Η Μονή Πατέρων στο Λίθινο της Ζίτσας είναι ένα ξεχωριστό κτίσμα που έχει αφεθεί καιρό τώρα στη μοίρα του. Πυκνή, άγρια βλάστηση κυριαρχεί στο εσωτερικό
του περιβόλου στον προαύλιο χώρο και γύρω από τα κτίσματα της Μονής Πατέρων στο
Λίθινο της Ζίτσας. Η πέτρινη τοιχοποιία του παρουσιάζει ρωγμές και κενά, ενώ η
παραδοσιακή πέτρινη βρύση στην είσοδο και το ξύλινο στέγαστρο καλύπτονται από
χόρτα και φύλλα ενώ απαγορεύεται να εισέλθει κανείς στον εσωτερικό περίβολο
κάτι που μέχρι πριν κάποιο διάστημα επιτρεπόταν.
Και μπορεί το Θεογέφυρο ως βραχώδης σχηματισμός να έχει πέσει
αλλά η φυσική ομορφιά του τοπίου παραμένει.
Παρά την απώλεια της φυσικής καμάρας, το φαράγγι, τα ορμητικά νερά και η
πλούσια παρόχθια βλάστηση παραμένουν ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο που, με
στοιχειώδη καθαρισμό και συντήρηση, θα μπορούσε να είναι ξανά ασφαλές και
επισκέψιμο.
Το πρόβλημα είναι ότι ο χώρος έχει αφεθεί χωρίς συντήρηση, με πεσμένους
κορμούς δέντρων να κλείνουν το πέρασμα στα πέτρινα σκαλοπάτια και να έχουν
καταστρέψει τα ξύλινα προστατευτικά κάγκελα. Σπασμένα φωτιστικά ασφαλείας με
εκτεθειμένα καλώδια στα τοιχία και άγρια βλάστηση που καλύπτει σταδιακά τα
μονοπάτια προς τα ορμητικά νερά του ποταμού συμπληρώνουν το σκηνικό της
παραμέλησης.
Ο πλακόστρωτος όμως χώρος με τις πέργκολες και τα παγκάκια αλλά
και το μονοπάτι διατηρούνται σε σχετικά καλή δομική κατάσταση, προσφέροντας ένα
όμορφο σημείο στάσης δίπλα στη φύση.
Ο Δήμος Ζίτσας αλλά και η Περιφέρεια Ηπείρου οφείλουν να
παρέμβουν αποκαθιστώντας τον χώρο που συνδυάζεται και με τη Μονή Πατέρων αλλά και τον Μύλο του
Αχιλλέα. Είναι κρίμα να εγκαταλείπονται τέτοια
τοπία στην απαξίωση.
Η εγκατάλειψη και η περιβαλλοντική υποβάθμιση είναι εμφανής
και στη Βροσίνα, παρότι πρόκειται για έναν τόπο με σπουδαία φυσικά και ιστορικά
αξιοθέατα δίπλα στον ποταμό Ζαλογγίτικο.
Η ανεξέλεγκτη ρίψη απορριμμάτων δίπλα στο ποτάμι με πεταμένα
ογκώδη αντικείμενα, στρώματα , ξύλινες κατασκευές και πάσης φύσεως σκουπιδαριό στην πλαγιά ακριβώς πάνω από την κοίτη του
ποταμού είναι εγκληματική.
Το μονοπάτι δίπλα στο ποτάμι είναι εντελώς ασυντήρητο ,
λασπωμένο και κακοτράχαλο γεμάτο πέτρες, ακόμα και υπολείμματα ζώων…
Εικόνα ερήμωσης υπάρχει και στον οικισμό ακόμη και στον κεντρικό δρόμο του χωριού, όπου τα παλιά κτίρια και καταστήματα μαρτυρούν τη πληθυσμιακή συρρίκνωση και την έλλειψη κίνησης με ένα κοτέτσι να βρίσκεται δίπλα στον δρόμο και τις κότες να μπαινοβγαίνουν στο οδόστρωμα.
Η πρόσβαση στο μοναστήρι είναι προβληματική με παλέτες και
τελάρα μέσα στο νερό ενώ πολλά αδέσποτα σκυλιά βρίσκονται παντού και κυνηγούν
επισκέπτες.
Η περιοχή όμως φιλοξενεί σημαντικά αξιοθέατα πτα οποία θα μπορούσαν
να αποτελούν πόλο έλξης και είναι κρίμα να μενει σε αυτήν την κατάσταση. Ο
Δήμος και η Περιφέρεια Ηπείρου έχουν καθήκον να ασχοληθούν.
Καμαρώστε:
Θεογέφυρο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου