Απόψεις...

 

«Υπάρχουν απάτες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για να βγάλει χρήματα. Η υπόθεση της ΜΚΟ που, σύμφωνα με τις Αρχές, συγκέντρωνε δωρεές στο όνομα παιδιών με βαριές ασθένειες και ιδιοποιούνταν μεγάλο μέρος των χρημάτων ανήκει αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία. Τα στοιχεία προκαλούν αποστροφή. Από δωρεές περίπου 3,94 εκατομμυρίων ευρώ για 34 παιδιά, στις οικογένειες φαίνεται ότι έφτασαν μόλις 1,11 εκατομμύρια. Το παράνομο όφελος υπολογίζεται στα 2,83 εκατομμύρια ευρώ. 

Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, χρησιμοποιούνταν διαφορετικές φωτογραφίες παιδιών, παρουσιάζονταν ως αναγκαία έξοδα που καλύπτονταν ήδη από ασφαλιστικούς φορείς και διογκώνονταν κόστη νοσηλείας.Αν επιβεβαιωθούν οι κατηγορίες, πρόκειται για μία από τις πιο αποκρουστικές μορφές απάτης. Δεν κλέβεις απλώς χρήματα. Εμπορεύεσαι την αγωνία ενός γονιού και μετατρέπεις την ασθένεια ενός παιδιού σε επιχειρηματικό μοντέλο. Εκμεταλλεύεσαι τον πόνο εκείνου που έχει ανάγκη και την καλοσύνη εκείνου που θέλει να βοηθήσει».

                                                                             (Αλ.Σκούρας-liberal.gr)

«Ενα δαιδαλώδες πλέγμα διαφθοράς και οργανωμένου εγκλήματος ξετυλίγει η πρόσφατη έρευνα της αστυνομίας για την υπόθεση του «Χωριάτικου» και τον φερόμενο ως εγκέφαλο της εγκληματικής οργάνωσης Αγγελο Γιαννακόπουλο. Συνελήφθησαν 59 άτομα, διωκόμενα μεταξύ άλλων για μαστροπεία και διακεκριμένη φοροδιαφυγή, μέσω ενός δικτύου πολλών δεκάδων υπαρκτών αλλά και ανύπαρκτων εταιρειών.

Παρότι ο 57χρονος επιχειρηματίας, τον οποίο οι συνεργάτες του αποκαλούσαν «Daddy» ή «Boss», είχε και στο παρελθόν διωχθεί για αδικήματα όπως μαστροπεία και ξέπλυμα, κατάφερε όχι μόνο να παραμείνει εκτός φυλακής, με τις ποινές που του επιβλήθηκαν να έχουν ανασταλτικό χαρακτήρα, αλλά και να διευρύνει τον κύκλο των δραστηριοτήτων του».

                                                             (Γ. Σουλιώτης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως στην απαξίωση του συνδικαλισμού από την κοινωνία και τους σκεπτόμενους ανθρώπους. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπαίτιοι γι’ αυτή την απαξίωση είναι οι ίδιοι οι συνδικαλιστές. Που είτε προκαλούν με τις αποφάσεις και τα καμώματά τους, είτε από θεωρητικά θεματοφύλακες εργασιακών συμφερόντων, καθίστανται μεγαλοπαράγοντες της πολιτικής μας ζωής και αξιωματούχοι της».

                                                              (Ν.Γ. Σακελλαρόπουλος- emvolos.gr)