«Από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν είχε κανένα κίνητρο για συγκάλυψη, καταρρέει και το αφήγημα του μπαζώματος ως συνειδητής προσπάθειας να αποκρυβούν στοιχεία. Και όπως ορθώς επισημαίνει ο κ. Δρυμιώτης, τις πρώτες ώρες ο χώρος ήταν χώρος δυστυχήματος και όχι χώρος εγκλήματος.
Συγχρόνως, διαφορετικά ρεπορτάζ απέδειξαν –όπως και τα τρία βίντεο– ότι δεν υπήρξε εύφλεκτο υλικό που μεταφερόταν παράνομα. Το τελικό κτύπημα σε αυτόν τον μύθο έδωσαν οι φωτογραφίες του χώρου όπου υποτίθεται βρίσκονταν 2,5 τόνοι αυτού του υλικού-φαντάσματος.
Το ερώτημα είναι ένα: Πόσο επηρεάζουν την κοινή γνώμη τα λογικά επιχειρήματα; Με τι εσωτερικές διαδικασίες οι πολίτες διαμορφώνουν τις πεποιθήσεις τους; Μήπως τελικά επικρατεί η λογική της αγέλης, που ουδεμία σχέση έχει με τη λογική επεξεργασία των δεδομένων;
Σε όλη αυτή την πορεία της τραγωδίας άκουσε κανένας τους χαροκαμένους συγγενείς να αναφέρονται στις ευθύνες του σταθμάρχη και των δύο συναδέλφων του που εγκατέλειψαν τη θέση τους; Δεν θα έπρεπε να αναδείξουν τους βασικούς υπεύθυνους της απώλειας των αγαπημένων τους προσώπων; Κάποιος δημοσιογράφος, από τους λαλίστατους και πολυπράγμονες, προσπάθησε να πάρει μια συνέντευξη από τον συγκεκριμένο σταθμάρχη; Ας μας το πει, και ας πει ότι αυτός το προσπάθησε και ο σταθμάρχης, για ευνόητους λόγους, αρνήθηκε.
Γιατί τα
γράφω αυτά; Διότι όταν βγάζουμε από το κεντρικό κάδρο των ευθυνών τούς βασικούς
υπευθύνους, είναι μοιραίο να επικεντρωνόμαστε στην αναζήτηση δευτερευόντων
αιτίων, σημαντικών μεν, αλλά που δεν θα συνέτρεχαν αν οι βασικοί υπεύθυνοι
εκτελούσαν απλώς τα καθήκοντά τους».
(Απόσπααμα άρθρου του Σ.Μουμτζή από το liberal.gr)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου