Εδώ ...γελάμε

                                                                                                          (Χρ.Παπανίκος- "Ελλάδα 24") 
 

Ρήσεις...

 

Μικρόνοες...

 

 «Δεν έχει ακόμη κοπάσει στη Γαλλία ο σάλος από τη δολοφονία ενός νεαρού φοιτητή που ανήκε στην ταυτοτική δεξιά από μια ομάδα ακροαριστερών τραμπούκων που σχετίζονται με το κόμμα του Μελανσόν. Τον σκότωσαν σε ένα πεζοδρόμιο της Λυών, με κλωτσιές και χτυπήματα, εν ψυχρώ. Οι δράστες που συνελήφθησαν σχετίζονται με γραφείο βουλευτή της ακροαριστεράς, ο οποίος είχε ιδρύσει παλιότερα πολιτοφυλακή που έκανε επιθέσεις και βίαια επεισόδια στο όνομα της «προοδευτικότητας» και της αριστερής ιδεολογίας.

Και οι δικοί μας ακτιβιστές της άκρας Αριστεράς στο Κρατικό Νίκαιας ευχαρίστως θα του άνοιγαν το κεφάλι του Άδωνη αν μπορούσαν. Είναι ο αγαπημένος τους στόχος, ίσως γιατί τους ξεσκεπάζει ως την αριστερόστροφη μορφή φασισμού, την πιο πονηρή, απατηλή και επικίνδυνη, όπως έλεγε και ο Μίκης. 

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν εκδώσει ετυμηγορία κατά του «συστήματος» και κατά συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων και υποδύονται μονίμως τον εισαγγελέα. Στοχοποιούν τον Άδωνη γιατί βελτιώνει πραγματικά το ΕΣΥ. Ανακαινίζει πτέρυγες, εγκαινιάζει εντατικές, επιλύει χρόνια προβλήματα, όπως η αποστολή φαρμάκων στο σπίτι και οι προληπτικές εξετάσεις. Προσλαμβάνει προσωπικό και βελτιώνει τις υπηρεσίες, με συνέπεια να κάνει τη ζωή του πολίτη καλύτερη. Tους ενοχλεί το έργο του. Σήμερα το ΕΣΥ δεν είναι όπως το παρέλαβε το 2019 η κυβέρνηση Μητσοτάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και για αυτό στήνονται σε κάθε επίσκεψή του στα νοσοκομεία. 

Προχθές κάποιοι διαδήλωναν όχι για τα προβλήματα υγείας αλλά για να καυχηθούν μπροστά του ότι υποστηρίζουν τη Χαμάς, χωρίς να αντιλαμβάνονται το μέγεθος της ιδεολογικής τους κατάντιας να υποστηρίζουν μια τρομοκρατική οργάνωση. Ο Γεωργιάδης τους αποκαλεί «συμμορία της μιζέριας» και ίσως ακούγεται κάπως υπερβολικό. Αλλά αυτή η Αριστερά παλεύει οι υποδομές να μη καλυτερεύσουν και η ζωή του πολίτη να γίνει χειρότερη, μήπως και κάποια στιγμή επαναστατήσει και φέρει αυτούς στην εξουσία.

Είναι η ίδια Αριστερά που ξεκίνησε την αποδόμηση με αθλιότητες στην Ελένη Αρβελέρ μόλις πέθανε, πριν καν ταφεί. Τα ίδια έκαναν και στον Σαββόπουλο γιατί δεν ήταν «δικός τους». Μικρόνοες που δεν μπορούν να υπερβούν τον εμφύλιο και έχουν βραχυκυκλώσει ολόκληρη την κοινωνία.Άνθρωποι που δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με το έργο της Αρβελέρ, ούτε διαβάσει τα βιβλία της, άσχετοι και ανενημέρωτοι άρχισαν να βυσσοδομούν εναντίον της, ξερνώντας οχετό μίσους και ύβρεων. 

Τους ενόχλησε το κατεστημένο, η φιλία της με τη Φρειδερίκη, ο πλούσιος Εβραίος σύζυγός της Ζακ Ahrweiler, η φιλική σχέση με τον Καραμανλή, η παρουσία της αστυνομίας μέσα στη Σορβόννη, οι δηλώσεις της υπέρ του Μητσοτάκη κλπ. Στην πραγματικότητα, είναι σαφές ότι μισούν ή φθονούν τον αστικό πολιτισμό, την ευρυμάθεια, τον ευρωπαϊκό ορθό λόγο, την υψηλής κλάσης αισθητική που η Αρβελέρ απέπνεε. Όλοι με το ίδιο υβρεολόγιο όρμησαν πάνω από το φέρετρο τής πιο καταξιωμένης Ελληνίδας ιστορικού στον κόσμο. Το έχουν ξανακάνει με τον Σαββόπουλο αλλά και πριν από μερικά χρόνια με τον Μίκη Θεοδωράκη που αποτιμήθηκαν αρνητικά και καθυβρίστηκαν επειδή δεν προσκύνησαν την Αριστερά.

 Εδώ νομίζω ταιριάζουν γάντι κάποιες φράσεις της ίδιας της Αρβελέρ, εις απάντηση όλων αυτών: «Δεν νομίζω ότι το αριστερός και το δεξιός είναι πράγματα υπαρκτά. Είμαι αριστερή γιατί όλα πρέπει να περάσουν από εκεί, αλλά είμαι και δεξιά γιατί από εκεί όλα θα φτιάξουν». Η ευφυία και η βαθιά γνώση της Αρβελέρ καθιστούν τη φλυαρία και την πολωτική οξύτητα της Αριστεράς εντελώς περιττές».

                                   (Αρθρο της Σ. Γιαννακά  από την iefimerida.gr)

Εδώ... ΔΕΝ γελάμε

                                                                              (Δ.Χαντζόπουλος -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 

Στη σωστή πλευρά της Ιστορίας...

 

«Πέρασαν τέσσερα χρόνια από την ημέρα που τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία. Επρόκειτο για μια στρατιωτική επιχείρηση - εξπρές που απέβλεπε στην αλλαγή καθεστώτος και στην εγκαθίδρυση κυβέρνησης Κουίσλιγκ, κατά τα πρότυπα των πάλαι ποτέ λαϊκών δημοκρατιών. Προφανώς, κάτι δεν πήγε καλά και οι Ρώσοι ακόμα πολεμάνε. Μάλιστα, όπως πληροφορούμαι, το τελευταίο διάστημα έχασαν σημαντικά εδάφη από τις αντεπιθέσεις των ουκρανικών δυνάμεων. Θυμάμαι, υπομειδιώντας, τους εγχώριους αναλυτές να προεξοφλούν πτώση του Κιέβου εντός ολίγων ημερών. 

