Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2021
«Καλά Χριστούγεννα», όχι «καλές γιορτές»...
«Στην Καλαμάτα έξω από το κτήριο του Επισκοπείου συγκεντρώθηκαν αντιεμβολιαστές με συνθήματα «εδώ θα γίνει ο τάφος σας» και την προτροπή «παραιτήσου», προς τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο, ο οποίος εκφράστηκε υπέρ της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού. Εντάξει θα πούμε, αυτοί είναι οι σκοταδιστές, Ταλιμπάν της «τοτεμικής» θρησκευτικότητας.
Στο άλλο άκρο είναι οι ακκιζόμενοι «φωταδιστές», αφελείς και χωρίς κριτήριο, ενταγμένοι στις νέες εποχές, που σβήνουν τη μνήμη και την σμιλεμένη μακρόχρονα πολιτισμική ιδιαιτερότητα των λαών.
Ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης π.χ. απέστειλε μια ευχετήρια κάρτα, η οποία κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, και στην οποία εύχεται «Χρόνια Πολλά». Λες και οι δημότες του… είχαν την ονομαστική τους εορτή ή τα γενέθλιά τους την ίδια εβδομάδα! Απαγορευμένη η ευχή «καλά Χριστούγεννα».
Ο υπουργός Μετανάστευσης Νότης Μηταράκης στη δική του ευχετήρια κάρτα (αντιγραφή εξωφύλλου από παιδικό βιβλίο), παρουσιάζει ένα αστέρι να κρέμεται από ένα μισοφέγγαρο (Πολλοί το ερμήνευσαν ως «Ημισέληνο»).
Ένα κοριτσάκι με μαλλί που θα μπορούσε να παραπέμπει σε στυλ «άφρο», με ρούχα καλοκαιρινά (σορτσάκι και κοντομάνικο, δηλαδή καμιά σχέση με Χριστούγεννα), δίπλα στη θάλασσα και απέναντι μια ακτή που θα μπορούσε συνειρμικά να παραπέμπει σε τουρκική - με βάση παραστάσεις και εικόνες που έχουμε από φωτογραφίες. Σε ποια γιορτή παραπέμπει; Τι εύχεται; Με ποια αφορμή;
Απλώς όπως και του Μπακογιάννη, αποτελεί παραχώρηση στους
μουσουλμανικούς πληθυσμούς των μεταναστών, έστω και αν ανάμεσά τους υπάρχουν
Χριστιανοί που γιορτάζουν αυτές τις ημέρες!
Δεν είναι θέμα πίστης. Ο γράφων δεν εγγράφει εαυτόν στους πιστούς κάποιας θρησκείας. Είναι θέμα ταυτότητας. Πρόκειται για την επαπειλούμενη εξάλειψη μιας μακρόχρονης παράδοσης ενός λαού, που οι θρησκευτικές του γιορτές αποτελούν συστατικό πολιτισμικό στοιχείο του.
Δεν καταργούν τη θρησκεία. Καταργούν μια σύνθετη πολιτισμική διαδικασία αιώνων που μας προσέδωσε τα όποια χαρακτηριστικά, και τα οποία εκφράστηκαν στη λαϊκή και τη λόγια κουλτούρα. Δεν είναι θέμα πίστης.
Είναι θέμα ταυτότητας, θέμα
κληρονομικού πολιτισμού ο οποίος σμίλεψε την πορεία και συνέχειά μας. Και που
μέσα από την στοχευμένη ή όχι (δεν έχουμε δογματική απάντηση) προσπάθεια
ομογενοποίησης, συμβάλει στην απρόσωπη ισοπέδωση. Όμως τι θα ήταν οι λαοί χωρίς
τις πολιτισμικές τους ιδιαιτερότητες; Και σε αυτές υπάγονται οι θρησκευτικές».
(Απόσπασμα άρθρου του Γ. Σιδέρη από το liberal.gr)
Όλα... καλά
«Μου περιέγραφε ένας φίλος την κατάσταση σε χωριό της Πελοποννήσου:
Οι νέοι δεν ασχολούνται με χειρωνακτικές εργασίες. Αυτές τις έχουν παραχωρήσει στις 8 - 10 οικογένειες των Αλβανών που εγκαταστάθηκαν στο χωριό την δεκαετία του '80. Αλλά και τα παιδιά των Αλβανών συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Έχοντας σπουδάσει και αφομοιωθεί πλήρως, αναζητούν μία καλύτερη ζωή, λιγότερο κοπιαστική και αποδοτική. Οι νέοι, λοιπόν, του χωριού εργάζονται συνήθως το καλοκαίρι στην πυρόσβεση και τον χειμώνα ζουν από τους πόρους του ταμείου ανεργίας και από τις συντάξεις των γονιών τους.
Τώρα με τον κορονοϊό έβρεξε ο ουρανός επιδόματα και τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Συμπληρώνουν το εισόδημα με τα χωράφια, τα οποία, όμως, δουλεύουν στην πραγματικότητα οι 8 - 10 οικογένειες των Αλβανών, τα μέλη των οποίων, όμως, βρίσκονται στο φυσικό όριό τους. Έπειτα από 5 - 10 χρόνια δεν θα υπάρχουν άλλοι διαθέσιμοι εργάτες γης. Άγνωστο είναι αν το κράτος θα έχει πόρους για να ζει τους πολίτες τους. Είτε δίνοντας τους χρήματα για την δασοπυρόσβεση, είτε για το ταμείο ανεργίας, είτε με κάποιαν άλλη αφορμή.
Περιμένουμε ότι με το Ταμείο Ανάκαμψης θα υπάρξει μεγάλη ανάπτυξη στη χώρα. Άρα, θα γεμίσουν και τα κρατικά ταμεία με πόρους. Σύμφωνοι! Το πρόβλημα είναι αν θα υπάρχει το αναγκαίο προσωπικό για να στηρίξει τις επενδύσεις που θα γίνουν (και) με τα κεφάλαια του ταμείου ή αν η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να έχει σε πολλές περιοχές περισσότερα καφενεία από οποιοδήποτε άλλο είδος καταστήματος.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι κατασκευαστικές εταιρείες αναζητούν πλέον προσωπικό μεταξύ των προσφύγων. Και πολύ φοβόμαστε ακριβώς αυτό! Δημιουργούμε σιγά - σιγά ένα μοντέλο που θα εργάζονται οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, τροφοδοτώντας με πόρους το κράτος για να κάνει την επιδοματική του πολιτική.
Η
απόλυτη καταστροφή για τη νέα γενιά της χώρας και για την ίδια τη χώρα! Ο
μεγάλος μας φόβος ήταν ότι οι θέσεις απασχόλησης θα χανόντουσαν λόγω της
τεχνητής νοημοσύνης και του ψηφιακού μετασχηματισμού. Τελικά, εμείς τις έχουμε
χάσει ακόμη και στα χωράφια!»
(Απόσπασμα άρθρου του Θ. Μαυρίδη από το liberal.gr)
Απόψεις...
«Εικονικές περιπολίες στη Δυτική Αττική κατήγγειλαν συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των αστυνομικών, λίγα εικοσιτετράωρα μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο στα οποία νεαροί στο Ζεφύρι εμφανίζονται να πυροβολούν κατά ριπάς στον αέρα έχοντας στην κατοχή τους βαρύ οπλισμό. Σύμφωνα με τα καταγγελλόμενα, αστυνομικοί που κατά τις νυχτερινές ώρες εκτελούν καθήκοντα αξιωματικού υπηρεσίας ή σκοπού τμήματος εμφανίζονται ταυτόχρονα να συμμετέχουν σε περιπολίες στην περιοχή ευθύνης τους.
Πώς γίνεται αυτό; Καλά ενημερωμένες
πηγές εξηγούν ότι, κατόπιν άνωθεν εντολών, αστυνομικοί που έχουν υπηρεσία
γραφείου από τις 10 μ.μ. έως τις 6 π.μ. της επομένης, τηλεφωνούν στο Κέντρο της Άμεσης Δράσης και δηλώνουν ψευδώς έναρξη περιπολίας. Έτσι, στα απολογιστικά
στοιχεία η αστυνομία της περιοχής αθροίζει περιπολίες που στην πράξη δεν
γίνονται».
(Γ. Σουλιώτης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
«Ακόμη θυμάμαι την έκπληξη του φίλου Μισέλ Γκερέν, όταν έμαθε ότι στο ελληνικό σχολείο Ιστορία διδάσκουν οι φιλόλογοι. Hταν τότε, αρχές δεκαετίας του ενενήντα, μορφωτικός σύμβουλος της γαλλικής πρεσβείας και διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου. Φιλόσοφος με κλασική παιδεία. Αναφέρω το έργο του: «Νίτσε, ο ηρωικός Σωκράτης».
Αγαπούσε τον ελληνικό πολιτισμό, όπως όλοι οι σοβαροί Eυρωπαίοι φιλόσοφοι, και χάρη στη θητεία του στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών γνώρισε και εκτίμησε την Ελλάδα του καιρού μας. Δεν μπορούσε να καταλάβει πώς είναι δυνατόν μια χώρα που η Ιστορία είναι το βασικό πολιτισμικό της κεφάλαιο να μην έχει προβλέψει ώστε η μέση εκπαίδευση να έχει το «ανθρώπινο δυναμικό» για να τη διδάξει στα παιδιά της.
Αυτά τη δεκαετία του ενενήντα. Σχεδόν μισόν αιώνα αργότερα η
κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Σήμερα, στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, Ιστορία
εξακολουθούν να διδάσκουν οι φιλόλογοι. Oμως, φιλόλογος είναι και ο καθηγητής
Γαλλικής ή Αγγλικής. Και το ευφυές «σύστημα» –ο Θεός να το κάνει σύστημα– της
ελληνικής πολιτείας θεωρεί ότι αν κάποιος είναι καθηγητής Γαλλικής και του
περισσεύουν ώρες διδασκαλίας, για να τις συμπληρώσει μπορεί να διδάσκει
Ιστορία. Δεν μπορεί να διδάσκει Φυσική ή Μαθηματικά εννοείται. Γιατί; Μα είναι
φιλόλογος».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
