Η εισβολή συνεχίζεται...

«Κρύβουν αυτά τα γεγονότα και αυτή η εικόνα, ότι, στον 21ο αιώνα και στην πρώτη τέτοιων διαστάσεων πολεμική σύρραξη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε πείσμα της ανθρώπινης εμπειρίας, που υποτίθεται ότι κατακτήθηκε, καθώς και της τεχνολογικής προόδου, που σίγουρα επιτεύχθηκε, είναι, κι αυτός, ένας «αρχαϊκός» πόλεμος. 

Με μάχες εκ του συστάδην και σε χαντάκια, με πυροβολικό που πυροβολεί και πυροβολείται, με αεροπορική κάλυψη και αναχαιτίσεις, με βόμβες που πέφτουν αδιάκριτα στις πόλεις και καταφύγια που προστατεύουν τους κατοίκους των πόλεων, με τανκς που προχωρούν ή κολλάνε στη λάσπη, με ανθρώπους που πέφτουν και άλλους που τρέχουν, με κατασκόπους, προδότες, σαδιστές και ήρωες, με εκατόμβες νεκρών. 

Ένας πόλεμος στον οποίο επικρατεί η τυφλότητα, η λύσσα, το ένστικτο, όχι ένας πόλεμος «χειρουργικός», σχεδιασμένος σε κομπιούτερ και εκτελεσμένος από κομπιούτερ. Ίσως είχε ανάγκη η ανθρωπότητα αυτή την υπενθύμιση ότι ο πόλεμος είναι πάντα «αρχαϊκός», ότι η κλίμακά του είναι πάντα η κλίμακα του Ομήρου και όχι των μηχανών, ότι η ανθρώπινη διάσταση πνίγει τη γεωπολιτική, την κάνει να φαίνεται νάνος και συγχρόνως ύβρις. 

Κρύβουν τα επίσημα γεγονότα και η επίσημη εικόνα τι σημαίνει «κατοχή από ξένο στρατό» σε μια χώρα. Οι γιαγιάδες και οι μαμάδες μας το θυμούνται, όμως κι αυτό η ανθρωπότητα το ξέχασε και τώρα συμβαίνει στην Ουκρανία: 

οι «κατακτητές» που μπαίνουν σε ένα χωριό λέγοντας ότι το «ελευθέρωσαν» και μη ξέροντας από ποιόν και γιατί, οι αμούστακοι στρατιώτες που χάνουν την ψυχραιμία τους και πυροβολούν το γέρο πάνω στο ποδήλατο που απλώς πήγε να μιλήσει στο κινητό του, οι δήμαρχοι που στέλνουν καθημερινά βίντεο στους συμπολίτες τους και οι αρχές κατοχής που τους αντικαθιστούν με τους «δικούς μας ανθρώπους», οι φυλακίσεις, οι εκβιασμοί, οι βασανισμοί, οι μυριάδες πράξεις της επιβίωσης ή καθοδόν προς το θάνατο, οι χειρονομίες της αντίστασης ή του φόβου. 

Όλα όσα, και είναι άπειρα, συνθέτουν την ειδική κατάσταση, ταυτόχρονα απάνθρωπη και τρομερά ανθρώπινη, που λαμβάνει χώρα όταν ξεπερνιέται το μέτρο, όταν κάποιος νομίζει ότι μπορεί να κατακτήσει την ψυχή και τη βούληση ανθρώπων, επειδή διατάχτηκε να το κάνει και του δόθηκαν όπλα για να το κάνει».

                     (Απόσπασμα άρθρου του Κ. Μποτόπουλου από το liberal.gr)

 

 

Χωρίς... λόγια

Εδώ ...γελάμε

                                                                                                                            (Χρ.Παπανίκος -f/B)

 

Eκπαιδευτική- ασυδοσία...

 

«Μετά τη μεταπολίτευση το σχολείο μεταπήδησε από τον αυταρχισμό του διδάσκοντα, την ποδιά, τον χάρακα και την καταπίεση του διδασκόμενου, στην πλήρη ασυδοσία. Στην πλήρη άρνηση της υποταγής σε κάθε καταναγκασμό. Οι διδάσκοντες, τουλάχιστον στη σχολική εκπαίδευση, απώλεσαν τον καθοδηγητικό τους ρόλο, τον σεβασμό, την εμπιστοσύνη. 

