Aπόψεις...

«Τα Τέμπη συμπυκνώνουν όλα όσα τους θυμώνουν σε σχέση με την κυβέρνηση: αλαζονεία λόγω απουσίας αντιπάλου, έλλειψη ενσυναίσθησης, ψευδαίσθηση ότι όλα μπορούν να κρυφτούν με μια επικοινωνιακή κυριαρχία, πασαλείμματα σε κρίσιμους τομείς με πυροτεχνήματα τύπου επιτελικού κράτους, συμβιβασμούς με το παλαιοκομματικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, βολική χρήση ζωτικών θεσμών. 

Οι πολίτες εμπιστεύθηκαν τον κ. Μητσοτάκη μετά τα επικίνδυνα ακροβατικά του ΣΥΡΙΖΑ γιατί θεώρησαν ότι έχουν απέναντί τους έναν πολιτικό-τεχνοκράτη, που θα μπορούσε να τους εγγυηθεί τα στοιχειώδη. Στα Τέμπη, η εμπιστοσύνη τους κατέρρευσε, γιατί είναι πολύ βασικό να νιώθεις ότι το παιδί σου μπορεί να πάει στην πόλη όπου σπουδάζει με το τρένο χωρίς να κινδυνεύει από τις συσσωρευμένες αμαρτίες του πολιτικού μας συστήματος. 

Η οργή κλιμακώθηκε από τους άγαρμπους χειρισμούς, από την άρνηση να γίνει αντιληπτός ο θυμός, από την πολιτική ατιμωρησία και από το απίστευτο γεγονός ότι, επί δύο χρόνια και μέχρι να βγει το πόρισμα, δεν υπήρχαν καθαρές απαντήσεις για το τι συνέβη. 

Πολλοί από τους πολίτες που κατέβηκαν στον δρόμο γνωρίζουν καλά ότι δεν θα έχουν άλλη επιλογή πέραν του κ. Μητσοτάκη όταν θα στηθούν πάλι κάλπες. Αν τους θεωρήσει αγκιστρωμένο ψάρι, όμως, και δεν αλλάξει ρότα και πρακτική, και στους δρόμους θα κατέβουν πάλι και με την αντισυστημικότητα θα φλερτάρουν».

                                                               (Αλ. Παπαχελάς-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)