Η βεβαιότητα της πρόβλεψής τους εμφανώς έκρυβε και την επιθυμία τους. Δεν κράτησαν τις στοιχειώδεις επιφυλάξεις που οφείλουν να κρατούν οι σχολιαστές και εκτέθηκαν. Όταν κάποιος προσεγγίζει την πραγματικότητα προκατειλημμένος, είναι επόμενο να ρισκάρει το κύρος του. Βέβαια, από την άλλη πλευρά, ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν τόσο συντριπτικός υπέρ του ρωσικού στρατού ώστε η πρόβλεψη ότι θα πετύχει τον στόχο του τάχιστα, με ελάχιστες απώλειες, ήταν ρεαλιστική. Σε αυτές τις περιπτώσεις υπεισέρχεται ένας κρίσιμος παράγοντας: το ηθικό των αμυνομένων. 

Σε αυτό ακριβώς το σημείο έπεσαν τραγικά έξω όλοι αυτοί οι αναλυτές είτε ήταν καθηγητές πανεπιστημίων είτε απόστρατοι. Δεν υπολόγισαν το φρόνημα των Ουκρανών. Διότι τις πρώτες κρίσιμες εβδομάδες οι Ουκρανοί στρατιώτες πολεμούσαν μόνοι τους απέναντι στη ρωσική στρατιωτική μηχανή. Η βοήθεια από τη Δύση φάνηκε αρκετά αργότερα στα πεδία των μαχών. 

Θα έπρεπε όλοι αυτοί, πριν διακινδυνεύσουν την πρόβλεψή τους για την Ουκρανία, να έκαναν ένα ταξίδι στον χρόνο και να πήγαιναν στο αλβανικό μέτωπο. Ποιος θα πίστευε ότι η μικρή Ελλάδα όχι μόνον θα άντεχε στην ιταλική επίθεση, αλλά και θα προωθείτο ο στρατός μας βαθιά μέσα στο αλβανικό έδαφος; Και ποιος θα πίστευε ότι θα κρατούσε αυτές τις θέσεις μέχρι τη γερμανική εισβολή; Όποιος στην ανάλυσή του δεν συνεκτιμά τον παράγοντα «φρόνημα» και αρκείται απλώς στη σύγκριση των οπλικών συστημάτων και της παρατακτής δύναμης των αντιμαχομένων, με κάθε βεβαιότητα θα καταλήξει σε λάθος συμπέρασμα. 

Σήμερα, τέσσερα χρόνια ακριβώς μετά την εισβολή η Ρωσία, εκτός από παρίας της διεθνούς κοινότητας, αρχίζει πλέον να αντιμετωπίζει και σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η ανάπτυξη μέσω της Οικονομίας του πολέμου έχει φτάσει στα όρια της, γεγονός συνεπικουρούμενο και από την πτώση της τιμής του πετρελαίου. Ο πόλεμος στην Ουκρανία κατέστησε τη Ρωσία των 145.000.000 κατοίκων και ενός ΑΕΠ αισθητά κάτω από τα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια, χώρα πλήρως εξαρτημένη από την Κίνα των 1,5 δισεκατομμυρίων κατοίκων και ενός ΑΕΠ κοντά στα 19 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η Κίνα είναι ο αναπνευστήρας της Ρωσίας. 

Η πατρίδα μας ως όφειλε, από την πρώτη στιγμή, στάθηκε στο πλευρό της αμυνόμενης Ουκρανίας, συμπαρατασσόμενη με όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσία, η Ελλάδα, στις κρίσιμες ιστορικές περιόδους, μόνον πλήγματα δέχθηκε. Σήμερα, με ρόλο αναβαθμισμένο, σε πείσμα των ρωσόφιλων υπερ - πατριωτών, ανταμείβεται για αυτήν τη στάση της. Και οι Ουκρανοί αγέρωχοι συνεχίζουν τον αγώνα τους».

(Απόσπασμα άρθρου του Σ. Μουμτζή από το liberal.gr)

 

 

Ουκρανία - 4 χρόνια μετά την εισβολή...

 

Ελέγχει ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ τα Νοσοκομεία;

 

«Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 2023, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πήρε πανελλαδικά 31.740 ψήφους, δηλαδή το 0,54% του εκλογικού σώματος. Για κάποιον λόγο που κανένας δεν μπορεί να καταλάβει, στις τελευταίες εκλογές της ΕΙΝΑΠ (Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας Πειραιά), η συνδικαλιστική παράταξη που ελέγχεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με την επωνυμία «Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή», πήρε 1.087 ψήφους σε σύνολο 4.595 ψηφισάντων. 

Το ποσοστό της ήταν 23,7%(!) και αναδείχτηκε τρίτη δύναμη, μετά το ΚΚΕ και τη ΝΔ. Δεν είναι εκπληκτικό; Δεν είναι αναπάντεχο; Ένα κομματίδιο που παίρνει 0,54% στο σύνολο του πληθυσμού μιας χώρας, να παίρνει το 23,7% στους γιατρούς των κρατικών νοσοκομείων της πρωτεύουσας της; 

Όταν ένα γκρουπούσκουλο με μηδαμινή επιρροή στο σύνολο της χώρας και της κοινωνίας, καταφέρει -για ειδικούς λόγους- να κυριαρχήσει σε έναν επιμέρους κοινωνικό ή εργασιακό χώρο, τι κάνει; Τον μετατρέπει σε φρούριο. Το οποίο μάλιστα υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια, αδιαφορώντας για το τι σκέφτεται ή τι λέει η υπόλοιπη κοινωνία.Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και με τα πανεπιστήμια. 

Τι ποσοστό επί του γενικού πληθυσμού είχαν οι μπαχαλάκηδες, οι αντιεξουσιαστές, τα φρικιά κάθε λογής και οι ακροαριστερές ομάδες που κατείχαν μέχρι πρόσφατα όλα τα δημόσια πανεπιστήμια; Τίποτα, σχεδόν μηδενικό. Κι όμως, κράτησαν υπό την κατοχή τους τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα για παραπάνω από 40 χρόνια. Ούτε η δημόσια κατακραυγή τους κουνούσε, ούτε η αστυνομία μπορούσε να τους ξεριζώσει, ούτε οι υπόλοιποι φοιτητές μπορούσαν να τους αντιμετωπίσουν, ούτε απλή λογική μετρούσε στις πράξεις τους. Έκαναν ό,τι γούσταραν, δίχως να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

Λίγο η πολιτική κάλυψη των αντιπολιτεύσεων, λίγο η ιστορική ιδεοληψία περί των «δικαιωμάτων» του φοιτητικού Κινήματος και της «υπεράσπισης του ασύλου», λίγο η ανοχή όλων μας και λίγο η άρνηση καθημερινής αντίστασης στον βίαιο εκφυλισμό που εκείνοι κουβαλούσαν, κατέληξε σε μια χρόνια ομηρία των πανεπιστημιακών χώρων από τύπους που ξεκίνησαν ως αντιεξουσιαστές και κατέληξαν μπαχαλάκηδες και μέλη συμμοριών.

Ετοιμαστείτε το λοιπόν, να δείτε σιγά-σιγά τα νοσοκομεία να μετατρέπονται σε πολιτικά φρούρια και σε ιδεολογικά άβατα, όμοια με τα ελληνικά πανεπιστήμια μέχρι πρόσφατα. Και εντάξει, στη Νίκαια γίνεται μάχη ηγεμονίας ανάμεσα στο ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για αυτό και έκαναν διαγωνισμό για το ποιος θα την πέσει χειρότερα στον Γεωργιάδη. Αλλά το «Κίνημα» γρήγορα θα επεκταθεί και σε άλλα νοσοκομεία, να είστε σίγουροι. 

Το ’80 το ΕΜΠ ήταν ήδη έρμαιο των μπαχαλάκηδων, η ΑΣΟΕΕ δεν ήταν. Το 2000, όλη η Πατησίων ήταν στα χέρια τους. Μην θαρρείτε λοιπόν ότι σήμερα το «Νίκαιας» είναι έτσι, αλλά το «Γεννηματάς» ή ο «Ευαγγελισμός» είναι προφυλαγμένα. Είτε σε ένα, είτε σε δύο εξάμηνα ή χρόνια, θα δείτε τα ίδια και κει. 

Έχετε ιδέα τι σημαίνει να πάρουν 27,4% οι σκληροπυρηνικοί και τα «ηρωικά τους κατορθώματα» να παίζουν κάθε μέρα πρώτο θέμα στα «αστικά ΜΜΕ»; Βούτυρο στο ιδεολογικό ψωμάκι τους. Και στην επέκταση τους».

(Απόσπασμα άρθρου του Δ. Καμπουράκη από το liberal.gr)

 

 

Ρήσεις...

 

Η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να εφαρμόσει τον Νόμο...

 

 «Μετά τα γνωστά γεγονότα της Νίκαιας ξεκίνησε στα social media και στις φίλιες προς την αντιπολίτευση δυνάμεις στα media μια εκστρατεία ξεπλύματος των τραμπούκων. Από τη μία οι επιστήμονες, μας είπαν. Και από την άλλη ο… βιβλιοπώλης! Καταπληκτικό επιχείρημα που δήθεν «νομιμοποιεί» τις ακραίες συμπεριφορές που εκτυλίχθηκαν μπροστά στα μάτια όλων μας. Ακόμη πιο καταπληκτικό αυτό που είπαν ότι ο κ. Γεωργιάδης συνοδευότανε από… τραμπούκους αστυνομικούς. 

Αυτό που προσπάθησαν να κάνουν είναι ξεκάθαρο: προσπάθησαν να δημιουργήσουν σύγχυση και να μας κάνουν έτσι να αμφιβάλλουμε για αυτό που βλέπαμε με τα μάτια μας.Δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Επιδίωξαν την σύγκρουση. Ήταν επιλογή, δεν προέκυψε από τύχη.

Θέλησαν να δώσουν την αίσθηση ότι οι υπουργοί της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας και οι εκλεγμένοι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος είναι ανεπιθύμητοι από τον ελληνικό λαό. Ότι υπάρχει δυσαρμονία μεταξύ της κυβέρνησης και του εκλογικού σώματος. Ότι υπάρχει πρόβλημα… κυβερνησιμότητας, όπως μας είπε πρόσφατα και ο κ. Βενιζέλος. Ότι η χώρα δεν έχει κυβέρνηση και ότι πρέπει να πάμε σε εκλογές για να αποκτήσει!Το επιχείρησαν με την εργαλοποίηση των Τεμπών και στη συνέχεια με τους αγρότες. Τώρα με τον Άδωνι στα νοσοκομεία.

Η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε ένα κενό έκφρασης στον χώρο της αριστεράς που σπεύδει να το εκμεταλλευτούν το ΚΚΕ και το εξωκοινοβουλευτικό ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με τη στάση τους προσπαθούν να δείξουν στον κόσμο της αριστεράς ποιος είναι το «αφεντικό» και την ίδια ώρα να πείσουν αυτόν τον κόσμο ότι μπορούν να φέρουν την «ανατροπή».

Στην πραγματικότητα παίζουν χωρίς αντίπαλο. Η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να εφαρμόσει τον Νόμο, περιμένοντας κάθε φορά την κρίση να ξεθυμάνει από μόνη της και μέχρι το φαινόμενο να εκφυλιστεί. Με αυτόν τον τρόπο εκφυλίζεται η κοινωνία, αλλά αυτό θεωρείται… δευτερογενής αιτία και ως εκ τούτου δεν απασχολεί…

Είναι όμως και κάτι ακόμη! Ο Κεντροδεξιός χώρος δεν θα πήγαινε ποτέ στη λογική να οργανώσει μια αντισυγκέντρωση. Το ξέρουν αυτό και το εκμεταλλεύονται. Ξέρουν ότι η Κεντροδεξιά δεν θα οδηγούσε τη χώρα σε εκτροπή. Δεν θα οργάνωνε «παρεμβάσεις» στα σπίτια των πολιτικών της αντιπάλων, δεν θα έκτιζε τους πολιτικούς της αντιπάλους στα γραφεία τους ή στα διαμερίσματά τους. 

Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Θα μιλάγαμε για συνθήκες εμφυλίου.Μόνο όπλο της συντεταγμένης Πολιτείας είναι η επιβολή της νομιμότητας. Πριν να είναι αργά. Πριν περάσει η «λογική» των άκρων ότι οι εκλεγμένοι βουλευτές και υπουργοί δεν θα πρέπει να βγαίνουν από τα σπίτια τους και ότι η χώρα ανήκει στους αυτόκλητους εκφραστές του λαϊκού συμφέροντος».

(Απόσπασμα άρθορυ του Θ. Μαυρίδη από το liberal.gr)

Εδώ ...γελάμε

 

                                                                                                    (Ηλ.Μακρής -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Απόψεις...

 

«Είμαι υπερήφανος που η χώρα μου στήριξε την Ουκρανία. Θα ντρεπόμουν αν δεν το είχε πράξει. Είμαι υπερήφανος που η Δυτική Συμμαχία, Αμερική και Ευρώπη, στηρίξαμε τους Ουκρανούς. Το κουράγιο και την ανθεκτικότητα των οποίων θα θυμόμαστε για πολύν καιρό μετά το τέλος του πολέμου, που ελπίζω να έρθει το συντομότερο. Πρέπει να ήσαν πολύ λίγοι, μεταξύ όσων αμέσως καταδίκασαν την επίθεση Πούτιν, αν υπήρχαν κιόλας, εκείνοι που περίμεναν να αντέξει τέσσερα χρόνια το Κίεβο. Χαίρομαι που έπεσα -κι εγώ μαζί τους- τόσο έξω. Αλλά η Ουκρανία απέδειξε ότι οι πράξεις αντίστασης έχουν την ιστορική δικαίωση στο πλευρό τους. 

Δεν χαίρομαι καθόλου για τις ζημιές που προκλήθηκαν στη Ρωσία. Ο Πούτιν διέλυσε, πρακτικά, αυτή τη μεγάλη χώρα, πάνω που ήταν έτοιμη να ανοίξει βηματισμό στους νέους δρόμους της παγκόσμιας οικονομίας. Δεκάδες χιλιάδες ικανοί άνθρωποι μετανάστευσαν. Όσοι έμειναν, πιο φτωχοί από πριν, φτιάχνουν όπλα για να καταφέρουν να ζήσουν μια μίζερη ζωή. Η χώρα τους εξαρτάται πλέον από «φίλους» όπως Κίνα, Βόρειος Κορέα, Ιράν, Καζακστάν και ολίγον από Ουγγαρία ή Σερβία ή Τουρκία.

Ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία κυρίως γιατί έβλεπε ότι η συγκεκριμένη χώρα είχε τις ικανότητες να ξεπεράσει τη «μητέρα Ρωσία» σε όλους τους τομείς και ιδίως στην προσέλκυση διεθνών επενδύσεων, σε τεχνολογία, στην ανάπτυξη του ανθρώπινου παράγοντα, στην προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να γίνει τελικά ο πραγματικός φάρος της περιοχής. Επιτέθηκε γιατί θέλησε να κλέψει πολύτιμο πλούτο από το υπέδαφος των δήθεν ρωσόφωνων περιοχών, στις οποίες και μόνον έχει καταφέρει να αποκτήσει στρατιωτικό πλεονέκτημα, το οποίο θέλει να ανταλλάξει με τον Τραμπ έναντι άλλων συμβιβασμών στους πάγους της Αρκτικής».

                                                               (Μπ. Παπαδημητρίου-liberal.gr)

« Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν περίπου το 36% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για να καλύψουν το κόστος στέγασης, ενώ ο μέσος όρος στους «27» της Ε.Ε. είναι σχεδόν στο μισό, 19,2%. Το 29% των Ελλήνων στα αστικά κέντρα ζει σε νοικοκυριά που ξοδεύουν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για να καλύψουν το κόστος στέγασης, ενώ ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι στο ένα τρίτο, 9,8%. 

Τι κάνει η άλλη Ευρώπη; Από τους πόρους των δικών τους Ταμείων Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η Πορτογαλία διαθέτει 2,7 δισ. ευρώ για την κατασκευή 26.000 κοινωνικών κατοικιών. Η Ισπανία διαθέτει 1 δισ. ευρώ για την κατασκευή 20.000 κοινωνικών κατοικιών. Η Ιταλία 1 δισ. ευρώ για την κατασκευή 10.000 ,.κοινωνικών κατοικιών. Συνολικά, από ευρωπαϊκούς πόρους, επτά χώρες της Ε.Ε. δαπανούν 5,51 δισ. ευρώ για να ενισχύσουν την προσφορά σπιτιών με προγράμματα κοινωνικής κατοικίας.

Αρκούν; Οχι. Για να καλυφθούν οι ανάγκες σύγχρονης κατοικίας με προσιτές τιμές στην Ε.Ε., υπολογίζεται ότι απαιτείται δαπάνη της τάξης των 50 δισ. ευρώ. Αλλά η κατεύθυνση είναι σαφής: ενίσχυση της προσφοράς με προγράμματα κοινωνικής κατοικίας. Πρώτη είναι η Αυστρία, όπου 62% των κατοικιών στη Βιέννη είναι κοινωνικές, ακολουθούν η Ολλανδία με 2,3 εκατ. κοινωνικές κατοικίες, η Γαλλία με 5 εκατ. κοινωνικές κατοικίες κ.λπ.

Ενα θεμέλιο της ανάπτυξης της Σιγκαπούρης είναι ο θεσμός της κοινωνικής κατοικίας. Περισσότεροι από το 75% των κατοίκων της Σιγκαπούρης ζουν σε 1,1 εκατ. διαμερίσματα που έχουν κατασκευαστεί από το κράτος και μισθώνονται για 99 χρόνια σε χαμηλές, επιδοτούμενες τιμές. Είναι συγκροτήματα κατοικιών με εγκαταστάσεις αναψυχής και άθλησης, καταστήματα εστίασης, παντοπωλεία και άλλες υπηρεσίες.

Το κράτος της Σιγκαπούρης δεν επέλεξε να δώσει μια οποιαδήποτε λύση στο στεγαστικό, αλλά μια λύση που συνδυάζει την κρατική παρέμβαση με την ιδιωτική ιδιοκτησία σε προσιτό κόστος, προωθώντας την κοινωνική σταθερότητα και στηρίζοντας μια εξαιρετικά δυναμική οικονομική ανάπτυξη».

                                                                         (Κ. Καλλίτσης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Ρήσεις...

 

Απόψεις...

 

«Η Γαλλία συγκλονίζεται από τη δολοφονία –επρόκειτο ουσιαστικά για λιντσάρισμα– του φοιτητή Κουεντίν Ντεράνκ, ακτιβιστή του συντηρητικού χώρου και υπερασπιστή των δικαιωμάτων των γυναικών, που συνέβη στη Λυών. Ως δράστες φέρονται μέλη της οργάνωσης «Νεαρή Φρουρά» η οποία τοποθετείται ιδεολογικά και πολιτικά στoν Μελανσόν. Οι τρεις συλληφθέντες εργάζονται στο γραφείο του βουλευτή του εν λόγω κόμματος Ραφαέλ Αρνό και βρέθηκαν στη Λυών για να οργανώσουν τη βίαιη διάλυση της συγκέντρωσης κοριτσιών τα οποία διαμαρτύρονταν για την παρουσία της ευρωβουλευτού Ριμά Χασάν, στελέχους της Ανυπότακτης Γαλλίας, σε μια εκδήλωση. 

Η Ριμά Χασάν, Συριοπαλαιστίνια, κατηγορείται συνεχώς για υποκίνηση φυλετικού μίσους, ενώ θεωρείται εκπρόσωπος της Χαμάς στη Γαλλία.Οπως κατέγραψαν οι κάμερες, περίπου δέκα ροπαλοφόροι της «Νεαρής φρουράς» κτυπούν μετά μανίας τον πεσμένο Κουεντίν, ο οποίος προσπαθεί να προστατεύσει ματαίως το κεφάλι του. Τα κτυπήματα ήταν συντριπτικά και τελικά ο άτυχος νέος κατέληξε».

                                                                              (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)

«Η Κούβα φέρεται να μην έχει λάβει ξένες προμήθειες πετρελαίου εδώ και περίπου έναν μήνα, με τα εγχώρια αποθέματα να βρίσκονται πλέον κοντά στην εξάντληση.Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, η καθημερινή ζωή στο νησί επιβραδύνεται δραματικά, καθώς οι αρχές έχουν επιβάλει δελτίο καυσίμων, έχουν περιορίσει τις δημόσιες συγκοινωνίες και έχουν θέσει εργαζομένους σε άδεια άνευ αποδοχών.Οι δρόμοι σε πολλές πόλεις εμφανίζονται σχεδόν άδειοι από αυτοκίνητα, ενώ οι διακοπές ρεύματος διαρκούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας.

Η τουριστική βιομηχανία, βασικός πυλώνας της οικονομίας, έχει πληγεί σοβαρά, με ξενοδοχειακές μονάδες να αδυνατούν να προσφέρουν βασικές παροχές και άνεση στους επισκέπτες.Ορισμένα δημοφιλή ξενοδοχεία, λόγω συνεχών μπλακάουτ, έχουν αρχίσει να κλείνουν προσωρινά, μεταφέροντας τουρίστες σε άλλα καταλύματα. Μεταξύ των επηρεαζόμενων είναι και Ρώσοι επισκέπτες, οι οποίοι υπολογίζονται σε πάνω από 4.000 στο νησί.Η Aeroflot έχει περιορίσει τις πτήσεις της και ξεκίνησε διαδικασίες επαναπατρισμού τουριστών, με αεροσκάφη να φτάνουν σχεδόν άδεια για λόγους εξοικονόμησης καυσίμων.

Σύμφωνα με το κείμενο, ο Donald Trump υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα στις 29 Ιανουαρίου, χαρακτηρίζοντας την Κούβα «ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή» και απειλώντας με δασμούς χώρες που επιχειρούν να προμηθεύσουν πετρέλαιο στο νησί.Η τελευταία γνωστή αποστολή πετρελαίου φέρεται να έφτασε στις 9 Ιανουαρίου από το Μεξικό.Παράλληλα, αναφέρεται ότι η Βενεζουέλα, βασικός προμηθευτής πετρελαίου της Κούβας με ευνοϊκούς όρους, διέκοψε τις αποστολές της, επιδεινώνοντας την ενεργειακή ασφυξία της χώρα.

Σε κάθε περίπτωση, η Κούβα βρισκόταν ήδη σε μία από τις πιο σοβαρές και παρατεταμένες οικονομικές κρίσεις της από το 1959, με πάνω από το 70% των πολιτών να δηλώνουν ως κύρια προβλήματα την έλλειψη τροφίμων και τις πολύωρες διακοπές ρεύματος, που σε ορισμένες περιοχές φτάνουν ή και ξεπερνούν τις 18 ώρες ημερησίως».

                                                                                        (Bankingnews.gr)

 

Ρήσεις...

 

                                                                                                                           (ευρωπαϊστές f/B)

Απόψεις...

 

«Ο προπηλακισμός ενός πολιτικού προϊσταμένου, επειδή τυγχάνει πολιτικός αντίπαλος, όταν μένει ατιμώρητος, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Τούτο δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη πολιτική ή κοινωνιολογική σοφία για να υποστηριχθεί.Για χιλιάδες χρόνια πάνω σε αυτή την αρχή στηρίζεται η ανθρώπινη κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη.Η ανταμοιβή από την κοινωνία των συμπεριφορών που είναι επιθυμητό να πολλαπλασιαστούν και η τιμωρία όσων πρέπει να μειωθούν, γιατί είναι διαβρωτικές και διαλυτικές, αποτελούν τον βασικό κανόνα της κοινωνικής ανέλιξης και της συνύπαρξης σε ολοένα και πολυπλοκότερες μορφές συμβίωσης.

Ο νεαρός γιατρός που άσκησε ή επιχείρησε να ασκήσει βία θα πρέπει να τιμωρηθεί αναλογικά και παραδειγματικά, τόσο από το κράτος δικαίου για παράβαση του νόμου, όσο και από τη διοίκηση του νοσοκομείου για παράβαση των κανόνων λειτουργίας, αλλά και από τον επαγγελματικό του σύλλογο για παράβαση της επαγγελματικής δεοντολογίας.Ήταν λάθος του Υπουργού Γεωργιάδη να αποσύρει ή να μην υποβάλει καθόλου τη σχετική μήνυση..Αν όσοι προβαίνουν σε παρόμοιες πράξεις δεν τιμωρούνται, η κοινωνία και η πολιτεία είναι σαν να επιδιώκουν την επανάληψη και τον πολλαπλασιασμό τους.

