Απόψεις...

 

@Στο Ελ Σαλβαντόρ μετρούσαν περίπου 100 δολοφονίες την εβδομάδα μέχρι πριν μερικά χρόνια. Όσες δολοφονίες περίπου έχουμε στην Ελλάδα σε έναν ολόκληρο χρόνο, αυτοί της είχαν σε μια εβδομάδα. Κάποιες φορές σε ένα σαββατοκύριακο!Ο γίγαντας νεαρός πρόεδρος Μπουκελε, παλαιστινιακής καταγωγής, έλυσε το πρόβλημα με τις συμμορίες και ελευθέρωσε το λαό του. Με κίνδυνο της ζωής του και της οικογένειας του.

Πλέον, η χώρα του είναι η πιο ασφαλής σε όλο το δυτικό ημισφαίριο και πιο ασφαλής από πολλές χώρες της Δύσης. Τώρα στέλνει 2000 στρατιώτες στην Αϊτή 🇭🇹 (μέσος όρος 110 δολοφονίες την εβδομάδα), 2000 χιλιόμετρα μακριά από τη μικρή του χώρα, για να σώσει 4 συμπατριώτες του που απήχθησαν από συμμορίες ενώ ήταν σε αποστολή του ΟΗΕ. Στην Αϊτή δεν υπάρχει κράτος, κουμάντο κάνουν μόνο οι συμμορίες, για τις οποίες η ανθρώπινη ζωή έχει την αξία μιας πέτρας. 

Από την άλλη, εμείς στην Ελλάδα χίλια χρόνια κοσκινίζουμε αντί να βάλουμε μέσα - για τα καλά, όχι για 4 μήνες - λίγες εκατοντάδες παραβατικούς που κάνουν τη ζωή όλης της υπόλοιπης κοινωνίας δύσκολη.  Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει … 

                                                            (Leonidas Palaiodimos-idiotes f/B)

@ Γιατί μαμά οι κομμουνιστές σε όλη την Ευρώπη δεν μπορούν να τιμήσουν την έναρξη του αγώνας τους εναντίον των δυνάμεων του άξονα όπως κάνουν στην Ελλάδα; Επειδή η Σοβιετική Ένωση και η Ναζιστική Γερμανία στην αρχή ήταν "σύμμαχοι". Δεν υπάρχει καμία ένοπλη δράση κομμουνιστών μέχρι την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη αφού δεσμεύονταν ήδη από τον Αύγουστο του 1939 με το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ, δηλαδή της μη επίθεσης μεταξύ Γερμανίας και  Σοβιετικής Ένωσης.

                                                                     (Δημήτρης Αθηναίος- f/B)

@ Και έτσι λοιπόν το Ισραήλ, που απροκάλυπτα και ανεπαίσχυντα είναι ο στόχος των απανταχού επαναστατημένων, οργισμένων, διαφοροποιημένων, αυτοπροσδιορισμένων, συμπεριληπτικών, πολύχρωμων και ανυπότακτων διαδηλωτών, υπερασπιστών θεοκρατικών και απολυταρχικών καθεστώτων (εν τη αγνοία τους), έχει στην πραγματικότητα το σύστημα που όλοι τους ονειρεύονται. Απλή αναλογική(!), πολυκομματικές κυβερνήσεις συνεργασίας(!), αραβικά κόμματα(!), κολεκτίβες(!), και ελευθερίες αδιανόητες για τους καταπιεσμένους, από τους ίδιους τους ηγέτες τους, Παλαιστίνιους και άλλους… Λιγότερα

                                                                  (Labrini Moysiadou- idiotes f/B)