Απόψεις...

 

«Η αντιαυταρχική εκπαίδευση εγκαινιάστηκε στην πρώιμη μεταπολίτευση ως αντίπαλο δέος της αυταρχικής εκπαίδευσης που ζήσαμε όλοι όσοι τελειώσαμε το σχολείο την εποχή της χούντας. Όταν μας κούρευαν με το ζόρι, τα κορίτσια φορούσαν ποδιές και απαγορεύονταν τα τζιν. Όταν ο μαθητής δεν είχε δικαιώματα αλλά μόνο υποχρεώσεις. Όταν υπήρχε ακόμα ο χάρακας ως εργαλείο σωφρονισμού. Όταν η επιστάτρια του Θηλέων κατάβρεχε με το λάστιχο τους «γαμπρούς» που μαζεύονταν έξω από την πόρτα στο σχόλασμα.

Από τότε κύλισε πολύ νερό κάτω από τα γεφύρια της σχολικής εκπαίδευσης για να φτάσουμε σε ένα καθεστώς μιας σχετικής ασυδοσίας. Ωστόσο, το δημόσιο σχολείο ακόμα λειτουργεί, παρέχει γνώσεις και διαμορφώνει ήθη. Και γεγονότα βίας και σχολικού εκφοβισμού, που γίνονται κατά καιρούς viral δεν είναι σίγουρα ο κανόνας. Τα σχολεία μας δεν είναι φωλιές κακοποιών, ούτε όλοι οι δάσκαλοι είναι θύματα ενδοσχολικής βίας.

Το να παραμείνει ένα σχολείο συντεταγμένο και λειτουργικό είναι θέμα της διεύθυνσης αυτού. Αν ο διευθυντής είναι παρών, ξέρει τη δουλειά του, έχει επικοινωνιακές ικανότητες και δεν φοβάται να εφαρμόσει ακριβοδίκαια τους κανονισμούς, το σχολείο δουλεύει απρόσκοπτα. Διότι ακόμα και οι πιο ανήσυχοι μαθητές αντιλαμβάνονται και προσαρμόζονται στα όρια που θέτει η διεύθυνση, αν θέλουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους και να πάρουν απολυτήριο. Αλλιώς αλλάζουν σχολικό περιβάλλον ή με δική τους πρωτοβουλία ή τους επιβάλλεται από τη διεύθυνση του σχολείου».

                                                                    (Λ. Καστανάς-ATHensvoice)

 «Οι ΗΠΑ λαμβάνουν σχεδόν το 47% του όγκου των γενόσημων συνταγών τους από την Ινδία. Η Ινδία, με τη σειρά της, εξαρτάται από το Στενό του Ορμούζ για περίπου το 40% των εισαγωγών αργού πετρελαίου. Αυτό το πετρέλαιο τελικά τροφοδοτεί τις πετροχημικές εισροές που χρησιμοποιούνται σε όλη τη φαρμακευτική παραγωγή, σύμφωνα με στελέχη της αγοράς. Την ίδια στιγμή πολλά συστατικά που απαιτούνται για την παρασκευή ενός πλήθους φαρμάκων στην Ινδία, συχνά ταξιδεύουν πρώτα μέσω κόμβων εφοδιαστικής του Κόλπου».

                                                                          (Μ. Βενέτη-liberal.gr)

«Πεντακόσιες χιλιάδες μισθωτοί προστέθηκαν στο ανθρώπινο δυναμικό της εθνικής οικονομίας από το 2019 μέχρι το 2025. Η αύξηση είναι εντυπωσιακή και αποτυπώνεται στην προσγείωση του ποσοστού ανεργίας το οποίο υπολογίστηκε τον Ιανουάριο στο 7,7% έναντι 18,5% τον ίδιο μήνα προ επτά ετών. Η άνοδος της απασχόλησης είναι πολύ μεγαλύτερη. Η Ελλάδα, πρακτικά, βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους απασχόλησης με ορισμένους κλάδους (ιδίως τη μεταποίηση) να συναντούν σοβαρές δυσκολίες εξεύρεσης επαρκούς και, ακόμη χειρότερα, κατάλληλου και πρόθυμου προσωπικού.Όπως είναι επόμενο, οι αμοιβές βελτιώθηκαν παράλληλα».

                                                                      (Μπ.Παπαδημητρίου-liberal.gr)