Ο καθένας μπορεί να διαμαρτύρεται για τη Γάζα, την Κούβα ή για τη μη διάθεση δωρεάν ηλεκτρικών κουβερτών στους πιγκουίνους. Δεν μπορεί, όμως, να επιβάλει σε κανέναν τις απόψεις του με τη βία. Αν θέλαμε το ΚΚ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να διοικεί τα νοσοκομεία ή τα σχολεία, θα ψηφίζαμε αλλιώς και, αν χάναμε, θα αναζητούσαμε αλλού μια σοβαρή χώρα.Δεν θα ανακαλύψουμε τώρα τον τροχό.Παρόμοιες συμπεριφορές θα πρέπει να τιμωρούνται, για να μη πολλαπλασιάζονται και οδηγούν στο χάος και την αταξία».

                                                                                 (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Αριστερός μαζοχισμός*: όρος του υπογράφοντος που επιχειρεί να κατανοήσει και να περιγράψει τα βαθύτερα κίνητρα της αριστερής ιδεολογίας μετά το 1990. Μετά την υποστολή των κόκκινων σημαιών στο Κρεμλίνο, η κομμουνιστική και σοσιαλιστική ιδεολογία χρεοκόπησαν και ενταφιάστηκαν και επίσημα.

Το μόνο που απέμεινε στα πολιτικά και ιδεολογικά λείψανα της Αριστεράς, ώστε να διατηρούν το κοινό τους συσπειρωμένο και οι ηγεσίες να απολαμβάνουν τα οικονομικά και πολιτικά προνόμια που προσφέρουν οι αστικές δημοκρατίες, είναι η λατρεία των μαρτύρων και των νεκρών ηρώων.Από τα Τέμπη και τη Γάζα έως το Πολυτεχνείο και κάθε κοινωνική ή πολιτική ένταση, η Αριστερά αναζητεί νεκρούς και θύματα, προκειμένου να αντλήσει λόγους ύπαρξης και πολιτικής νομιμοποίησης.

Επιπλέον, ο «αριστερός μαζοχισμός», σε μια διευρυμένη έννοια, αποτελεί πολιτικο - ιδεολογικό όρο που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη στάση κατά την οποία άτομα ή ρεύματα της Αριστεράς υποστηρίζουν πολιτικές, ιδέες ή κοινωνικές επιλογές που:Βλάπτουν τα ίδια τα κοινωνικά στρώματα που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται (π.χ. εργαζόμενους, χαμηλά εισοδήματα, εθνικά συμφέροντα).

Ο όρος συνήθως υπονοεί:Υπερβολική αυτοκριτική ή ενοχοποίηση της Δύσης ή της ίδιας της χώρας τους-Ανοχή σε φαινόμενα που δημιουργούν κοινωνικό κόστος (π.χ. ανομία, ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές)-Ιδεολογική προτεραιότητα των αρχών έναντι των πρακτικών συνεπειών-Τάση να θεωρείται κάθε θυσία ηθικά ανώτερη, ακόμη κι όταν οδηγεί σε δυσμενέστερα αποτελέσματα

Μαζοχισμός*: είναι ο όρος που περιγράφει την ψυχολογική ή συμπεριφορική τάση ενός ατόμου να αντλεί ικανοποίηση - συναισθηματική, ηθική ή ακόμη και σωματική - μέσα από τον πόνο, τη στέρηση, την ταπείνωση ή την αυτοθυσία».

                                                                        (Κ.Στούπας- liberal.gr)

Εδώ ...γελάμε

                                                                                  (Α.Πετρουλάκης- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/protagon.gr)

 

Ρήσεις...

 

Απόψεις...

 

«Εδώ και δεκαετίες έχει δραστηριοποιηθεί μια φάμπρικα τίτλων και πιστοποιητικών, που μοριοδοτούνται για την κατάταξη υποψηφίων στον δημόσιο τομέα. Στη μνήμη μου φέρνω το 2005, όταν η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών (ΟΙΕΛΕ) είχε αναδείξει ένα μεγάλο ζήτημα που αφορούσε 18 ιδιωτικά Τεχνικά Λύκεια, τα οποία εξέδιδαν παράνομους τίτλους σπουδών. Οι μαθητές δεν παρακολουθούσαν σχεδόν ποτέ τα μαθήματα, αλλά έπαιρναν στο απολυτήριο άριστα με «καθαρό» 20, που τους πριμοδοτούσε με το απόλυτο –1.000 μόρια– στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.Κατόπιν, όσο τα ακαδημαϊκά προσόντα άρχισαν να βαρύνουν –πριμοδοτούνται στη διεκδίκηση μιας θέσης στο Δημόσιο μέσω των διαγωνισμών ΑΣΕΠ–, το πρόβλημα πιστοποίησης των τίτλων σπουδών διογκώθηκε. Και σε κάποιες περιπτώσεις οι υποψίες αποδεικνύονταν δικαιολογημένες. 

Χαρακτηριστική περίπτωση ήταν για τους διορισμούς στα δημόσια ειδικά σχολεία. «Σε χώρες όπως η Γερμανία, με πολλαπλάσιο πληθυσμό από την Ελλάδα, υπάρχουν τρεις φορείς πιστοποίησης της αγγλικής γλώσσας. Στην Ελλάδα υπάρχουν 47, εκ των οποίων τουλάχιστον οι 40, όπως μας ενημερώνουν παράγοντες της αγοράς, έχουν σοβαρότατα ζητήματα νομιμότητας», αναφέρει ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ Γιώργος Χριστόπουλος».

                                                                      (Απ. Λακασάς-ATHensvoice)

«Αυτό που στην πραγματικότητα κάνει τον Έβρο να πλημμυρίζει είναι η διοχέτευση μεγάλης ποσότητας νερού από τη Βουλγαρία, και συγκεκριμένα από το υδροηλεκτρικό φράγμα του Ιβαΐλογκραντ της Βουλγαρίας. Σε χρονιές όπως η φετινή, με πολλές χιονοπτώσεις και βροχοπτώσεις στη γειτονική χώρα (όπως και στη δική μας), η Βουλγαρία ανοίγει το φράγμα του Ιβαΐλογκραντ και τεράστιες ποσότητες νερού διοχετεύονται αρχικά στον ποταμό Άρδα και στη συνέχεια στον ποταμό Έβρο.Αυτά είναι τα νερά που πλημμύρισαν τον κάμπο και όχι τα νερά της βροχής, τα οποία εννοείται ότι συντέλεσαν  στο να αυξηθεί η στάθμη του ποταμού, ωστόσο ουδέποτε ευθύνονται για τέτοιου μεγέθους πλημμυρικά φαινόμενα. 

Από το 1960 «είναι στα χαρτιά» η κατασκευή ενός φράγματος στο μικρό Δέρειο, για την αντιμετώπιση του φαινομένου – αν και είναι αστείο το 2025 να μιλάμε για σχεδιασμό του 1960. Κατά τα λοιπά, έχουμε αναχώματα, αναβαθμίδες, δηλαδή, που εμποδίζουν τα νερά του ποταμού να πλημμυρίσουν ολόκληρο τον κάμπο και περιορίζουν την πλημμύρα σε συγκεκριμένη έκταση, βεβαίως προστατεύουν και τους οικισμούς. Αυτές οι αναβαθμίδες δεν μπορούν να συγκρατήσουν τέτοιες ποσότητες νερού όπως αυτές που απελευθερώθηκαν φέτος. 

Στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι η Βουλγαρία στα πλαίσια των πολεμικών αποζημιώσεων έναντι της Ελλάδας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, υποχρεώθηκε, χωρίς αντάλλαγμα για 60 χρόνια, μέσω του ποταμού Άρδα να διοχετεύει στην Ελλάδα ποσότητα ικανή για την άρδευση 50.000 στρεμμάτων στον Βόρειο Έβρο, και αυτό αφορά κυρίως τα χωριά που βρίσκονται στο λεγόμενο τριεθνές, στο τρίγωνο που σχηματίζεται μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας, Τουρκίας. Η συμφωνία αυτή έληξε το 2024 και πλέον η διοχέτευση του νερού από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα γίνεται έναντι ανταλλάγματος. 

Σε μια περιοχή της οποίας η κύρια πηγή εισοδήματος προέρχεται από την αγροτική παραγωγή, και η οποία ερημώνει κάθε μέρα και περισσότερο, αυτή η ολιγωρία στη θωράκισή της με τα απαραίτητα έργα, κάνει την κάθε λογής εξαγγελία για τη στήριξη του Έβρου να μοιάζει με εμπαιγμό».

                                                           (Ελ. Παπαδοπούλου-KAΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 «Την αλλαγή του σωφρονιστικού χάρτη της χώρας με την κατασκευή οκτώ νέων φυλακών και την οριστική κατάργηση τουλάχιστον πέντε καταστημάτων κράτησης προβλέπει το σχέδιο δράσης της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για την περίοδο 2025-2030.Ο υπερπληθυσμός είναι ένα από τα βασικά, διαχρονικά προβλήματα του ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος, ενώ εκτιμάται ότι στην επόμενη πενταετία οι κρατούμενοι θα αυξηθούν περαιτέρω και θα ανέλθουν συνολικά στους 14.000 έως 14.500.. Με την ολοκλήρωση του κατασκευαστικού προγράμματος προβλέπεται η οριστική κατάργηση των σωφρονιστικών καταστημάτων Κορυδαλλού, Αλικαρνασσού, Νεάπολης, Χαλκίδας και Ιωαννίνων».

                                                               (Γ. Παπαδόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Ρήσεις...

 

Εδώ... γελάμε

                                                                                              (Ηλ.Μακρής- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Απόψεις...

 

«Πριν από λίγες ημέρες ο Μπαράκ Ομπάμα, σε συνέντευξή του, χωρίς να αναφέρει το όνομα του Τραμπ και του βίντεο που είχε κυκλοφορήσει παρουσιάζοντας αυτόν και τη σύζυγό του Μισέλ σαν πιθήκους, μίλησε για τον υποβιβασμό του πολιτικού λόγου στην Αμερική σε τσίρκο. Και συνόψισε την άποψή του στη φράση: 

«Δεν φαίνεται να υπάρχει καμία ντροπή».Να, λοιπόν, που ένα συναίσθημα πολύ ταπεινό και περιθωριοποιημένο ξαναβρίσκει τη θέση που του αναλογεί. Ως εσωτερικός μηχανισμός που προκαλεί τη συμμόρφωση θεωρήθηκε –και εξακολουθεί να θεωρείται– ανασταλτικός με την κακή έννοια. 

Πώς φτάνουμε, λοιπόν, σήμερα να αποζητάμε την «ντροπή» ως το τελευταίο καταφύγιο στο αδιανόητο που σαρώνει; Στη χυδαιότητα και στην κατάχρηση εξουσίας, στην άρση κάθε φραγμού, ψυχικού και ηθικού, που οδηγεί στην αποχαλίνωση ενστίκτων, στον εκμαυλισμό θεσμών και αρχών;Μπορεί η ντροπή να βάλει φρένο στην παρακμή; Να γίνει κτήμα όσων πιστεύουν ότι δεν υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο και καμιά λογοδοσία;

Χθες, στην κηδεία της Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ, ακούστηκε στους επικήδειους (από τον πρωθυπουργό) ένα μικρό απόσπασμα, παλαιότερου, προσωπικού, σημειώματός της: «Οταν πτωχεύουν οι πλούσιοι, δεν θα πλουτίσουν οι φτωχοί. Οταν κυβερνούν ανίκανοι, ένοχοι είναι οι ικανοί. Κι όταν μόνο οι ανάξιοι μιλούν για αξίες, τότε η απαξίωση θα είναι γενική».Τότε, και η ντροπή θα έχει χαθεί. Η Αρβελέρ μάς δείχνει και αυτή, με τον τρόπο της, την επανορθωτική δύναμη της αλήθειας. Της μόνης αξίας που δεν πτωχεύει».

                                                       (Μ. Κατσουνάκη-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Μεγαλύτερη έκπληξη μού προκαλεί η μούγκα του «προοδευτικού» κόσμου της χώρας. Κόμματα που με κάθε ευκαιρία καταγγέλλουν τις «συνθήκες γαλέρας» και τον «εργασιακό μεσαίωνα», οργανώσεις και συνδικαλιστικές ενώσεις που για ψύλλου πήδημα οργανώνουν κινητοποιήσεις όπου διακηρύττουν για τις «ζωές μας που είναι πάνω από τα κέρδη τους», ασυμβίβαστοι αντικαπιταλιστές και αυτόκλητοι υπερασπιστές της εργατικής τάξης, δεν μοιάζουν να πολυσυγκινούνται με ένα από τα μεγαλύτερα εργατικά δυστυχήματα των τελευταίων ετών, για το οποίο η ευθύνη της εργοδοσίας είναι προφανής και το μόνο που μένει είναι να δούμε την έκτασή της.