Η αυθεντία του καθηγητή έχει τρωθεί, ο ρόλος του έχει απαξιωθεί πρωτίστως με δική του ευθύνη αλλά και προσπάθεια της πολιτείας. Η όποια ιεραρχία έχει ουσιαστικά καταργηθεί. Κάτι που όμως δεν συνέβη με τους φροντιστές. Αν στο φροντιστήριο τα πάντα δουλεύουν ρολόι και άκρως εντατικά, στο σχολείο υπάρχει απίστευτη χαλαρότητα, λες και ο ρόλος του είναι όχι απλά δεύτερος αλλά ασήμαντος.

Το αυταρχικό παρελθόν έδωσε τη θέση του στη λεγόμενη «αντιαυταρχική εκπαίδευση η οποία βόλευε τους πάντες. Τους κατά καιρούς κυβερνώντες διότι έτσι απέφευγαν το πολιτικό κόστος των όποιων αντιδράσεων της εκπαιδευτικής κοινότητας. Τα λεγόμενα προοδευτικά πολιτικά κόμματα διότι έτσι μπορούσαν να στρατολογούν νέες και νέους που αντιστέκονταν στην όποια καταπίεση του συστήματος και να συγκροτούν κινήματα άρνησης κάθε μεταρρύθμισης.

Τους αδαείς γονείς που έβλεπαν τα παιδιά τους να περνούν άκοπα τις τάξεις με άριστα και να παίρνουν πτυχία και ένιωθαν… υπερήφανοι. Τους διανοούμενους, που στην Ελλάδα είναι μόνο προοδευτικοί, και νόμιζαν ότι βρισκόμαστε σε προεπαναστατική περίοδο για τον άλλο κόσμο που είναι εφικτός. Βόλευε ικανό μέρος των διδασκόντων που έτσι έκαναν την εργασία τους πιο άνετη και το λεγόμενο λειτούργημά τους ένα πουκάμισο αδειανό.

Σήμερα το εκπαιδευτικό σύστημα παγιδευμένο σε μια χρόνια ανεκτικότητα των πάντων παρουσιάζει διάφορες και ετερόκλητες μορφές, δεν είναι καν ένα ενιαίο σύστημα. Μπορεί σε κάποιες νησίδες του να μεγαλουργεί, να παράγει επιστημονικά διαμάντια, να κοιτάζει τους μεγάλους του κόσμου στα μάτια, να διεκδικεί την αριστεία. 

Σε άλλες όμως μαστίζεται από την αβελτηρία και τον ωχαδερφισμό, υπολειτουργεί και συνεχώς υποχωρεί, διαφεντεύεται από συντεχνίες, ελέγχεται από το νεποτισμό, τραυματίζεται από εξάρσεις βίας,  ταλαιπωρείται από επιθετικές μειοψηφίες και απαγορεύει ενσυνείδητα την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. 

Στο πανεπιστήμιο σήμερα επικρατεί «προοδευτικός ολοκληρωτισμός». Κανείς εμπλεκόμενος με την εκπαίδευση δεν είναι αισιόδοξος. Προσπάθειες μεταρρυθμίσεων και μάλιστα σε πολλούς τομείς γίνονται και από τη σημερινή κυβέρνηση. Αλλά η προϊστορία εδώ δεν είναι με το μέρος του καλού».

                       (Απόσπασμα άρθρου του  Λ.Kαστανά από την ATHensvoice) 

 

Ρήσεις...

                                                                                                                                 (ευρωπαϊστές f/B)

 

Ανατριχιαστικές ... συμπτώσεις

« Ενας άγγλος τουρίστας που δεν είχε περάσει την ανεμοβλογιά, έγινε πρώτο θέμα στη χώρα μας. Εβγαλε τα εξανθήματα, μπορεί να ήταν και ο ίδιος τύφλα, να μην έβρισκε τη μαμά του στο τηλέφωνο ή να μη θυμόταν και η μαμά του και κάπως έτσι μπήκε στην κάψουλα και ήρθε στην Αθήνα στα στιβαρά χέρια του Σωτήρη Τσιόδρα. Κοινώς έζησε μία συναρπαστική εμπειρία στην Ελλάδα που, υπό κανονικές συνθήκες, δεν αγοράζεις όσα και αν πληρώσεις. 

