Απόψεις...

 

«Οχι, οι μαθητές δεν οπλοφορούν, οι καθηγητές δεν φοβούνται να μπουν στην τάξη, οι γονείς δεν αγνοούν πλήρως την καθημερινότητα των παιδιών τους, όμως το εκκρεμές της σχέσης δασκάλου – μαθητή – γονιού έχει ξεπεράσει προ πολλού το σημείο ισορροπίας και οδεύει προς την άλλη άκρη του. Εκπαιδευτικοί χάνουν κύρος και δύναμη επιβολής, μαθητές δοκιμάζουν τις αντοχές του συστήματος με βαρβαρότητες και εκφοβισμούς, γονείς εκβιάζουν διδάσκοντες για ευνοϊκή βαθμολόγηση και μεταχείριση τέκνων.

Ενα συμβάν φώτισε μια παραγκωνισμένη σελίδα στα κατάστιχα της μετάπτωσης της εφηβικής επιθετικότητας από μορφή εκτόνωσης της υπερχειλίζουσας ζωτικότητας σε μέσο βίαιης άσκησης εξουσίας. Εκείνη του μπούλινγκ μαθητών προς εκπαιδευτικούς με βρισιές, απειλές, προσβολές, ρίψεις αντικειμένων, χειροδικίες, διασυρμό στο Διαδίκτυο. Συνηθέστερος στόχος οι περισσότερο ευάλωτοι και λιγότερο έμπειροι στη διαχείριση της άγουρης σκληρότητας, οι οποίοι, αν χάσουν τον έλεγχο της τάξης, καταλήγουν, ψυχικά κατατροπωμένοι, να λογοδοτούν στις διευθύνσεις για έλλειψη διδακτικής ικανότητας.

Γράφουν εκπαιδευτικοί κάτω από σχετικές αναρτήσεις: «Μου προξενούν απροσμέτρητο άγχος και αβάσταχτο πόνο». «Διδάσκω 24 χρόνια και δεν έχω βιώσει ποτέ τόσο ασεβή συμπεριφορά από παιδιά. Βλέπω εφιάλτες». «Δεν θέλω να γυρίσω πίσω. Μου έχουν καταστρέψει το όνομα και τη ζωή».

                                                                  (Τ. Καραϊσκάκη-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Μαρτυρίες εκπαιδευτικών από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση περιγράφουν τάξεις που γίνονται ολοένα πιο δύσκολο να ελεγχθούν, μαθητές που αμφισβητούν ανοιχτά κάθε κανόνα, χωρίς να έχουν μάθει τι σημαίνει όριο και περιστατικά επιθετικής συμπεριφοράς που παλαιότερα θεωρούνταν ακραία.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται σε μια απλή απειθαρχία, η οποία ανέκαθεν χαρακτήριζε την εφηβεία. Όπως  λέει η Νίκη Γιαζή, εκπαιδευτικός σε γυμνάσιο της Αττικής, «σε αρκετές περιπτώσεις οι συμπεριφορές ξεπερνούν τα όρια της σχολικής αταξίας. Μαθητές κοροϊδεύουν συστηματικά έναν καθηγητή, διακόπτουν επίτηδες το μάθημα, καταγράφουν σκηνές μέσα στην τάξη με τα κινητά τους για να τις αναρτήσουν στα κοινωνικά δίκτυα».

Σε ορισμένα σχολεία καταγράφονται ακόμη πιο ακραία περιστατικά με αντικείμενα να εκτοξεύονται προς τον εκπαιδευτικό, ή να υπάρχουν οργανωμένες προσπάθειες να διακοπεί πλήρως το μάθημα. Κάτι ανάλογο είχε καταγγείλει και η Σοφία Χρηστίδου, η εκπαιδευτικός που εργαζόταν σε δημόσιο σχολείο της Θεσσαλονίκης και πέθανε έπειτα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η καθηγήτρια είχε υποβάλει αναφορά προς τις αρμόδιες αρχές περιγράφοντας την έντονη ψυχολογική πίεση που δεχόταν από ομάδα μαθητών».

                                                                 (Γ.Ζερβογιάννη-AThensvoice)

 «Από την Κοπεγχάγη, το κορυφαίο εστιατόριο του κόσμου είχε τη δύναμη και την επιρροή να αλλάξει την τρόπο δουλειάς στις κουζίνες των εστιατορίων. Αλλά δεν το έκανε. Αντίθετα, διαιώνισε τις πιο σκοτεινές πλευρές αυτού του χώρου. Και το πληρώνει με την αποχώρηση του «δικτάτορα» ιδρυτή του, Ρενέ Ρετζέπι. Ποιο θα είναι το μέλλον του; »

                                                                  (Κ. Τριανταφύλλη –protagon.gr)