Ούτε απεργίες, ούτε καθημερινές συγκεντρώσεις, ούτε συναυλίες, ούτε σκληρά και ανελέητα κατηγορώ. Τουμπεκί ψιλοκομμένο, και μάλιστα σε μια υπόθεση της οποίας η δημοσιότητα είναι η καλύτερη πλατφόρμα για τη διαφήμιση των θέσεών τους. Οι σύντροφοι δεν έχουν φτάσει στο σημείο να χειροκροτούν τον ιδιοκτήτη, αλλά σίγουρα κοιτάζουν αλλού και σφυρίζουν αδιάφορα. Κι αυτό είναι ακόμα πιο περίεργο και πιο δύσκολο να εξηγηθεί από τη δουλοπρεπή στάση μερικών υπαλλήλω. Και μπράβο τους».

                                                                (Μ. Βουλαρίνος-ATHensvoice)

«Σε κάποια προηγούμενη στήλη είχαμε σχολιάσει τις διπλές τσάντες Louis Vuitton και Gucci που κουβαλάει επιδεικτικά η εντυπωσιακή δικηγόρος. Σαν να ήθελε να τονίσει ότι δεν πτοείται από σχόλια η Καρυστιανού πάνω από τη χλιδάτη γούνα της έβαλε και εκείνη στον ώμο μια Louis Vuitton τσάντα. Πολλοί σχολίασαν το αυτάρεσκο χαμόγελο και τη διάθεση για στυλιστικές εμφανίσεις, την ώρα που σαν χαροκαμένη μάνα πάει στο δικαστήριο για μάθει ποιος είναι υπεύθυνος για το χαμό του παιδιού της. Η όλη εικόνα αφήνει μια υπόνοια οπορτουνισμού και έλλειψης μέτρου, έγραφαν στα σχόλια».

                                                                                      (iefimerida.gr)

Ατάκες...

 

Ρήσεις....

 

Απόψεις...

 

«Τα 58 δισ. ευρώ που έχασε η Ελλάδα από τη μετανάστευση 427.000 νέων ανθρώπων στη δεκαετία της κρίσης δεν είναι απλώς ένας εντυπωσιακός αριθμός. Είναι ένα μέτρο αποτυχίας. Oχι μόνο οικονομικής, αλλά κυρίως θεσμικής, κοινωνικής και πολιτικής. Και ακριβώς γι’ αυτό, παρότι το ποσό είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο και δύσκολα αμφισβητήσιμο, σηκώνει συζήτηση: όχι για να το μειώσουμε, αλλά για να καταλάβουμε τι πραγματικά σημαίνει. Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα παρήγαγαν αυτοί οι νέοι στο εξωτερικό – περίπου 50 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη Βουλή από τη διευθύντρια ερευνών της διαΝΕΟσις, Φαίη Μακαντάση. 

Κατά τη γνώμη μου, προκύπτει και ένα επιπλέον ερώτημα: Αν είχαν μείνει εδώ αυτοί οι νέοι, ή αν είχαν επιστρέψει σε μια οικονομία χαμηλών μισθών, χαμηλής παραγωγικότητας, υψηλού κόστους ζωής και εκτεταμένης κρατικής διαφθοράς (κάτω από τη γυαλιστερή επιφάνεια του πολύτιμου Gov.gr), θα μπορούσαν πράγματι να παράξουν αντίστοιχο πλούτο για τον εαυτό τους και για τη χώρα τους;»

                                                                  (Α. Παπαστάθης-liberal.gr)

«Εχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά εμπορευματικών μεταφορών διά σιδηροδρόμου στην Ευρωπαϊκή Ενωση (2%), ενώ στις χώρες της Βαλτικής ξεπερνάει το 60%. Το 2017 –τελευταία χρονιά που η χώρα έδωσε στοιχεία προ του 2024– οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι μετακίνησαν 1.320.000 τόνους εμπορευμάτων. Μη μετρηθούμε με την ισομεγέθη Αυστρία (107.579.000 τόνοι), αλλά με την Πορτογαλία που επίσης βρίσκεται σε ένα άκρο της Ευρώπης. Είχε οκταπλάσιο σχεδόν τονάζ: 10.453.000 τόνους. Ακόμη και η Βόρεια Μακεδονία μάς ξεπερνάει με 1.558.000 τόνους.

Ο σιδηρόδρομος αποτελεί το κλειδί για τις χερσαίες μεταφορές, εμπορευμάτων και ανθρώπων. Οχι μόνο στον Κηφισό, αλλά σε ολόκληρη την επικράτεια· και χίλιες νταλίκες να φύγουν από τις εθνικές οδούς, κέρδος θα είναι. Βεβαίως θέλει δουλειά και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, και όχι 0,2% επενδύσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης, όταν ο μέσος όρος στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι 10%». (Αννα Διαμα-ντοπούλου, 9.2.2025)».

                                                            (Π.Mανδραβέλης –KAΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Ο Μ.Δ. ήρθε για πρώτη φορά στην Ουκρανία το 2019 ως τουρίστας και έναν χρόνο αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Κίεβο. Πρώην στέλεχος των ελληνικών ειδικών δυνάμεων, θεώρησε «χρέος» του να βοηθήσει τους Ουκρανούς όταν ξέσπασε ο πόλεμος. «Μετά από τέσσερα χρόνια στο μέτωπο, βλέπει και ο ίδιος την κόπωση στις τάξεις των Ουκρανών στρατιωτών, αλλά, όπως λέει, δεν έχουν άλλη επιλογή. 

«Εννοείται πως υπάρχει κούραση. Το ηθικό διαφέρει σε κάθε μαχητή. Θα δεις και θα γνωρίσεις πολλές διαφορετικές προσωπικότητες. Αυτό που μπορώ να πω για τους Ουκρανούς είναι πως έχουν έναν πολύ καλό λόγο να μάχονται. Δεν είναι η Ουκρανία εκείνη που πήγε να καταλάβει εδάφη, αλλά η Ρωσία. Οι Ουκρανοί αυτό που κάνουν είναι να αμύνονται. Εύχομαι να μη ζήσει κανείς αυτό που ζουν οι Ουκρανοί».

                                                             (Στ. Ιωαννίδης- ΚΑΘΗΜEΡIΝΗ)