Και έτσι διαπιστώνεις ότι ζεις σε έναν κόσμο που ταράζεται επειδή ένας Αγγλος δεν πέρασε μία παιδική αρρώστια στη σωστή ηλικία. Φοβάσαι μην έχει ευλογιά των πιθήκων, αρρώστια που θα ξεκίνησε επειδή κάποιος ήρθε σε επαφή με ένα ζώο. Ενδεχομένως κάτι τέτοιο να έγινε και με την πανδημία που, λέμε ότι, μόλις αφήσαμε πίσω μας. Αρκεί ένας άνθρωπος, ένας άγνωστος, ανώνυμος σε μία ασήμαντη γωνιά του κόσμου για να αναστατώσει τον πλανήτη. Δεν είναι ανατριχιαστικό; Ναι, γιατί έχεις να κάνεις με τη ζαριά της τύχης. 

Τι θα συνέβαινε, όμως, αν πίσω από όλα αυτά υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο; Προσέξτε μία χαριτωμένη σύμπτωση. Η Nuclear Threat Iniative είναι μία αμερικανική ΜΚΟ που δημιουργήθηκε από τον Τεντ Τέρνερ (τον ιδρυτή του CNN) και έναν γερουσιαστή. Στο συμβούλιο της οργάνωσης συμμετέχουν κορυφαίες προσωπικότητες με ειδίκευση σε θέματα ασφαλείας. 

Τον Νοέμβριο του 2021 η οργάνωση δημοσίευσε μία μελέτη με θέμα την ανάπτυξη δικλείδων ασφαλείας απέναντι στις βιολογικές απειλές. Και έκανε την εξής υπόθεση: τι θα συνέβαινε αν ξεσπούσε μία πανδημία ευλογιάς των πιθήκων; Και πώς θα εξελίσσετο η υγειονομική κρίση αν βρίσκαμε ότι πρόκειται για τρομοκρατική επίθεση και πως ιός έχει τροποποιηθεί προκειμένου να μην ανταποκρίνεται στα εμβόλια; (Δείτε τη σελίδα 12 της μελέτης και μπορείτε να συνεχίσετε σε πιο αναλυτική ανάγνωση.) 

Σύμφωνα με τη μελέτη στο πρώτο στάδιο εκδήλωσης της τρομοκρατικής επίθεσης θα είχαμε λίγα κρούσματα και μόλις 4 νεκρούς. Κανένας δεν θα ανησυχούσε. Στη συνέχεια, όμως, η κλιμάκωση θα οδηγούσε σε 3.2 δισ κρούσματα ευλογιάς των πιθήκων με 271 εκατ νεκρούς. Και όλα αυτά μέσα σε 19 μήνες. Τι θα μάθετε αν διαβάσετε όλη τη μελέτη; Ακόμα και σήμερα ο πλανήτης παραμένει αδύναμος όσον αφορά την έγκαιρη διάγνωση και την πρόληψη μίας πανδημίας. Υπάρχει τεράστια διαφορά στα επίπεδα πρόληψης και διαχείρισης ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες και στον Τρίτο Κόσμο. 

Οι περισσότερες χώρες δεν έχουν εκτιμήσει, ακόμα, το επίπεδο του κινδύνου και δεν χρηματοδοτούν επαρκώς την έρευνα. Η παγκόσμια κοινότητα, μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, πρέπει άμεσα να δημιουργήσει ένα πιο αξιόπιστο σύστημα παρακολούθησης και έγκαιρης αφύπνισης. Γενικά, αν περιηγηθείτε λίγο μέσα στο nti.org θα φύγετε από εκεί γεμάτοι φρίκη. 

Υπάρχουν φυσικά και τεχνητά εργαστήρια που ανακατεύουν μία σούπα από ιούς. Πυρηνικά όπλα που μπορούν να καταστρέψουν την ανθρωπότητα κατά βούληση διαταραγμένων προσωπικοτήτων. Και γίνεται όλο και πιο εύκολο το να φτάσουμε ή να πλησιάσουμε στην Αποκάλυψη από ένα λάθος ή από ένα σκοτεινό μυαλό. 

Τώρα κάποιοι θα πάρουν τη μελέτη και θα τη σηκώσουν ψηλά λέγοντας ότι όλα είναι γραμμένα από καιρό. Και όμως, είναι σύμπτωση. Αν ήθελαν κάποιοι να σπείρουν τον ιό δεν θα έκαναν προαναγγελία. Ομως μια σταλιά ανατριχίλα τη νιώθεις, έτσι δεν είναι; Ελάχιστη».

                                              (Αρθρο του Κ.Γιαννακίδη από το protagon..gr)

Εύθυμα και... σοβαρά