Απόψεις...

 

«Η κλοπή του χαλκού σε διάφορες μορφές, είτε σωλήνες είτε καλώδια, είναι καθημερινό φαινόμενο. Οπως και οι καταστροφές που προκαλούν. Είναι γνωστό ότι στις κλοπές χαλκού επιδίδονται τα μέλη της κοινωνικής ομάδας την οποία έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε «ευάλωτη». Αναρωτιέμαι αν κάποιος, από τους ελλογιμότατους ειδικούς, μπορεί να εξηγήσει για ποιο λόγο οι Ρομά θεωρούνται ευάλωτη κοινωνική ομάδα. 

Επειδή έχουν επιλέξει να ζουν σε καταυλισμούς; Επειδή πρέπει να επιδοτούνται από το κράτος για να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο –μια μάλλον ιδιαίτερη αντίληψη της δωρεάν παιδείας– ή επειδή τα κορίτσια τους πρέπει να αρχίσουν να γεννούν από τα δώδεκα; Το βέβαιο είναι ότι οι κοινότητες των Ρομά ακολουθούν τους δικούς τους κανόνες. 

Οι ομάδες που λεηλατούν τα καλώδια των τρένων ή τα χάλκινα καλύμματα των φρεατίων δεν θεωρούν ότι κάνουν κάτι παράνομο. Ξεκινούν το πρωί για να βγάλουν το μεροκάματό τους διότι πιστεύουν ότι έτσι βγαίνει το μεροκάματο. Το πέρασμα από τα δικαστήρια και τις φυλακές είναι μέρος της καθημερινότητάς τους. 

Δεν ισχύει βέβαια το ίδιο και για τους κλεπταποδόχους τους. Αυτοί που αγοράζουν τον χαλκό δεν δουλεύουν για το μεροκάματο, αλλά αυτό ας πούμε ότι είναι θέμα της αστυνομίας. Χαρακτηρίζοντάς τους «ευάλωτους» αυτομάτως τους αποδίδουμε μια διαφορετικότητα μειωμένης ευθύνης η οποία και τους βοηθάει να μην προσαρμοσθούν στον τρόπο ζωής μας.

                                                          (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Σκεφτείτε οι ισραηλιτικές κοινότητες να καθόριζαν πώς θα σχηματιστούν οι κυβερνήσεις σε αραβικές χώρες. Φανταστείτε την εικόνα, Ισραηλίτες να πανηγυρίζουν τις εκλογικές επιδόσεις των δικών τους κομμάτων στην Αλγερία, στο Μαρόκο ή στην Αίγυπτο, κρατώντας τη σημαία με το άστρο του Δαβίδ. Κι όμως αυτό συμβαίνει στο «γενοκτονικό» κράτος, στο κράτος «απαρντχάιντ», όπως αποκαλούν το Ισραήλ οι φριπαλενστάιν και οι συμπλεγματικοί λευκοί και μορφωμένοι της Δύσης, γυναίκες και άντρες.

Η ψήφος των Αράβων κατοίκων του Ισραήλ ίσως αποβεί καθοριστική για τον σχηματισμό της επόμενης ισραηλινής κυβέρνησης. Το πιο πιθανό είναι να μη συμβεί. Όμως και μόνο το γεγονός πως σήμερα συζητούμε αυτό το ενδεχόμενο αποδεικνύει πόσο δημοκρατικό κράτος είναι το Ισραήλ. Σημειωτέον πως οι προχθεσινές εκλογές διεξήχθησαν τρία χρόνια μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, με τις πληγές χαίνουσες και ενώ το μέτωπο με το Ιράν παραμένει ανοικτό. 

Επίσης, καθ΄όλη την προεκλογική περίοδο, ουδείς από τους εκπροσώπους των αραβικών κομμάτων μίλησε για διακρίσεις και αποκλεισμούς, καθώς όλα κύλησαν ομαλά. Άραγε θα προβληματιστούν όλοι αυτοί που μιλούν απαξιωτικά και προσβλητικά για μια από τις πιο ανοικτές και σύγχρονες δημοκρατίες του κόσμου μας; Για μια κοινωνία η οποία βρίσκεται εν πολέμω ουσιαστικά από το 1948 και η οποία δεν έχει εγκαταλείψει, παρ΄όλα αυτά, τις δημοκρατικές διαδικασίες και την υποχρέωση της λογοδοσίας των κυβερνώντων. 

Και αναφέρομαι φυσικά στους πολιτικούς και τους διανοούμενους της Δύσης οι οποίοι, όλως παραδόξως, έχουν ταχθεί στο πλευρό των Παλαιστινίων οι οποίοι έχουν να διενεργήσουν εκλογές εδώ και είκοσι χρόνια και η πολιτική τους ζωή είναι βυθισμένη μέσα στη διαφθορά».

                                                                         (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)