαν, χωρίς να δει ο πλανήτης την επαπειλούμενη καταστροφή των ενεργειακών υποδομών του Ιράν. Απεναντίας διαβάσαμε για μια πενθήμερη παράταση του τελεσιγράφου λόγω των συνομιλιών που διεξάγουν οι δύο πλευρές. Βέβαια, η ιρανική πλευρά διέψευσε αυτή την είδηση και απέδωσε την υποχώρηση του Αμερικανού προέδρου στον φόβο των ιρανικών αντιποίνων σε περίπτωση που ενεργοποιούσε το αρχικό του τελεσίγραφο. Ήταν γνωστό εξ αρχής πως ο Τραμπ μπήκε στον πόλεμο χωρίς ένα συγκεκριμένο σχέδιο. 

Στην ίδια πλευρά του στρατοπέδου ο Νετανιάχου είχε έναν συγκεκριμένο στόχο: να αποτρέψει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικές κεφαλές. Σήμερα, ενώ ο στόχος του Νετανιάχου παραμένει ο ίδιος, ο Τραμπ φαίνεται να επικεντρώνεται στην ομαλή διεξαγωγή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, αν αληθεύουν οι πληροφορίες για τη διεξαγωγή των συζητήσεων στο Ισλαμαμπάντ. 

Επειδή όμως ο πόλεμος είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και κυρίως το Ισραήλ τον αντιμετωπίζει με όρους υπαρξιακούς, το κρίσιμο ερώτημα είναι ένα: ποιος και υπό ποίους όρους θα σφυρίξει τη λήξη του αγώνα; Διότι η «παράδοση άνευ όρων» που ζήτησε ο Αμερικανός πρόεδρος πριν από λίγες μέρες, έχει πάει περίπατο».

                                                                           (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)