Απόψεις...

 

«Εδώ σας θέλω συντρόφισσες και σύντροφοι. Στα δύσκολα, όχι στις κρουαζιέρες στη Μεσόγειο, ντάλα καλοκαίρι. Να οργανώσετε την επαναστατική αρμάδα σας και να διασχίσετε τον Ατλαντικό. Άλλωστε, για την ατσαλένια θέληση των κομμουνιστών ο διάπλους ενός ωκεανού δεν είναι τίποτα. Να φορτώσετε μπαταρίες, γεννήτριες, καλώδια και τρόφιμα γιατί ο ηρωικός κουβανέζικος λαός, με τη σοσιαλιστική συνείδηση, βρίσκεται βυθισμένος κυριολεκτικά στο σκοτάδι. 

Και ο νέος πρόεδρός του δε μας τα λέει καλά. Για συμβιβασμένος μου ακούγεται. Συνεπώς, αφήστε κατά μέρος τις πορείες για το Ιράν και αρχίστε τις προετοιμασίες για να σπάσετε τον ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό μιας από τις τελευταίες σοσιαλιστικές νησίδες στον πλανήτη. Η συγκομιδή των ζαχαροκάλαμων έπεται. Αν δεν υπάρχει σοσιαλισμός οι φυτείες με τα ζαχαροκάλαμα θα περάσουν στα χέρια των καπιταλιστών μαζί με τα αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1950 που κυκλοφορούν ακόμα στην Κούβα. 

Διαβάζω πως οι Κουκουέδες όταν έχασαν τη μάχη των Αθηνών το 1944 τραγουδούσαν, παρηγορώντας εαυτούς και αλλήλους πως «μας πήραν την Αθήνα μόνο για ένα μήνα». Όμως τελικά έχασαν την Αθήνα άπαξ δια παντός, όπως έχασαν και όλο το λεγόμενο Παραπέτασμα. 

Με τον καπιταλισμό δεν πρέπει να παίζει κανείς. Αν ξαναγυρίσει μπαστακώνεται, διότι μοιράζει πλούτο στους πεινασμένους. Έτσι, αν επιστρέψει στην Κούβα το δολάριο, θα γίνει ο χαμός. Θα λαδωθεί το άντερο του κάθε πικραμένου Κουβανού. 

Για τον λόγο αυτό, για να μην παλινορθωθεί ο καπιταλισμός, επιβάλλεται η Αριστερά να αφήσει τις διαφορές της και μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο να ενωθεί. Να οργανώσουν μια φλοτίλα, μαζί με τους Ισπανούς σοσιαλιστές του Σάντσεθ και αν κάτι στραβώσει, θα τους φέρει πίσω η ελληνική κυβέρνηση, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Είπαμε αριστεροί είναι, δεν είναι κορόιδα! Εμείς τιμάμε τις φλοτίλες τους».

                                                                    (Σ. Μουμτζής- liberal.gr)

«Ο θεμελιώδης λόγος που επικαλέστηκε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, όταν τα στρατεύματά του εισέβαλαν στην Ουκρανία, αναφερόταν στην ανυπαρξία του ουκρανικού έθνους. Δεν αναγνώριζε πως υπήρχε ουκρανική εθνική ταυτότητα, βιάζοντας κατάφωρα την Ιστορία. Είχε ισχυριστεί πως η Ουκρανία είναι μια τεχνητή χώρα, που δημιουργήθηκε την εποχή της Σοβιετικής Ενωσης, εννοώντας πως τώρα που δεν υφίσταται η Σοβιετική Ενωση δεν έχει λόγο ύπαρξης και αυτό το κρατικό «μόρφωμα».

Συγχρόνως ετέθη και το ζήτημα της αποναζιστικοποίησης του καθεστώτος του Κιέβου. Φυσικά, μετά τέσσερα χρόνια πολέμου ελάχιστοι θυμούνται αυτές τις ανιστόρητες προφάσεις που προφανώς ειπώθηκαν τότε, διότι οι εισβολείς περίμεναν την αίσια έκβαση της «ειδικής επιχείρησης» μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα».

                                                                     (Σ. Μουμτζής- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)